गन्धर्वनगराकारविपर्यासविधायिनी । अपाङ्गभङ्गुरोदारव्यवहारमनोरमा
तडित्तरलम् आलोकम् आतन्वाना पुनः पुनः । संसाररञ्जना ब्रह्मन् नृत्तमत्तेव राजते
दिवसास् ते महान्तस् ते सम्पदस् ताः क्रियाश् च ताः । सर्वं स्मृतिपदं यातं यामो वयम् अपि क्षणात्
प्रत्यहं क्षयम् आयाति प्रत्यहं जायते पुनः । अद्यापि हतरूपाया नान्तो ऽस्या दग्धसंसृतेः
तिर्यक्त्वं पुरुषा यान्ति तिर्यञ्चो नरताम् अपि । देवाश् चादेवतां चैते किम् एवेह विभो स्थिरम्
रचयन् रश्मिजालेन रात्र्यहानि पुनः पुनः । अतिवाह्य रविः कालं विनाशावधिम् ईक्षते
ब्रह्मा विष्णुश् च रुद्रश् च सर्वा वा भूतजातयः । नाशम् एवानुधावन्ति सलिलानीव वाडवम्
द्यौः क्षमा वायुर् आकाशं पर्वतास् सरितो दिशः । विनाशवाडवस्यैतत् सर्वं संशुष्कम् इन्धनम्
धनानि बन्धवो भृत्या मित्राणि विभवाश् च ये । विनाशभयभीतस्य सर्वं नीरसतां गतम्
स्वदन्ते तावद् एवैते भावा जगति धीमतः । यावत् स्मृतिपथं याति न विनाशकुराक्षसः
क्षणम् ऐश्वर्यम् आयाति क्षणम् एति दरिद्रता । क्षणं विगतरोगत्वं क्षणम् आगतरोगता
प्रतिक्षणं विपर्यासदायिना महतामुना । जगद्भ्रमेण के नाम धीमन्तो ऽपि न मोहिताः
तमःपङ्कसमालब्धं क्षणम् आकाशमण्डलम् । क्षणं कनकनिष्ष्यन्दकोमलालोकसुन्दरम्
क्षणं जलदनीलाब्जमालावलितकोटरम् । क्षणम् उड्डामररवं क्षणं मूकम् अवस्थितम्
क्षणं ताराविलसितं क्षणम् अर्केण भूषितम् । क्षणम् इन्दुकृताह्लादं क्षणं सर्वबहिष्कृतम्
आगमापायपरया स्थित्या संस्थितनाशया । न बिभेतीह संसारे धीरो ऽपि क इवानया
आपदः क्षणम् आयान्ति क्षणम् आयान्ति सम्पदः । क्षणं जन्माथ मरणं मुने किम् इव न क्षणम्
प्राग् आसीद् अन्य एवेह जातस् त्व् अन्येतरो दिनैः । अप्य् एकरूपं भगवन् किञ्चिद् अस्ति न सुस्थितम्
घटस्य पटता दृष्टा पटस्यापि घटस्थितिः । न तद् अस्ति न यद् दृष्टं विपर्यस्यति संसृतिः
अशूरेण हतश् शूर एकेनापि शतं हतम् । प्राकृताः प्रभुतां यातास् सर्वम् आवर्तते जगत्
जनतेयं विपर्यासम् अजस्रम् अनुगच्छति । जडस्पन्दपरामर्शात् तरङ्गानाम् इवावली
बाल्यम् अद्य दिनैर् एव यौवनश्रीस् ततो जरा । देहे ऽपि नैकरूपत्वं कास्था बाह्येषु वस्तुषु
क्षणम् आनन्दिताम् एति क्षणम् एति विषादिताम् । क्षणं सौम्यत्वम् आयाति सर्वस्मिन् नटवन् मनः
इतश् चान्यद् इतश् चान्यद् इतश् चान्यद् अयं विधिः । रचयन् वस्तु नायाति खेदं लीलास्व् इवार्भकः
चिनोत्य् उन्मादयत्य् अत्ति निहन्त्य् आहन्ति चात्मसात् । जगज्जातम् इदं धाता पातोत्पातशतैर् इह
क्षणेनान्यद् दिनेनान्यत् प्रातर् अन्यद् इतस् ततः । रचयन् वञ्चनादक्षो विधिर् दृष्टो न केनचित्
यद् अद्य तत् तु न प्रातर् यत् प्रातस् तत् तु नाद्य च । यद् अन्यदा तु तन् नाद्य सर्वम् आवर्ततेतराम्
सन्ततानीह दुःखानि सुखानि विरलानि च । सततं रात्र्यहानीव विवर्तन्ते नरं प्रति
आविर्भावतिरोभावभागिनो भवभाविनः । जनस्य स्थिरतां यान्ति नापदो न च सम्पदः
पदात् पदम् अयं पापस् सर्वम् आपदि पातयन् । हेलाविवलिताशेषः खलकाललवस् स्थितः