इति सञ्चिन्त्य सञ्ज्वाल्य हुताशम् अतिभास्वरम् । जुहाव तस्मिन् प्रोत्कृत्य मांसं स्वं स्कन्धभित्तितः
अथ गीर्वाणवृन्दस्य समग्रा गलभित्तयः । मन्मुखस्थेन मा यान्तु विप्रमांसेन भस्मसात्
इति सञ्चिन्त्य भगवान् सप्तार्चिस् तस्य देहवान् । पुरो बभूव दीप्तांशुर् दीप्तांशुर् वाक्पतेर् इव
उवाच वचनं वीरकुमाराभिमतं वरम् । गृहाण स्थापितं साधो कोशकोशान् मणिं यथा
इत्य् उक्तवन्तम् अनलम् अर्घपुष्पोपशोभिना । सम्पूज्य स्तुतिवादेन प्राह विप्रकुमारकः
भगवन् भूतपूर्णाया भुवः पावनम् अङ्गनम् । नाप्नोमि तेन वृक्षाणाम् उपरि स्थितिर् अस्तु मे
इत्य् उक्ते मुनिपुत्रेण सर्वदेवमुखं शिखी । एवम् अस्तु तम् इत्य् उक्त्वा जगामान्तर्धिम् ईश्वरः
तस्मिन्न् अन्तर्हिते देवे क्षणात् सान्ध्य इवाम्बुदे । पूर्णकामः कुमारो ऽसाव् आपूर्णेन्दुर् इवाबभौ
अधिगताभिमताननमण्डलद्युतिजवेन जहास स तुष्टिमान् । शशिनम् आप्तकलाकुलम् अम्बुजं विकसितं च सितं स्मितशोभिना
अथ काननमध्यस्थं चुम्बिताम्बुदमण्डलम् । मध्याह्नखिन्नसूर्याश्वसेवितस्कन्धमण्डपम्
मिमानम् इव दिक्कुक्षीर् दीर्घैर् विटपबाहुभिः । आलोकयन्तं ककुभो विकासिकुसुमेक्षणैः
वातावलुलितानल्पभ्रमद्भ्रमरकुन्तलम् । प्रमार्जयन्तम् आशानां मुखं पल्लवपाणिभिः
कच्छैर् उरुगुलुच्छाच्छमञ्जरीपुञ्जपिञ्जरैः । आस्यैर् इव सताम्बूलैर् हसन्तम् अलिमालितैः
लताविलासनोल्लासिपुष्पकेसरधूलिभिः । आबद्धमण्डलाभोगं पूर्णेन्दुम् इव दीप्तिभिः
सङ्कटं विटपावल्या कुञ्जकूजच्चकोरया । गायत्किन्नरया सिद्धवीथ्येव जगद् उच्चया
लतापीठोपविष्टानाम् अधोलम्बैः कलापिनाम् । कलापैश् शोभितं व्योम सेन्द्रचापैर् इवाम्बुदैः
मग्नोन्मग्नैः प्रतिस्कन्धं चामरैर् भासितं सितैः । चकोरानुगतैः पूर्णैस् संवत्सरम् इवेन्दुभिः
कपिञ्जलकलालापैः कलकोकिलकूजितैः । जीवजीवविरावैश् च प्रगायन्तम् इवोर्जितैः
कादम्बककदम्बैश् च कुलायकृतकेलिभिः । स्वर्गकोटरविश्रान्तैस् सिद्धैर् जगद् इवावृतम्
प्रवालारुणहस्ताभिर् अलिनेत्राभिर् आश्रितम् । अप्सरोभिर् इव स्वर्गं मञ्जरीभिर् इतस् ततः
सेन्द्रचापं विलोलेन कुसुमोत्कररेणुना । मञ्जरीपिञ्जरं श्यामं विद्युत्वन्तम् इवाम्बुदम्
सहस्रभुजशाखाढ्यं पूरिताकाशकोटरम् । विश्वरूपम् इवोन्नृत्तं चन्द्रार्ककृतकुण्डलम्
तले निषण्णनागेन्द्रं व्योम्नि तारागणाकुलम् । लतापुष्पमयं मध्ये भूमण्डलम् इवापरम्
पितामहम् इवाशेषशैलकाननशाखिनाम् । फलपल्लवपुष्पाणां कोशम् एकम् इवावनौ
दधानं कलिकाजालं स्थगितं पुष्पधूलिभिः । कच्छेष्व् अर्ककरच्छन्नताराजालम् इवाम्बरम्
विलोलविहगैस् स्कन्धैः कुलायकुलसङ्कुलैः । वलितं भूतलं लोललोकैर् जनपदैर् इव
मञ्जरीसुपताकाढ्यं लतामण्डपमण्डितम् । पुष्पमक्कोलधवलं पुष्पप्रकरपूरितम्
कूजच्चकोरचमरशुककोकिलशारिकम् । घनस्तबकसञ्छन्नकुहराग्रगवाक्षकम्
सञ्चरत्पक्षिजनतं मदमन्थरकोटरम् । सर्वासां वनदेवीनाम् अन्तःपुरम् इवोत्तमम्
ब्रुडद्भृङ्गतरङ्गौघैः पुष्पकेसरराशिभिः । राजमानं पतन्तीभिस् सरिद्भिर् इव पर्वतम्