चित्तं दूरे परित्यज्य यो ऽसि सो ऽसि स्थिरो भव । भव भावनया मुक्तो युक्त्या परमयान्वितः
असतो ये ऽनुवर्तन्ते चेतसो ऽसत्त्वरूपिणः । व्योमकाननकर्मैकनीतकालान् धिग् अस्तु तान्
व्यपगलितमना महानुभावो भव भवपारम् उपागतामलात्मा । सुचिरम् अपि विचारितं न लब्धमलम् अलम् आत्मनि मानसात्म किञ्चित्
नाभिनन्दति सम्प्राप्तं नाप्राप्तम् अभिशोचति । केवलं विगताशङ्कस् सम्प्राप्तम् अनुवर्तते
त्वयापि राघव ज्ञातं ज्ञातव्यम् अखिलान्तरम् । मन्ये ते सर्वकार्येभ्यो वासनास् तनुतां गताः
शरीरातीतवृत्तिस् त्वं शरीरस्थो ऽथवा भव । मा गाश् शोकं च हर्षं च त्वम् आत्मा विगतामयः
त्वय्य् आत्मनि स्थिते स्वच्छे सर्वगे सततोदिते । कुतो दुःखसुखे राम कुतो मरणजन्मनी
अबन्धुर् अपि कस्मात् त्वं बन्धुदुःखानि शोचसि । अद्वितीये स्थिते ह्य् अस्मिन् बान्धवाः क इवात्मनि
दृश्यते केवलं देहपरमाणुचयः परम् । देशकालान्यतापत्तेर् नात्मोदेति न लीयते
अविनाशो ऽपि कस्मात् त्वं विनश्यामीति शोचसि । अमृत्युवशिनि स्वच्छे विनाशः क इवात्मनि
घटे कपालतां याते घटाकाशो न नश्यति । यथा तथा शरीरे ऽस्मिन् नष्टे त्वं न विनश्यसि
मृगतृष्णातरङ्गिण्यां क्षीणायां नातपो यथा । विनश्यति तथा देहे नष्टे नात्मा विनश्यति
वाञ्छैवोदेति ते कस्माद् भ्रान्तिर् अन्तर् निरर्थिका । अद्वितीयो द्वितीयं तत् किं वस्त्व् आत्माभिवाञ्छतु
श्रव्यं स्पृश्यं तथा दृश्यं रम्यं घ्रेयं च राघव । न किञ्चिद् अस्ति जगति व्यतिरिक्तं यद् आत्मनः
सर्वशक्ताव् इमास् तस्मिन्न् आत्मन्य् एवाखिलास् स्थिताः । शक्तयो वितते व्यक्ते आकाश इव शून्यताः
चित्ताद् राघव रूढेयं त्रिलोकीललनोदरे । त्रिविधेन क्रमेणेह जनता जनितभ्रमा
मनःप्रशमने सिद्धे वासनाक्षयनामनि । कर्मक्षयाभिधाने च मायेयं प्रविनश्यति
संसारोग्रारघट्टे ऽस्मिन् या दृढा यन्त्रवाहिनी । रज्जुस् तां वासनाम् एतां छिन्द्धि राघव यत्नतः
अपरिज्ञायमानैषा महामोहप्रदायिनी । परिज्ञाता त्व् अनन्ताख्यसुखदा ब्रह्मगामिनी
आगता ब्रह्मणो भुक्त्वा संसारम् इह लीलया । पुनर् ब्रह्मैव संस्मृत्य ब्रह्मण्य् एव विलीयते
शिवाद् राघव नीरूपाद् अप्रमेयान् निरामयात् । सर्वभूतानि जातानि प्राकाश्यानीव तेजसः
रेखावृन्दं यथा पर्णे वीचिजालं यथा जले । कटकादि यथा हेम्नि तथौष्ण्यादि यथानले
तदतद्भावभूतं हि तथेदं भुवनत्रयम् । तस्मिन्न् एव स्थितं तज्जं तस्माद् एव तद् एव च
स एष सर्वभूतानाम् आत्मा ब्रह्मेति कथ्यते । तस्मिञ् ज्ञाते जगज् ज्ञातम् अज्ञाते ऽज्ञातम् एव तत्
शास्त्रसंव्यवहारार्थं तस्यास्य वितताकृतेः । चिद् ब्रह्मात्मेति नामानि कल्पितानि कृतात्मभिः
विषयेन्द्रियसंयोगे हर्षामर्षविवर्जिता । यैषा शुद्धानुभूतिर् हि सो ऽयम् आत्मा चिदव्ययः
आकाशातितराच्छाच्छम् इदं तस्मिंश् चिदात्मनि । स्वाभोग एव हि जगत् पृथग्वत् प्रतिबिम्बति
बुद्धास् तद्व्यतिरेकेण लोभमोहादयो ऽरिताम् । यान्त्य् अथाव्यतिरेकेण बुद्धास् तस्मिंस् तदैव ते
अदेहस्यैव ते नाम निर्विकल्पचिदाकृतेः । लज्जाभयविषादाख्यः कुतो मोहस् समुत्थितः
अदेहो देहजैर् दोषैर् लज्जादिभिर् असन्मयैः । किं मूर्ख इव दुर्बुद्धे विकल्पैर् अभिभूयसे