कान्तागेयगिरां राम भाजनं तरुणो यथा । प्रश्नानाम् उत्तमोक्तीनां प्राप्तदृग् भाजनं तथा
व्यर्था भवति बालेषु यथा रागमयी कथा । निरर्थकाल्पबोधेषु तथोदारोदया कथा
कस्मिंश्चिद् एव समये किञ्चित् पुंसो विराजते । फलम् आभाति वृक्षस्य शरद्य् एव न माधवे
उपदेशगिरो वृद्धे रञ्जना निर्मले पटे । लगन्त्य् उदारविज्ञानकथाश् चाधिगतात्मनि
प्रश्नस्यास्योत्तरं पूर्वं लेशतः कथितं मया । न विस्तरेण तेनैतन् न ज्ञातं भवता स्फुटम्
यदि त्वम् आत्मनात्मानम् अधिगच्छसि तत् स्वयम् । एतत् प्रश्नोत्तरं साधो जानास्य् अत्र न संशयः
मया सिद्धान्तकाले तु प्राप्तबोधे त्वयि स्थिते । वक्तव्यो विस्तरेणैष साधो प्रश्नोत्तरक्रमः
जानात्य् आत्मानम् आत्मैव कृत आत्मात्मनैव हि । आत्मैव सम्प्रसन्नस् सन्न् आत्मानं प्रतिपद्यते
मयैतत् कथितं राम कर्त्रकर्तृविचारणम् । वासनामयनाशाय तज्ज्ञो निर्वासनो भवेत्
बन्धो हि वासनाबन्धो मोक्षस् स्याद् वासनाक्षयः । वासनास् त्वं परित्यज्य मोक्षार्थित्वम् अपि त्यज
तामसीर् वासनाः पूर्वं त्यक्त्वा विषयवासिताः । मैत्र्यादिभावनानाम्नीर् गृहाणामलवासनाः
ता अप्य् अन्तः परित्यज्य ताभिर् व्यवहरन् बहिः । अन्तश् शान्तसमस्तेहो भव चिन्मात्रवासनः
ताम् अप्य् अथ परित्यज्य मनोबुद्धिसमन्विताम् । शेषे स्थिरसमाधानो येन त्यजसि तं त्यज
चिन्मनःकलनाकालप्रकाशतिमिरादिकम् । वासनां वासितारं च प्राणस्पन्दनपूर्वकम्
समूलम् अखिलं त्यक्त्वा व्योमसोम्यः प्रशान्तधीः । यस् त्वं भवसि सद्बुद्धे स भवाश्व् अविलम्बितः
हृदयात् सम्परित्यज्य सर्वम् एव महामतिः । यस् तिष्ठति गतव्यग्रं स मुक्तः परमेश्वरः
समाधिम् अथ कर्माणि मा करोतु करोतु वा । हृदयेनास्तसर्वार्थो मुक्त एवोत्तमाशयः
नैष्कर्म्येण न तस्यार्थो न तस्यार्थो ऽस्ति कर्मभिः । न समाधानजप्याभ्यां यस्य निर्वासनं मनः
विचारितम् अलं शास्त्रं चिरम् उद्ग्राहितं मिथः । सन्त्यक्तवासनान् मौनाद् ऋते नास्त्य् उत्तमं पदम्
दृष्टं द्रष्टव्यम् अखिलं भ्रान्त्वाभ्रान्ता दिशो दश । जनाः कतिपया एव यथावस्त्व् अवलोकिनः
यद् यद् आलोक्यते किञ्चिद् यत्र यत्र च गम्यते । ईप्सितानीप्सिताद् अन्यन् न तत्र यतते जनः
ये केचन समारम्भा ये जनस्य क्रियाक्रमाः । ते सर्वे देहमात्रार्थम् आत्मार्थं तु न किञ्चन
पाताले ब्रह्मलोके च स्वर्गे ऽथ वसुधातले । सन्तः कतिपया एव दृश्यन्ते दृष्टदृष्टयः
इदं हेयम् उपादेयम् इदम् इत्य् असदुत्थितौ । निश्चयौ गलितौ यस्य ज्ञस्यासाव् अतिदुर्लभः
करोतु भुवने राज्यं विशत्व् अनलम् अम्बु वा । नात्मलाभाद् ऋते जन्तुर् विश्रान्तिम् अधिगच्छति
ये महामतयस् सन्ति शूरास् स्वेन्द्रियशत्रुषु । जन्मज्वरविनाशाय त उपास्या महाधियः
सर्वत्र पञ्चभूतानि षष्ठं किञ्चिन् न विद्यते । पाताले भूतले व्योम्नि रतिम् एति क्व धीरधीः
युक्त्या सन्तरतो ज्ञस्य संसारो गोष्पदाकृतिः । दूरसन्त्यक्तयुक्तेस् तु महामत्तार्णवोपमः
कदम्बगोलकस्वच्छं ब्रह्माण्डं स्फारचेतसः । किं प्रयच्छति किं भुङ्क्ते प्राप्ते ऽस्मिन् सकले ऽपि सः
एतदर्थम् अबुद्धीनां यन् महासमरक्रियाः । तन् मन्ये राम भिक्षार्थं द्वन्द्वलक्षक्षयावहम्