फुल्लनीलोत्पलव्यूहजटालरमणालयः । रत्नहंससमाहूतहेमाम्बुरुहसारसः
हेमपादपशाखाग्रकृताम्भोरुहकुट्मलः । करञ्जजालजनितमन्दारकुसुमोत्करः
सर्वर्तुकुसुमोद्यानजितनन्दननन्दनः । मायासर्पहृतव्यालमलयाचलचन्दनः
हेमस्त्रीलोकलावण्यजिह्मितान्तःपुराङ्गनः । क्रीडार्थस्पर्धयेशानहतचक्रगदाधरः
अजस्रोड्डीनरत्नौघताराढ्यस्वपुराम्बरः । नानाकुसुमसम्भारजानुदघ्नकृताङ्गनः
निशास्व् अखिलपातालशतचन्द्रनभस्तलः । स्वसालभञ्जिकालोकगीतिगीतगुणोत्करः
मायैरावणनागेन्द्रविद्रुतामरवारणः । त्रैलोक्यविभवोत्कर्षपूरितान्तःपुरान्तरः
सर्वसम्पत्तिसुभगस् सर्वैश्वर्यसमन्वितः । समस्तदैत्यसामन्तवन्दिताग्र्यानुशासनः
महाभुजवनच्छायाविश्रान्तासुरमण्डलः । सर्वाम्बुधिगुहासाररत्नकुण्डलमण्डितः
तस्योत्सादितदेवस्य कठिनोड्डामराकृतेः । बभूव विपुलं सैन्यम् आसुरं सुरनाशनम्
तस्मिन् मायाबले सुप्ते देशान्तरगते तथा । तत्सैन्यान्तरम् आजग्मुश् छिद्रं प्राप्य किलामराः
अथ शम्बरदैत्येन दुद्रिकह्वद्रुमादयः । रक्षार्थं मत्तसामन्तास् स्वसेनासु नियोजिताः
तान् अप्य् अन्तरम् आसाद्य जघ्नुर् गीर्वाणनायकाः । व्योमान्तरचराश् श्येनाः कलविङ्कान् इवाकुलान्
सेनापतीन् पुनश् चान्यांश् चकारासुरसत्तमः । चपलान् उद्भटारावांस् तरङ्गान् इव सागरः
देवास् तान् अपि तस्याशु जघ्नुस् तेन स कोपवान् । जगामामरनाशाय परिपूर्णस् त्रिविष्टपम्
तत्रास्य मायाभीतास् ते सुरा अन्तर्धिम् आययुः । मेरुकाननकुञ्जेषु मृगा गौरीगुरोर् इव
क्रन्दत्क्षुद्रामरगणं बाष्पक्लिन्नसुरीमुखम् । शून्यं ददर्श स स्वर्गं कल्पक्षीणजगत्समम्
विहृत्य कुपितस् तत्र लब्धम् आहृत्य शम्बरः । लोकपालपुरीर् दग्ध्वा जगामात्मीयम् आलयम्
एवं दृढतरीभूते द्वेषे दानवदेवयोः । देवास् स्वर्गं परित्यज्य दिक्षु जग्मुर् अदर्शनम्
अथ शम्बरदैत्येन ये ये सेनाधिनायकाः । क्रियन्ते यत्नतस् तांस् ताञ् जघ्नुर् यत्नपरास् सुराः
यावद् उद्वेगम् आपन्नश् शम्बरः कोपवान् भृशम् । तार्णो ऽभि वातम् अनल इव जज्वाल चोच्छ्वसन्
त्रैलोक्यम् अपि चान्विष्य न देवांल् लब्धवान् अथ । परेणापि प्रयत्नेन सुकृतानीव दुष्कृती
ससर्ज मायया घोरान् असुरांस् त्रीन् महाबलान् । बलरक्षार्थम् उदितान् कालान् मूर्तिम् इवास्थितान्
निर्मिता मायया भीमाः कल्पपादपबाहवः । उदगुस् ते महाकायाः पक्षक्षुब्धा इवाद्रयः
दामा व्यालः कटश् चेति नामभिः परिलाञ्छिताः । यथाप्राप्तैककर्तारश् चेतनामात्रधर्मिणः
अभावात् कर्मणां ते च प्राक्तनानाम् अवासनाः । निर्विकल्पकचिन्मात्रपरिस्पन्दैककर्मिणः
कर्मबीजं कलां तन्वीं दधाना मननात्मिकाम् । अपुष्टां कृत्रिमाम् अन्तर् आदायोदयम् आगताः
पारम्पर्येण ते ह्य् अत्र काकतालीयवद् भटाः । प्रकृताम् अनुवर्तन्ते क्रियाम् उज्झितवासनाः
अर्धसुप्ता यथा बालास् स्वाङ्गैर् इङ्गन्ति केवलम् । वासनात्माभिमानाभ्यां हीनास् ते तद्वद् एव हि
नाभिपातं न चापातं विदुस् ते न पलायनम् । न जीवितं न मरणं न रणं च जयाजयौ