स्वया वासनया लोको यद् यत् कर्म करोति यः । स तथैव तद् आप्नोति नेतरस्यात्र कर्तृता
नानुसंहितम् अन्तर् यन् मनोवासनया स्वया । को नाम भुवने सो ऽस्ति तत् कर्तुं यस्य शक्तता
ये स्वर्गनरकाभोगा यास् स्वर्गनरकैषणाः । स्वमनोमननेन्दोस् स निष्ष्यन्दो मान्द्यदुःखदः
बहुनात्र किम् उक्तेन शब्दसन्दर्भकारिणा । उत्तिष्ठ भगवन् यामो यत्र ते तनयस् स्थितः
सर्वं चित्तशरीरेण भुक्त्वा शुक्रः क्षणाद् इह । अद्येन्दुरश्मिसङ्घट्टात् समङ्गातापसस् स्थितः
तत्प्राणपवनश् चित्त्वयुक्त इन्द्वंशुगः फलम् । अवश्यायतया भूत्वा वीर्यत्वेन नरस् स्थितः
इत्य् उक्त्वा भगवान् कालो हसन्न् इव जगद्गतीः । हस्ताद् धस्तेन जग्राह भृगुम् इन्दुम् इवांशुमान्
अहो नु चित्रा नियतेर् व्यवस्थेति वदञ् शनैः । भगवान् भृगुर् उत्तस्थाव् उदयाद्रेर् यथा रविः
तेजोनिधी सुसमसङ्गसमुत्थितौ तौ भातस् तदा वरवने सतमालजाले । तुल्योदयाव् इव नभस्य् अमले विहर्तुम् अभ्युद्यताव् अजलदौ सकलेन्दुसूर्यौ
इत्य् उक्तवत्य् अथ मुनौ दिवसो जगाम सायन्तनाय विधये ऽस्तम् इनो जगाम । स्नातुं सभा कृतनमस्करणा जगाम श्यामाक्षये रविकरैश् च सहाजगाम
तौ शैलाद् अवरोहन्तौ दृष्टवन्तौ महाद्युती । नवहेमलताजालकुञ्जसुप्तान् नभश्चरान्
वल्लीवलयदोलाभिः क्रीडन्तीर् गगनाङ्गनाः । हरिणीमुग्धमुग्धाक्षिप्रेक्षितस्मारितोत्पलाः
सिंहान् अध्यासितोत्तुङ्गशिलाशकलविष्टरान् । धृताकारान् इवोत्साहान् हेलादृष्टजगत्त्रयान्
तालोत्ताललतान्यस्तहस्तान् हस्तिघटापतीन् । मदावलेपनिद्रालून् मदान् मूर्तिम् इवास्थितान्
पुष्पकेसररक्ताङ्गपवनारुणवालधीन् । चञ्चलांश् चमरांश् चारु भूभृन्मङ्गलचालितान्
कृताजस्रपतत्पुष्पधारासारनिमज्जनान् । भ्रमरान् सर्जखर्जूरशाखाशरणतां गतान्
परस्परफलाघातक्ष्वेडाविजितकीचकान् । धातुपाटलसद्वक्त्रान् मर्कटान् अटनोत्कटान्
लतावितानसञ्छन्नसानूपवनमन्दिरान् । सिद्धान् अमरनारीभिर् मन्दारकुसुमाहतान्
धातुपाटलनिर्वारिपयोदपटसंवृतान् । तटान् अजनसंसर्गान् बौद्धान् प्रव्राजितान् इव
सरितः कुन्दमन्दारपिनद्धलहरीघटाः । सागरोत्कतयेवात्तमधुमासप्रसाधनाः
पुष्पभारपिनद्धाङ्गान् वृक्षान् पवनकम्पितान् । क्षीवान् इव मधुप्राप्तौ घूर्णन्मधुकरेक्षणान्
शैलराजश्रियं स्फीतां पश्यन्तौ ताव् इतस् ततः । प्राप्तवन्तौ वसुमतीं पुरपत्तनमण्डिताम्
क्षणाद् अवापतुस् तत्र पुष्पलोलतरङ्गिणीम् । समङ्गां सरितं साधू सर्वपुष्पमयीम् इव
ददर्शाथ तटे तस्याः कस्मिंश्चित् तनयं भृगुः । देहान्तरपरावृत्तं भावम् अन्यम् उपागतम्
शान्तेन्द्रियं समाधिस्थम् अचञ्चलमनोमृगम् । सुचिराद् इव विश्रान्तं सुचिरं श्रमशान्तये
चिन्तयन्तम् इवानन्ताश् चिरभुक्ताश् चिरोज्झिताः । संसारसागरगतीर् हर्षशोकनिरन्तराः
नूनं निश्चलतां यातम् अतिभ्रमितचक्रवत् । अनन्तजगदावर्तविवर्तातिशयाद् इव
एकान्तसंस्थितं कान्तं कान्त्यैकाकिनम् आश्रितम् । उपशान्तेहितं त्यक्तचित्तसम्भ्रमसङ्गमम्
निर्विकल्पसमाधिस्थं विरतं द्वन्द्ववृत्तितः । हसन्तम् अखिला लोकगतीश् शीतलया धिया
विदिताखिलवृत्तान्तं विगताशेषकौतुकम् । निरस्तकल्पनाजालम् आलम्बितमहापदम्