देवान् देवयजो यक्षयजो यक्षान् व्रजन्ति हि । ब्रह्म ब्रह्मयजो यान्ति यद् अतुच्छं तद् आश्रयेत्
स शुक्रो भृगुपुत्रो हि निर्मलत्वात् स्वसंविदः । बद्धः प्रथमदृष्टेन दृश्येनाशु स्वभावतः
अभिजातापरिम्लाना बाला यत् प्रथमं पुरः । संवित् प्राप्नोति तद्रूपा भवत्य् अन्या न काचन
जाग्रत्स्वप्नदशाभेदं भगवन् वक्तुम् अर्हसि । कथं च जाग्रज् जाग्रत् स्यात् स्वप्नो ऽजाग्रत् कथं भवेत्
स्थिरप्रत्यययुक्तं यत् तज् जाग्रद् इति कथ्यते । अस्थिरप्रत्ययं यत् स्यात् स स्वप्नस् समुदाहृतः
जाग्रच् चेत् क्षणदृष्टं स्यात् स्वप्नः कालान्तरस्थितः । तज् जाग्रत् स्वप्नताम् एति स्वप्नो जाग्रत्त्वम् ऋच्छति
जाग्रत्स्वप्नदशाभेदो न स्थिरास्थिरतां विना । समस् सदैव सर्वत्र समस्तानुभवो ऽनयोः
यद् एव स्थिरताम् एति तज् जाग्रद् इति कथ्यते । क्षणभङ्गात्मकस् स्वप्नो यथा भवति तच् छृणु
जीवधातुश् शरीरे ऽन्तर् विद्यते येन जीव्यते । तेजो वीर्यं जीवधातुर् इत्याद्यभिधम् अङ्ग तत्
व्यवहारी यदा कायो मनसा कर्मणा गिरा । भवेत् तदा स सम्पन्नो जीवधातुः प्रसर्पति
तस्मिन् प्रसर्पत्य् अङ्गेषु स्पर्शात् संविद् उदेति हि । पुष्टत्वात् सैति चित्ताख्याम् अन्तर्लीनजगद्भ्रमा
सेक्षणादिषु रन्ध्रेषु प्रसर्पन्ती बहिर्मयम् । नानाकारविकाराढ्यं रूपम् आत्मनि पश्यति
तत्स्थिरत्वात् तथैवाथ जाग्रद् इत्य् अवगम्यते । जाग्रत्क्रम इति प्रोक्तस् सुषुप्तादिक्रमं शृणु
मनसा कर्मणा वाचा यदा क्षुभ्यति नो वपुः । शान्त आतिष्ठति स्वच्छो जीवधातुस् तदा त्व् असौ
समताम् आगतैर् वातैः क्षोभ्यते न हृदन्तरे । निर्वातसदने दीपो यथालोकैककारकः
ततस् सरति नाङ्गेषु संवित् क्षुभ्यति तेन नो । न चेक्षणादीन्य् आयाति रन्ध्राण्य् आयाति नो बहिः
जीवो ऽन्तर् एव स्फुरति तैलसंविद् यथा तिले । शीतसंविद् धिम इव स्नेहसंविद् यथा घृते
जीवः कालकलां काञ्चित् तिष्ठञ् शान्ततयात्मनि । दशाम् आयाति सौषुप्तीं सौम्यवातां विचेतनाम्
ज्ञात्वा चेतस्य् उपरते शाम्यन् व्यवहरन्न् अपि । जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तेषु प्रबुद्धस् तुर्यवान् स्मृतः
सौषुप्तात् सोम्यतां यातैः प्राणैस् सञ्चाल्यते यदा । स जीवधातुस् सा संवित् ततश् चित्ततयोदिता
स्वान्तस्संस्थं जगज्जालं भागभागैः क्रमभ्रमैः । पश्यति स्वान्तर् एवाशु स्फारं बीजम् इव द्रुमम्
जीवधातुर् यदा वातैः किञ्चित् सङ्क्षोभ्यते भृशम् । तदोह्यते ऽम्बर इव पश्यत्य् आत्मनि खे गतिम्
यदाम्भसा प्लाव्यते ऽसौ तदा वार्यादिसम्भ्रमम् । अन्तर् एवानुभवति स्वामोदं कुसुमं यथा
यदा पित्तादिनाक्रान्तस् तदाग्न्यौष्ण्यादिसम्भ्रमम् । अन्तर् एवानुभवति स्फारं बहिर् इवाखिलम्
रक्तापूर्णो रक्तवर्णान् देशकालान् बहिर् यदा । पश्यत्य् अनुभवात्मत्वात् तत्रैव च निमज्जति
सेवते वासनां यां तां सो ऽन्तः पश्यति निद्रितः । पवनैः क्षोभितो रन्ध्रैर् बहिर् अक्षादिभिर् यथा
अनाक्रन्तेन्द्रियच्छिद्रो यद् अक्षुब्धो ऽन्तर् एव सः । संविदानुभवत्य् आशु स स्वप्न इति कथ्यते
समाक्रन्तेन्द्रियच्छिद्रो यत् क्षुब्धो बाह्यसंविदा । परिपश्यति तज् जाग्रद् इत्य् आहुर् मतिमत्तमाः
इति विदितवता त्वयाधुनान्तः प्रथितमहामतिनेह सत्यतास्था । असति जगति नैव भावनीया मृतिहृतिसंसृतिदोषभावनी या
दृढनिश्चयवच् चेतो यद् भावयति भूरिशः । तत्तां यात्य् अनलाश्लेषाद् अयःपिण्डो ऽग्निताम् इव