व्योम सौषिर्यम् आदत्ते सर्वमूर्त्यविरोधि यत् । स्पन्दैकधर्मवान् वातो रसरूपि यथा जलम्
दृढोर्वी प्रकटं तेजस् स्थितिमन्ति जगन्ति च । प्रतिबन्धाभ्यनुज्ञासु कालः कलनया स्थितः
पुष्पं लतान्तम् आयाति शनैस् सञ्चितकेसरम् । मृत्कोटररसोल्लासस् तृणताम् एति भूतले
मूलस्थाः फलम् आयान्ति पेलवा रसलेशकाः । सन्निवेशं व्रजन्त्य् एता रेखाः पल्लवपालिषु
रचनाम् अनुगृह्णन्ति शक्रबाणासने ऽणवः । योगो भवत्य् अविरतं संस्थानेन नवो नवः
वसन्तम् उपतिष्ठन्ते पुष्पपल्लवराशयः । निदाघविधिम् आयान्ति दावदाहविभूतयः
प्रावृट्समयम् ईहन्ते नीला जलदराजयः । शरदं चानुधावन्ति समग्राः फलराशयः
हिमन्तौ हिमहासिन्यो भवन्ति ककुभो दश । नयन्त्य् उपलताम् अम्बु शिशिरे शीतलानिलाः
न जहाति स्वमर्यादां कालो युगमयीम् इमाम् । तरङ्गिणीतरङ्गौघलीलया यान्ति सृष्टयः
नियतिस् स्थितिम् आयाति स्थैर्यचातुर्यकारिणी । तिष्ठत्य् आप्रलयं धीरा धरा धरणधर्मिणी
चतुर्दशविधानीह भूतानि भुवनान्तरे । नानाचारविहाराणि नानाविरचनानि च
पुनः पुनर् विलीयन्ते जायन्ते च पुनः पुनः । धारापरम्परापातवति वारीव बुद्बुदाः
आयाति याति परितिष्ठति रारटीति स्वार्थान् उपार्जयति धावति जन्मराशौ । उन्मत्तवद् विहितभावनम् आहितेहा मुग्धा कृतान्तविवशा जनता वराकी
इत्थं स्थिरचलाकारास् संसारावलयो ऽभितः । स्वभावाद् ब्रह्मणस् सर्वाः पुनर् आयान्ति यान्ति च
स्वतस् सर्वम् इदं जातम् अन्योऽन्यं हेतुतां गतम् । अन्योऽन्यम् अपि नश्यच् च स्वत एव विलीयते
स्वतस् स्तम्भनिभस् स्पन्दो यथागाधजलोदरे । तथैवेदम् असत् सच् च चिद् एव परिदृश्यते
व्योमन्य् एव निराभासे निदाघात् सरितो यथा । लक्ष्यन्ते तद्वद् एवेमाश् चित्तत्त्वे सृष्टिदृष्टयः
यथा मदवशाद् आत्मा स्वो ऽन्यवत् प्रतिभासते । तथैव चित्त्वाच् चिद्धातुस् स एवास इव स्थितः
न चेदं सद् असन् नेदं तत्स्थातत्स्थतया चितिः । नातिरिक्तातिरिक्ता च कटकादिषु हेमता
येन शब्दं रसं रूपं गन्धं जानासि राघव । सो ऽयम् आत्मा परं ब्रह्म सर्वम् आपूर्य संस्थितः
नानैकताम् अतीतात् तु सर्वगाद् अमलात्मनः । द्वितीया कल्पनैवास्ति काचिन् नेतरथा क्वचित्
राशेर् अभावाद् अन्यस्य भावाभावाश् शुभाशुभाः । सृष्टयः परिकल्प्यन्ते नात्मनैवाथ वात्मनि
नासि रामो न चारामस् त्वम् इयं ब्रह्मसंस्थितिः । सर्वद्वन्द्वविनिर्मुक्तः कर्ता भव गतज्वरः
पुरः कृत्वा कृत्वा बहुविधम् इदं कर्म तरसा त्वया प्राप्यं किं तद् वद यद् उचितं भूतगणकात् । अकर्तृत्वे चास्था भवतु तव मावाञ्छनमतेर् भव स्वस्थस्वच्छस् स्थिततरमतिर् धैर्यजलधिः
गत्वा सुदूरम् अपि यत्नवता जनेन नासाद्यते तद् इह येन सुपूर्णतेति । मत्वेति सन्त्यज पदार्थगणं धिया त्वं तत्त्वं स्वम् एव परमार्थतया चिदात्मा
कुर्वतो ऽकुर्वतो वापि स्वर्गे वा नरके ऽपि वा । यादृग्वासनम् एतत् स्यान् मनस् तद् अनुभूयते
नानन्दो न निरानन्दो न चलं नाचलं स्थिरम् । न सन् नासन् न चैतेषां मध्यं ज्ञमननं विदुः
न मोक्षो ऽस्ति न संसारस् त्व् असक्तमनसाम् इह । संसक्तमनसां त्व् अन्तस् सर्वम् अस्ति यथास्थितम्
न बन्धो ऽस्ति न मोक्षो ऽस्ति न बध्यो ऽस्ति न बन्धनः । अप्रबोधाद् इदं दुःखं प्रबोधात् प्रविलीयते
सङ्कल्पिता जगति बन्धमतिर् मुधैव सङ्कल्पिता जगति मोक्षमतिर् मुधैव । सन्त्यज्य सर्वम् अनहङ्कृतिर् आत्मनिष्ठो धीरो धिया व्यवहरन् भुवि राम तिष्ठ