पुनर् हास्यमयीं नृत्तलीलां सर्वस्वरूपिणीम् । तनोतीमां जरादुःखशोकाभिनयभूषिताम्
भूयः करोति भुवनानि वनान्तराणि लोकान्तराणि जनजालककल्पनां च । आचारचारुकलनां च चलाचलां च पङ्काद् यथार्भकजनो रचनाम् अखिन्नः
वृत्ते ऽस्मिन्न् एव चैतेषां कालादीनां महामुने । संसारनाम्नि कैवास्था मादृशानां भवत्व् इह
विक्रीता इव तिष्ठाम एतैर् दैवादिभिर् वयम् । धूर्तैः प्रपञ्चचतुरैर् मुग्धा वनमृगा इव
एषो ऽनार्यसमाचारः कालः कवलनोन्मुखः । जगत्य् अविरतं लोकं पातयत्य् आपदर्णवे
दहत्य् अन्ते दुराशाभिर् दैवो दारुणचेष्टया । लोकं पुष्पनिकाशाभिर् ज्वालाभिर् दहनो यथा
धृतिं विधुरयत्य् एकामयदा रूपवल्लभा । स्त्रीत्वात् स्वभावचपला नियतिर् नियमोन्मुखी
ग्रसते ऽविरतं भूतजालं सर्प इवानिलम् । कृतान्तः कर्कशाचारो जरां नीत्वा जगद्वपुः
यमनिर्घृणराजेन्द्रो नार्तं नामानुकम्पते । सर्वभूतदयाचारो जनो दुर्लभतां गतः
सर्वा एव मुने फल्गुविभवा भूतजातयः । दुःखायैव दुरन्ताय दारुणा लोभभूमयः
आयुर् अत्यन्ततरलं मृत्युर् एकस् तु निष्ठुरः । तारुण्यं चातितरलं बाल्यं जडतया हृतम्
कलाकलङ्कितो लोको बन्धवो भवबन्धनम् । भोगा भवमहारोगास् तृष्णा च मृगतृष्णिका
शत्रवश् चेन्द्रियाण्य् एव सत्यं यातम् असत्यताम् । प्रहरत्य् आत्मनैवात्मा मन एव मनोरिपुः
अहङ्कारः कलङ्काय बुद्धयः परिपेलवाः । क्रिया दुष्फलदायिन्यो लीलास् स्त्रीनिष्ठतां गताः
वाञ्छाविषयशालिन्यस् सचमत्कृतयः कृताः । नार्यो दोषपताकिन्यो रसा नीरसतां गताः
वस्त्व् अवस्तुतया चात्तं दत्तं चित्तम् अहङ्कृतौ । अभावरोधिता भावा भवान्तो नाधिगम्यते
तप्यते केवलं साधो मतिर् आकुलितान्तरा । रागोरगो विलसति विरागं नोपगच्छति
रजोगुणाहता दृष्टिस् तमस् सम्परिवर्धते । न चाधिगम्यते सत्त्वं तत्त्वम् अत्यन्तदूरतः
स्थितिर् अस्थिरतां याता मृतिर् आगमनोन्मुखी । धृतिर् वैधुर्यम् आयाति रतिर् नित्यम् अवस्तुनि
मतिर् मान्द्येन मलिना पातैकपरमं वपुः । ज्वलतीव जरा देहे प्रविस्फूर्जति दुष्कृतम्
यत्नेन याति युवता दूरे सज्जनसङ्गतिः । गतिर् न विद्यते काचित् क्वचिन् नोदेति सत्यता
मनो विमुह्यतीवान्तर् मुदिता दूरतो गता । नोज्ज्वला करुणोदेति दूराद् आयाति नीचता
धीरताधीरताम् एति पातोत्पातपरो जनः । सुलभो दुर्जनाश्लेषो दुर्लभस् साधुसङ्गमः
आगमापायिनो भावा भावना भवबन्धनी । नीयते केवलं क्वापि नित्यं भूतपरम्परा
दिशो ऽपि हि न दृश्यन्ते देशो ऽप्य् अव्यपदेशभाक् । शैला अपि हि शीर्यन्ते कैवास्था मादृशे जने
द्रवन्त्य् अपि समुद्राश् च शीर्यन्ते तारका अपि । सिद्धा अपि न सिध्यन्ति कैवास्था मादृशे जने
अद्यते ऽसत्तयापि द्यौर् भुवनं चापि भज्यते । धरापि याति वैधुर्यं कैवास्था मादृशे जने
दानवा अपि दीर्यन्ते ध्रुवो ऽप्य् अध्रुवजीवितः । अमरा अपि मार्यन्ते कैवास्था मादृशे जने
शक्रो ऽप्य् आक्रम्यते शक्रैर् यमो ऽपि हि नियम्यते । वायोर् अप्य् अस्त्य् अवायुत्वं कैवास्था मादृशे जने
सोमो ऽपि व्योमताम् एति मार्ताण्डो ऽप्य् एति खण्डनाम् । रुग्णताम् अग्निर् अप्य् एति कैवास्था मादृशे जने