सर्वेच्छारहिते भानौ यथा व्योमनि तिष्ठति । जायते व्यवहारश्रीस् सति देवे तथा क्रिया
निरिच्छे संस्थिते रत्ने यथालोकः प्रवर्तते । सत्तामात्रेण देवेन तथैवायं जगद्गणः
अत आत्मनि कर्तृत्वम् अकर्तृत्वं च संस्थितम् । निरिच्छत्वाद् अकर्तासौ कर्ता सन्निधिमात्रतः
सर्वेन्द्रियाभ्यतीतत्वात् कर्ता भोक्ता न भूतपः । इन्द्रियान्तर्गतत्वात् तु कर्ता भोक्ता स एव हि
द्वे एवात्मनि विद्येते कर्तृताकर्तृते ऽनघ । ययैव पश्यसि श्रेयस् ताम् आश्रित्य स्थिरो भव
सर्वत्राहम् अकर्तेति दृढभावनयानया । प्रवाहापतितं कार्यं कुर्वन्न् अपि न लिप्यसे
सर्वत्राहम् अकर्तेति संविदा भोगकामना । याति नीरसतां जन्तोर् अप्रवृत्तेस् स्वचेतसः
यत्राहं किञ्चिद् एवेह न करोमीति निश्चयः । भोगौघकामनां तत्र कः करोतु जहातु वा
तस्मान् नित्यम् अकर्ताहम् इति भावनयेद्धया । परमामृतनाम्नी सा समतैवावशिष्यते
अथ सर्वं करोमीति महाकर्तृतयानया । यदीच्छसि स्थितिं राम तत् ताम् अप्य् उत्तमां विदुः
अहं यत्र करोमीमं समग्रं जागतं भ्रमम् । रागद्वेषक्रमस् तत्र कुतो ऽन्यस्यात्यसम्भवात्
यद् अन्येन शरीरं मे दग्धम् अन्येन लालितम् । स मदारम्भ एवातः कः खेदोल्लासयोः क्रमः
मत्सुखासुखविस्तारे जगज्जालक्षयोदये । अहं कर्तेति मत्वान्तः कः खेदोल्लासयोः क्रमः
खेदोल्लासविलासे तु स्वात्मकर्तृतयैकया । स्वयम् एव लयं याते समतैवावशिष्यते
समता सर्वभावेषु यासौ सत्या परा स्थितिः । तस्याम् अवस्थितं चित्तं न भूयो दुःखम् आप्नुयात्
अथ वा सर्वकर्तृत्वम् अकर्तृत्वं च राघव । सर्वं त्यक्त्वा मनः पीत्वा यो ऽसि सो ऽसि स्थिरो भव
अयं सो ऽहम् अयं नाहं करोमीदम् इदं न तु । इति भावानुसन्धानमयी दृष्टिर् न तुष्टये
सा कालसूत्रपदवी सा महावीचिवागुरा । सासिपत्त्रवनश्रेणी या देहो ऽहम् इति स्थितिः
सा त्याज्या सर्वयत्नेन सर्वनाशे ऽप्य् उपस्थिते । स्प्रष्टव्या सा न भव्येन सश्वमांसेव पुक्कसी
तया सुदूरोज्झितया दृष्टौ पाटललेखया । उदेति परमा दृष्टिर् ज्योत्स्नेव विगताम्बुदा
कर्ता नास्मि न चायम् अस्मि स इति ज्ञात्वैवम् अन्तस् स्फुटं कर्तैवास्मि समग्रम् अस्मि तद् इति ज्ञात्वाथ वा निश्चयम् । को ऽप्य् एवास्मि न कश्चिद् एवम् इति वा निर्णीय सर्वोत्तमं तिष्ठ त्वं स्वपदे स्थिताः पदविदो यत्रोत्तमास् साधवः
सत्यम् एतत् त्वया ब्रह्मन् यद् उक्तं सूक्तिसुन्दरम् । अकर्तैव हि कर्तात्मा भोक्ताभोक्तैव भूतभृत्
सर्वेश्वरस् सर्वमयश् चिन्मात्रम् अमलं पदम् । स्वानुभूतिवपुर् देवस् सर्वभूतान्तरस्थितः
हृदयङ्गमतां यातम् इदानीं ब्रह्म मे प्रभो । त्वदुक्तिभिर् यथा शीतं धाराभिर् भूभृतः पयः
औदासीन्याद् अनिच्छत्वान् न भुङ्क्ते न करोति च । समग्रालोककारित्वाद् भुङ्क्ते देवः करोति च
किं त्व् अयं भगवन् स्फारस् संशयो मे हृदि स्थितः । छिन्द्धि तं त्वं गिरा ब्रह्मन् दीधित्येन्दुर् यथा तमः
इदं सत् तद् इदं चासद् अयं सो ऽहम् अयं भवान् । अयम् एको द्वितीयो ऽयम् इत्यादिकलनामलम्
एकस्मिन् वितते शान्ते नीहार इव भास्करे । इदम्प्रथमम् एवाच्छे कथम् आत्मनि संस्थितम्
सिद्धान्तकाल एवास्य सत्प्रश्नस्योत्तरस्थितिम् । कथयिष्यामि ते राम ज्ञास्यस्य् एनां तदैव च
मोक्षोपायस्य सिद्धान्तसमयं प्राप्य राघव । श्रोतुं प्रश्नोत्तराण्य् एतान्य् अलं योग्यो भविष्यसि