जगत्प्रकटनाकाराः प्रदीप्ताः क्षणभङ्गुराः । भ्रमदा जडसंस्थानास् सङ्कल्पास् तडिदग्नयः
यदैवासन्न् अयं पुत्र तदैवाशु चिकित्सितुम् । शक्यते नात्र सन्देहो नासत् सद् भवति क्वचित्
सन् स्थितो यदि सङ्कल्पो दुश्चिकित्सस् ततो भवेत् । किं त्व् असद्भूत एवैष सुचिकित्सस् तदा भृशम्
अकृत्रिमं चेत् संसारमलम् अङ्गारकार्ष्ण्यवत् । तद् एतत्क्षालने साधो कः प्रवर्तेत दुर्मतिः
किं त्व् एतत् तण्डुले शूकतुषकम्बुकवत् स्थितम् । यदा तदा प्रयत्नेन पौरुषेण विनश्यति
अकृत्रिमम् अपि प्राप्तं भृशं कृत्रिमतां सुत । सुखोच्छेद्यतया ज्ञस्य संसारमलम् आततम्
तण्डुलस्य यथा चर्म यथा ताम्रस्य कालिमा । नश्यति क्रियया पुत्र पुरुषस्य तथा मलम्
जीवस्य तण्डुलस्येव मलं सहजम् अप्य् अलम् । नश्यत्य् एव न सन्देहस् तस्माद् उद्यमवान् भव
असत्कल्पैर् विकल्पैर् यस् संसारो जनितो मुधा । स्तोकेनासौ लयं याति क्वासद् वस्तु किल स्थिरम्
असत्ताम् एति संसारस् स्वां व्यवस्थां विचिन्वतः । दीपालोकाद् इवान्धत्वं द्वीन्दुत्वं स्वीक्षिताद् इव
नेदं तव न चास्य त्वं भ्रान्तिं पुत्र परित्यज । असत्ये सत्यवद् दृष्टे भावनां मा न्यवीविशः
मम गुरुविभवोज्ज्वला विलासा इति तव मास्तु वृथैव विभ्रमो ऽन्तः । त्वयि सति वितताश् च ते विलासा विलसति सर्वम् इदं तदात्मतत्त्वम्
इत्य् आकर्ण्य तदा तत्र रात्राव् आलपनं तयोः । अहं रघुकुलाकाशशशाङ्क रघुनन्दन
पतितः खात् कदम्बाग्रे पत्त्रपुष्पलताकुले । तूष्णीं निर्वृष्टिमूकात्मा शृङ्गाग्र इव तोयदः
अपश्यं तत्र दाशूरं शूरं इन्द्रियनिग्रहे । परेण तपसा युक्तं तेजसेव हुताशनम्
तेजोभिर् देहनिष्क्रान्तैः काञ्चनीकृतभूरुहैः । तापयन्तं प्रदेशं तं भुवनं भास्करं यथा
माम् अथालोक्य सम्प्राप्तं दाशूरो ऽर्घ्यसपर्यया । वितीर्णविष्टरं पत्त्रे परया पर्यपूजयत्
ततः कुर्वन् कथास् तेन सह दाशूरभास्वता । तास् तत्तनयसम्बद्धास् संसारोत्तारणक्षमाः
दृष्टवांस् तम् अहं वृक्षं कोरकोत्कटकोटरम् । स्मितेनेव स्फुटरदं श्वसनस्फुरितच्छदम्
दाशूरस्येच्छया सर्वैर् अपतद्भिर् मृगद्विजैः । सेव्यमानं वनम् इव लतामण्डपमण्डितम्
लताकोटितटभ्रान्तैश् चमरैर् इन्दुसुन्दरैः । शुभ्राभ्रखण्डनिकरैश् शरन्नभ इवावृतम्
प्रालेयकणपद्धत्या मुक्तावल्याभ्यलङ्कृतम् । सर्वावयवम् एवाच्छपुष्पपूरैः प्रपूरितम्
स्वरेणुचन्दनालेपैस् समालब्धम् अखण्डितम् । स्वच्छदाभोगविपुलरक्ताम्बरपरिष्कृतम्
विवाहायेव वेषेण पुष्पभारादिहारिणा । लताङ्गनानुषक्तेन नागरेण कृतोद्यमम्
सुनिबद्धजटाकारलतामण्डलमण्डितम् । मञ्जरीभिः पताकाभिर् युक्तं पुरम् इवोत्सवे
मृगकण्डूयनध्वस्तपुष्पधूलिविधूसरम् । प्रोत्सारितोपान्तवनं वृक्षमल्लम् इवोत्थितम्
बर्हिभिः कुसुमोद्वान्तपरागपरिपाटलैः । निक्षेपक्षिप्तसन्ध्याभ्रबालसालम् इवाचलैः
प्रवालारुणहस्तेन शीतलच्छायशायिना । मधुना घूर्णमानेन प्रालेयोत्पुलकत्विषा
नीरन्ध्रपुष्पपूरेण घूर्णितेन वनानिलैः । निद्रालुकुट्मलदृशा स्तबकस्तनधारिणा
पुष्पजालरजःपुञ्जकुङ्कुमारुणवाससा । लताविताननिलयवातायननिषङ्गिणा