अयम् अन्यो ऽयम् अन्यो ऽयं भाग इत्य् अन्तर् आत्मनोः । मिथ्याज्ञानविकल्पोक्तौ वाचि सत्यार्थतात्र का
वह्नेश् शिखाया जातेयं शिखेति मनसो हि या । चापलोत्था विकल्पश्रीर् वस्तुतस् सा न सिध्यति
असत्यैव विकल्पोक्तिस् सत्यभावेन कल्प्यते । मोहोपहतदृष्टित्वाद् द्विचन्द्रज्ञानदोषवत्
सर्वस्मात् सर्वगात् तस्माद् अनन्ताद् ब्रह्मणः पदात् । नान्यत् किञ्चित् सम्भवति तद् उक्तं यत् तद् एव तत्
ब्रह्मतत्त्वं विना नेह किञ्चिद् एवोपपद्यते । सर्वं च खल्व् इदं ब्रह्मेत्य् एषैव परमार्थता
एवम्प्रायश् च हे प्राज्ञ सिद्धान्तस् ते भविष्यति । अत्रैवोदाहरिष्यामस् सिद्धान्तार्थोक्तिपञ्जरम्
इहाविद्यादिकाः केचिद् विद्यन्ते नेतरे क्रमाः । ज्ञास्यस्य् अलम् अशेषार्थम् एतद् अज्ञानसङ्क्षये
अवस्तुसङ्क्षये वस्तु यथावस्तु प्रसीदति । यथावद् दृश्यते दृश्यं जगन् नैशतमःक्षये
यद् इदम् अखिलम् आततं कुदृष्ट्या तद् उपशमे तव राम निर्मलाभे । अवितथवरदर्शने भविष्यत्य् अवितथम् एव न संशयो ऽत्र कश्चित्
क्षीरोदकुक्षितुल्याभिश् शीतलामलदीप्तिभिः । तवोक्तिभिर् विचित्राभिर् गम्भीराभिर् इहाभितः
क्षणम् आन्ध्यम् इवाप्नोमि क्षणं यामि प्रकाशताम् । शान्तातपबलः प्रावृड्लोलाभ्र इव वासरः
अनन्तस्याप्रमेयस्य सर्वस्यैकस्य भास्वतः । अनस्तमितसारस्य कलना कथम् आगता
यथाभूतार्थवाक्यार्थास् सर्वा एव ममोक्तयः । नासमर्थविरूपार्थाः पूर्वापरविरोधदाः
ज्ञानदृष्टौ प्रसन्नायां प्रबोधे प्रततोदये । यथावज् ज्ञास्यसि स्वस्थो मद्वाग्दृष्टिम् इमाम् अलम्
उपदेश्योपदेशार्थं शास्त्रार्थप्रतिपत्तये । शब्दार्थवाक्यरचना भ्रमायेयं क्षणं तव
यदाधुना ज्ञास्यसि तत् सत्यम् अत्यन्तनिर्मलम् । वाच्यवाचकशब्दार्थभेदं ज्ञास्यसि वै तदा
भेदकृद् वाक्प्रपञ्चो ऽयम् उपदेश्येषु कल्पितः । स चाज्ञेष्व् एव न ज्ञेषु विद्यते पारमार्थिकः
कलनामलम् ईहादि किञ्चिन् नात्मनि विद्यते । नीरागं ब्रह्म निर्द्वन्द्वं तद् एवेदं जगत् स्थितम्
एतद् विचित्ररूपाभिर् उक्तिभिर् बहुशः पुनः । विस्तारेणैव वक्तव्यं सिद्धान्तावसरे ऽनघ
वाक्प्रपञ्चं विना त्व् एतद् अज्ञानम् अतुलं तमः । भेत्तुम् अन्योऽन्यम् उदितं यत्नं कर्तुं न शक्यते
अविद्ययैवोत्तमया स्वात्मनाशोद्यमोत्कया । विद्या सम्प्राप्यते राम सर्वदोषातिहारिणी
शाम्यति ह्य् अस्त्रम् अस्त्रेण मलेन क्षाल्यते मलम् । शमं विषं विषेणैति रिपुणा हन्यते रिपुः
ईदृशी भूतमायेयं या स्वनाशेन हर्षदा । न लक्ष्यते स्वभावो ऽस्याः प्रेक्ष्यमाणैव नश्यति
विवेकम् आच्छादयति जगन्ति जनयत्य् अलम् । न च विज्ञायते कैषा पश्याश्चर्यम् इदं महत्
अप्रेक्ष्यमाणा स्फुरति प्रेक्षिता तु विनश्यति । मायेयम् अपरिज्ञायमानरूपैव वल्गति
अहो नु खलु चित्रेयं माया संसारबन्धनी । असत्यैवातिसत्येव प्राज्ञान् अपि हिनस्ति या
अत्यभिन्ने पदे तस्मिंस् तन्वाना भेदम् आततम् । संसारमाया विज्ञाता येनासौ पुरुषोत्तमः
नास्त्य् एषा परमार्थेनेत्य् एवम्भावनयेद्धया । ज्ञो भूत्वा ज्ञेयसम्प्राप्त्या ज्ञास्यस्य् अस्यास् त्वम् आशयम्
यावत् तु न प्रबुद्धस् त्वं तावन् मद्वचसैव ते । निश्चयो भवतूद्दामो नास्त्य् अविद्येति निश्चलः
यद् इदं दृश्यतां यातं मानसं मननं महत् । असत् तद् इति यस्यान्तर् निश्चयो मोक्षभाग् असौ