कालं कालविभक्तीश् च नक्षत्राणि ग्रहांस् तथा । सरितस् सागरान् द्वीपान् दिशश् शैलांस् तथावनिम्
देवान् दैत्यान् नरान् नागान् गन्धर्वान् यक्षराक्षसान् । अकल्पयद् अयं ब्रह्मा तरङ्गान् इव सागरः
तेषां देशान् गिरींश् चैव विमानान्य् उत्तमानि च । कर्माणि प्रविभक्तानि पद्मजस् समकल्पयत्
ते ऽपि सङ्कल्पसम्प्राप्तसिद्धयस् सर्वशक्तयः । यथासङ्कल्पितं वस्तु क्षणाद् ददृशुर् अग्रतः
सङ्कल्पयन्त्य् अथान्यांस् ते नानाभूतगणान् बहून् । ते ऽप्य् अन्यांस् तत्र ते ऽप्य् अन्यांस् ते ऽप्य् अन्यान् विविधान् अपि
संस्मृत्य वेदांस् तदनु यज्ञक्रमगुणान्वितान् । जगद्गृहवधूं ब्रह्मा मर्यादां समकल्पयत्
ब्राह्मं रूपम् उपादाय मनो मायि महद्वपुः । तनोतीत्थम् इमां सृष्टिं भूतसन्ततिसङ्कुलाम्
समुद्राचलवृक्षाढ्यां कृतलोकान्तरक्रमाम् । मेरुभूपीठदिक्कुञ्जजटालोदरमण्डलाम्
सुखदुःखजराजन्ममरणव्याधिवेधिताम् । रागद्वेषभयाविद्धां गुणत्रयमयात्मिकाम्
मनोभिस् तैर् विरिञ्चोत्थैर् यद् यथा कल्पितं पुरा । तत् तथैवाखिलं दृष्टं दृश्यते ऽद्यापि मायया
इत्थं सर्वेषु सर्गेषु केषुचित् त्व् अथ वाप्य् अजः । सङ्कल्पयति संसारं परिपश्यति च स्थिरम्
मोह एवम् अयं मिथ्या जागतस् स्थिरतां गतः । सङ्कल्पनेन मनसा कल्पितो ऽविरतं स्वयम्
सङ्कल्पवशतस् सर्वाः प्रसरन्ति जगत्क्रियाः । सङ्कल्पवशतो देवी नियतिर् नियता स्थिता
रोपितायां प्रजानाथैस् सृष्टौ स कमलोद्भवः । ब्रह्मा सञ्चिन्तयत्य् एष पद्मासनगतः प्रभुः
मनस्स्पन्दनमात्रेण चित्रं चित्रेयम् उत्थिता । सृष्टिर् आभोगिनी स्फारव्यवहारविकारिणी
इन्द्रोपेन्द्रनरेन्द्राढ्या शैलसागरसङ्कुला । पातालरोदोदिग्वर्गमार्गसङ्कटकोटरा
सङ्कल्पजालम् अखिलं मयेदम् अहितं ततम् । अधुना विरमाम्य् अस्मात् सङ्कल्पोल्लासनक्रमात्
इति निश्चित्य विरतस् कल्पनानर्थसङ्कटात् । अनादिमत् परं ब्रह्म स्मरत्य् आत्मानम् आत्मना
तम् आसाद्य तदाभासे पदे गलितमानसः । सुखं तिष्ठति शान्तात्मा तल्पे ऽध्वश्रमवान् इव
निर्ममो निरहङ्कारः परां शान्तिम् उपागतः । अविक्षुब्ध इवाम्भोधिर् आत्मनात्मनि तिष्ठति
ध्यानात् कदाचिद् भगवान् स्वयं विरमति प्रभुः । चिद्वशात् सलिलस्पन्दात् सोम्यत्वाद् इव वारिधिः
विचारयति संसारं सुखदुःखसमन्वितम् । आशापाशशतैर् बद्धं रागद्वेषभयातुरम्
ततस् स करुणाक्रान्तमना भूतविभूतये । करोतीह महार्थानि शास्त्राणि विविधानि च
अध्यात्मज्ञानगर्भाणि वेदवेदान्तवन्ति च । पुराणादीनि चान्यानि मुक्तये सर्वदेहिनाम्
पुनस् तत् परम् आलम्ब्य पदम् आपद्विवर्जितम् । स्वस्थस् तिष्ठति शान्तात्मा निर्मन्दर इवार्णवः
अवलोक्य जगच्चेष्टां मर्यादायां नियोज्य च । ब्रह्मा कमलपीठस्थः पुनस् स्वात्मनि तिष्ठति
केवलं जन्मसंस्कारवशतस् तस्य तद् वपुः । अपुनर्जननायैव चक्रभ्रमवद् आस्थितम्
न रोचते ऽस्य सन्त्यागो वपुषो न च सङ्ग्रहः । नात्मा न चेतरन् नेहा न स्थितिर् नास्थितिस् तथा
सर्वभावसमारम्भस् समस् सर्वासु वृत्तिषु । परिपूर्णार्णवाकारो मुक्त एवावतिष्ठते
कदाचित् केवलं सर्वसङ्कल्पपरिहीनया । यदृच्छयानुग्रहार्थं लोकानां प्रविबुध्यते