घटे कपालतां याते घटाकाशो न नश्यति । यथा तथा शरीरे ऽस्मिन् नष्टे त्वं न विनश्यसि
मृगतृष्णातरङ्गिण्यां क्षीणायां नातपो यथा । विनश्यति तथा देहे नष्टे नात्मा विनश्यति
वाञ्छैवोदेति ते कस्माद् भ्रान्तिर् अन्तर् निरर्थिका । अद्वितीयो द्वितीयं तत् किं वस्त्व् आत्माभिवाञ्छतु
श्रव्यं स्पृश्यं तथा दृश्यं रम्यं घ्रेयं च राघव । न किञ्चिद् अस्ति जगति व्यतिरिक्तं यद् आत्मनः
सर्वशक्ताव् इमास् तस्मिन्न् आत्मन्य् एवाखिलास् स्थिताः । शक्तयो वितते व्यक्ते आकाश इव शून्यताः
चित्ताद् राघव रूढेयं त्रिलोकीललनोदरे । त्रिविधेन क्रमेणेह जनता जनितभ्रमा
मनःप्रशमने सिद्धे वासनाक्षयनामनि । कर्मक्षयाभिधाने च मायेयं प्रविनश्यति
संसारोग्रारघट्टे ऽस्मिन् या दृढा यन्त्रवाहिनी । रज्जुस् तां वासनाम् एतां छिन्द्धि राघव यत्नतः
अपरिज्ञायमानैषा महामोहप्रदायिनी । परिज्ञाता त्व् अनन्ताख्यसुखदा ब्रह्मगामिनी
आगता ब्रह्मणो भुक्त्वा संसारम् इह लीलया । पुनर् ब्रह्मैव संस्मृत्य ब्रह्मण्य् एव विलीयते
शिवाद् राघव नीरूपाद् अप्रमेयान् निरामयात् । सर्वभूतानि जातानि प्राकाश्यानीव तेजसः
रेखावृन्दं यथा पर्णे वीचिजालं यथा जले । कटकादि यथा हेम्नि तथौष्ण्यादि यथानले
तदतद्भावभूतं हि तथेदं भुवनत्रयम् । तस्मिन्न् एव स्थितं तज्जं तस्माद् एव तद् एव च
स एष सर्वभूतानाम् आत्मा ब्रह्मेति कथ्यते । तस्मिञ् ज्ञाते जगज् ज्ञातम् अज्ञाते ऽज्ञातम् एव तत्
शास्त्रसंव्यवहारार्थं तस्यास्य वितताकृतेः । चिद् ब्रह्मात्मेति नामानि कल्पितानि कृतात्मभिः
विषयेन्द्रियसंयोगे हर्षामर्षविवर्जिता । यैषा शुद्धानुभूतिर् हि सो ऽयम् आत्मा चिदव्ययः
आकाशातितराच्छाच्छम् इदं तस्मिंश् चिदात्मनि । स्वाभोग एव हि जगत् पृथग्वत् प्रतिबिम्बति
बुद्धास् तद्व्यतिरेकेण लोभमोहादयो ऽरिताम् । यान्त्य् अथाव्यतिरेकेण बुद्धास् तस्मिंस् तदैव ते
अदेहस्यैव ते नाम निर्विकल्पचिदाकृतेः । लज्जाभयविषादाख्यः कुतो मोहस् समुत्थितः
अदेहो देहजैर् दोषैर् लज्जादिभिर् असन्मयैः । किं मूर्ख इव दुर्बुद्धे विकल्पैर् अभिभूयसे
अखण्डचितिरूपस्य देहे खण्डनम् आगते । असम्यग्दर्शिनो ऽप्य् अस्ति न नाशः किम् उ सन्मतेः
यद् एतद् अर्कमार्गे ऽपि न विरुद्धगमागमम् । चित्त्वं राम स विज्ञेयः पुरुषो न शरीरकम्
शरीरे सत्य् असति वा पुमान् एष जगत्त्रये । ज्ञो ऽप्य् अज्ञो ऽपि स्थितो राम नष्टे देहे न नश्यति
यानीमानि विचित्राणि दुःखानि परिपश्यसि । तानि सर्वाणि देहस्य नाग्राह्यस्य चिदात्मनः
मनोमर्गाद् अतीतत्वाद् यासौ शून्यम् इव स्थिता । चित् कथं नाम सा दुःखैस् सुखैर् वा परिगृह्यते
संविदात्मा तद् अस्मात् तु विशिष्टाद् देहपञ्जरात् । अभ्यस्तां वासनां याति षट्पदः खम् इवाम्बुजात्
असच् चेद् आत्मतत्त्वं तद् अस्मिंस् ते देहपञ्जरे । नष्टे किं नाम नष्टं स्याद् राम येनानुशोचसि
सत्यं भावय तेन त्वं मा मोहम् अनुभावय । निरिच्छस्यात्मनो नेच्छाः काश्चिद् अप्य् अनघाकृतेः
साक्षिभूते समे स्वच्छे निर्विकल्पे चिदात्मनि । स्वयं जगन्ति दृश्यन्ते सन्मणाव् इव रश्मयः
निरिच्छम् अभिसम्बन्धो यथा दर्पणबिम्बयोः । स्वभाववशसम्पन्नस् तथा चिज्जगतोर् अयम्