चिच् चिनोति चितं चेत्यं तेनेदं स्थितम् आत्मनि । ज्ञे ऽज्ञे त्व् अन्यत्वम् आयातम् अन्यद् अस्तीति कल्पनात्
अज्ञेष्व् असत्स्वभावोग्रसंसारगणरूपिणी । ज्ञेषु प्रकाशरूपैव सकलैकात्मिका सती
अनुभूतिवशान् नित्यम् अर्कादीनां प्रकाशिनी । स्वादनी सर्वभावानां भावनी भवभाविनाम्
नास्तम् एति न चोदेति नोत्तिष्ठति न तिष्ठति । न च याति न चायाति न चेह न च नेह चित्
सैषा चिद् अमलाकारा स्वयम् आत्मनि संस्थिता । राघवेत्थं प्रपञ्चेन जगन्नाम्ना विजृम्भते
तेजःपुञ्जैर् यथा तेजः पयःपूरैर् यथा पयः । परिस्फुरति सस्पन्दैस् तथा चित् सर्गसम्भ्रमैः
तत्स्वभावेन चिन्नाम्ना सर्वगेनोदितात्मना । प्रकाशेनाप्रकाशेन निरंशेनांशधारिणा
स्वयं स्ववलनायोगाद् अनन्तं पदम् उज्झता । अयं सो ऽस्मीति भावेन गच्छताज्ञपदं शनैः
नानातायां प्ररूढायाम् अस्यां संसृतिपूर्वकम् । भावाभावग्रहोत्सर्गपदे स्थितिम् उपागते
पुर्यष्टकं स्पन्दशतैः करोति न करोति च । उत्सेधम् एति भूकोशकोटरस्थो ऽङ्कुरोत्करः
व्योम सौषिर्यम् आदत्ते सर्वमूर्त्यविरोधि यत् । स्पन्दैकधर्मवान् वातो रसरूपि यथा जलम्
दृढोर्वी प्रकटं तेजस् स्थितिमन्ति जगन्ति च । प्रतिबन्धाभ्यनुज्ञासु कालः कलनया स्थितः
पुष्पं लतान्तम् आयाति शनैस् सञ्चितकेसरम् । मृत्कोटररसोल्लासस् तृणताम् एति भूतले
मूलस्थाः फलम् आयान्ति पेलवा रसलेशकाः । सन्निवेशं व्रजन्त्य् एता रेखाः पल्लवपालिषु
रचनाम् अनुगृह्णन्ति शक्रबाणासने ऽणवः । योगो भवत्य् अविरतं संस्थानेन नवो नवः
वसन्तम् उपतिष्ठन्ते पुष्पपल्लवराशयः । निदाघविधिम् आयान्ति दावदाहविभूतयः
प्रावृट्समयम् ईहन्ते नीला जलदराजयः । शरदं चानुधावन्ति समग्राः फलराशयः
हिमन्तौ हिमहासिन्यो भवन्ति ककुभो दश । नयन्त्य् उपलताम् अम्बु शिशिरे शीतलानिलाः
न जहाति स्वमर्यादां कालो युगमयीम् इमाम् । तरङ्गिणीतरङ्गौघलीलया यान्ति सृष्टयः
नियतिस् स्थितिम् आयाति स्थैर्यचातुर्यकारिणी । तिष्ठत्य् आप्रलयं धीरा धरा धरणधर्मिणी
चतुर्दशविधानीह भूतानि भुवनान्तरे । नानाचारविहाराणि नानाविरचनानि च
पुनः पुनर् विलीयन्ते जायन्ते च पुनः पुनः । धारापरम्परापातवति वारीव बुद्बुदाः
आयाति याति परितिष्ठति रारटीति स्वार्थान् उपार्जयति धावति जन्मराशौ । उन्मत्तवद् विहितभावनम् आहितेहा मुग्धा कृतान्तविवशा जनता वराकी
इत्थं स्थिरचलाकारास् संसारावलयो ऽभितः । स्वभावाद् ब्रह्मणस् सर्वाः पुनर् आयान्ति यान्ति च
स्वतस् सर्वम् इदं जातम् अन्योऽन्यं हेतुतां गतम् । अन्योऽन्यम् अपि नश्यच् च स्वत एव विलीयते
स्वतस् स्तम्भनिभस् स्पन्दो यथागाधजलोदरे । तथैवेदम् असत् सच् च चिद् एव परिदृश्यते
व्योमन्य् एव निराभासे निदाघात् सरितो यथा । लक्ष्यन्ते तद्वद् एवेमाश् चित्तत्त्वे सृष्टिदृष्टयः
यथा मदवशाद् आत्मा स्वो ऽन्यवत् प्रतिभासते । तथैव चित्त्वाच् चिद्धातुस् स एवास इव स्थितः
न चेदं सद् असन् नेदं तत्स्थातत्स्थतया चितिः । नातिरिक्तातिरिक्ता च कटकादिषु हेमता
येन शब्दं रसं रूपं गन्धं जानासि राघव । सो ऽयम् आत्मा परं ब्रह्म सर्वम् आपूर्य संस्थितः