इत्य् उक्त्वा पुष्पमृद्वङ्गी सा तस्य पतितोरसि । व्याघूर्णितालिनयना सुतराव् इव मञ्जरी
तौ दम्पती तत्र विलासकान्तौ विलेसतुस् तासु वनस्थलीषु । किञ्जल्कगौरानिलघूर्णितासु मत्तौ द्विरेफाव् इव पद्मिनीषु
मन्दारदामाकुलया वैबुधासवमत्तया । तदा तेन तया सार्धं द्वितीयेनामलेन्दुना
विहृतं मत्तहंसासु हेमपङ्कजिनीषु च । तटेष्व् अमरवाहिन्यास् सह किन्नरचारणैः
पीतम् इन्दुदलस्यन्दि देवैस् सह रसायनम् । पारिजातलताजालनिलयेषु विलासिना
चारुचैत्ररथोद्यानलतादोलासु लीलया । चिरं विलसितं व्यग्रैस् सह विद्याधरीगणैः
नन्दनोपवनाभोगो मन्दरेणेव वारिधिः । भृशम् उल्लोलतां नीतः प्रमथैस् सह शाम्भवैः
बालहेमलताजालजटिलासु दरीषु च । भ्रान्तम् उन्मत्तरागेण मैरवीष्व् अब्जिनीष्व् इव
कैलासवनकुञ्जेषु तया सह विलासिना । हारेन्दुधवला रात्रिः क्षपिता गणगीतिभिः
गन्धमादनशैलस्य विश्रम्योपरि सानुषु । सा तेन कनकाम्भोजैर् आपादम् अभिमण्डिता
लोकालोकतटान्तेषु विचित्राश्चर्यहारिषु । क्रीडितं कृतहासेन राम तेन तया सह
मन्दरान्तरकच्छेषु सार्धं हरिणशावकैः । अवसत् स समाष् षष्टिं कल्पितामरमन्दिरः
क्षीरार्णवतटेष्व् अस्य वनितासहचारिणः । क्षीणं कृतयुगाद् अर्धं श्वेतद्वीपजनैस् सह
गन्धर्वनगरोद्यानलीलाविरचनैर् असौ । सृष्टानन्तजगत्सृष्टेः कालस्यानुकृतिं गतः
अथावसद् असौ शुक्रः पुरन्दरपुरे पुनः । सुखं चतुर्युगान्य् अष्टौ हरिणेक्षणया सह
पुण्यक्षयानुसन्धानात् ततश् चावनिमण्डले । तयैव सह मानिन्या पपातापहृताकृतिः
परालूनसमस्ताङ्गो हृतस्यन्दननन्दनः । चिन्तापरवशो ध्वस्तस् समितीवाहतो भटः
पतितस्यावनौ तस्य चिन्तया सह दीर्घया । शरीरं शतधा यातं शिलापातीव निर्झरः
संशीर्णयोर् देहकयोश् चित्ते ते वासनावृते । विचेरतुस् तयोर् व्योम्नि निर्नीडौ विहगौ यथा
तत्राविविशतुश् चान्द्रं ते चित्ते रश्मिजालकम् । प्रालेयताम् उपेत्याशु शालिताम् अथ जग्मतुः
शालींस् तान् भुक्तवान् पक्वान् दशार्णेषु द्विजोत्तमः । शौक्राञ् शुक्राङ्गनागर्भान् मालवेषु च भूपतिः
अजायतोशनाः पूर्वं दशार्णेषु द्विजोत्तमात् । नृपाद् उत्तमसौभाग्यान् मालवेषु तदङ्गना
स तत्र ववृधे बालस् सा तत्र ववृधे ऽङ्गना । तौ पूर्वदम्पती जातौ स्वर्भ्रष्टाव् इव भूतले
अथ षोडशवर्षो ऽभूच् छुक्रस् सारङ्गनामभृत् । पितुर् गृहे यौवनवाञ् श्रीमान् विप्रकुमारकः
मालानामसुरस्त्री सा कुमारी राजसद्मनि । भृङ्गेक्षणा गता वृद्धिं लता वरवने यथा
राजपुत्री ततो माला पूजयाम् आस शङ्करम् । लभेयं प्राक्तनं सिद्धं पतिम् इत्य् अनिशं शुभा
अथ मालवभूपस्य यज्ञे द्विजसभागतम् । माला ददर्श सारङ्गं पित्रा सह समागतम्
तं दृष्ट्वा सानवद्याङ्गी प्राक्तनस्नेहभाविता । दृष्टचन्द्रेन्दुमणिवत् स्नेहस्विन्नाङ्गिका बभौ
ततो यज्ञसभामध्ये दाशार्णद्विजदारकम् । भर्तृत्वे वरयाम् आस सा माला मालवात्मजा
क्रमात् कृतविवाहाय तस्मै वार्धकजर्जरः । मालवेशो ऽखिलं राज्यं प्रतिपाद्य वनं ययौ