एवं स लवणो राजा राजसूयम् अवाप्तवान् । मनसैव हि पुष्टेन युक्तस् तस्य फलेन च
अतश् चित्तं नरं विद्धि भोक्तारं सुखदुःखयोः । तद् अनादाव् अनायासे सत्ये योजय राघव
पूर्णे चेतसि सम्पूर्णः पुमान् नष्टे विनश्यति । देहो ऽहम् इति येषां तु निश्चयस् तैर् अलं बुधैः
पूर्णे विवेकवति चेतसि सम्प्रबुद्धे दुःखान्य् अलं विगलितानि विविक्तबुद्धेः । भास्वत्करप्रकटिते ननु पद्मषण्डे सङ्कोचजाड्यतिमिराणि चिरं कृतानि
राजसूयफलं प्राप्तं लवणेन खिल प्रभो । प्रमाणं किम् इवात्र स्यात् कल्पनाजालशम्बरे
यदा शाम्बरिकः काले सम्प्राप्तो लावणीं सभाम् । तदाहम् अवसं तत्र तत् प्रत्यक्षेण दृष्टवान्
अहं सभ्यैस् ततस् तत्र गते शम्बरकारिणि । किम् एतद् इति यत्नेन पृष्टश् च लवणेन च
चिन्तयित्वा मया दृष्ट्वा तत्र यत् कथितं ततः । शृणु तत् ते प्रवक्ष्यामि राम शाम्बरिकेहितम्
राजसूयस्य कर्तारो ये हि ते द्वादशाब्दिकम् । आपद्दुःखं प्राप्नुवन्ति नानाकारदशामयम्
अतश् शक्रेण गगनाद् दुःखाय लवणस्य सः । प्रहितो देवदूतो हि राम शाम्बरिकाकृतिः
राजसूयक्रियाकर्तुस् तस्य दत्त्वा महापदम् । अगच्छत् स्वनभोमार्गं सुरसिद्धनिषेवितम्
भावराशिस् तथा बोधे सर्वो यात्य् एकपिण्डताम् । विचित्रमृद्भाण्डगणो यथापक्वो जले स्थितः
कीदृश्यो भगवन् योगभूमिकास् सप्त सिद्धिदाः । समासेनेति मे ब्रूहि सर्वतत्त्वविदां वर
अज्ञानभूस् सप्तपदा ज्ञभूस् सप्तपदैव च । पदान्तराण्य् असङ्ख्यानि भवन्त्य् अन्यान्य् अथैतयोः
स्वयत्नमाधवरसान् महासत्तातरौ लते । एते प्रतिपदं बद्धमूले स्वं फलतः फलम्
तत्र सप्तप्रकारत्वं त्वम् अज्ञानभुवश् शृणु । ततस् सप्तप्रकारत्वं श्रोष्यसि ज्ञानभूमिजम्
स्वरूपावस्थितिर् मुक्तिस् तद्भ्रंशो ऽहन्त्ववेदनम् । एतत् सङ्क्षेपतः प्रोक्तं तज्ज्ञत्वाज्ञत्वलक्षणम्
शुद्धचिन्मात्रसंवित्तेस् स्वरूपान् न चलन्ति ये । रागद्वेषोदयाभावात् तेषां नाज्ञत्वसम्भवः
यत् स्वरूपपरिभ्रंशश् चेत्यार्थपरिमज्जनम् । एतस्माद् अपरो मोहो न भूतो न भविष्यति
अर्थाद् अर्थान्तरं चित्ते याते मध्ये हि या स्थितिः । निरस्तमननाङ्कासौ स्वरूपस्थितिर् उच्यते
संशान्तसर्वसङ्कल्पं या शिलान्तरवत् स्थितिः । जाड्यनिद्रादिनिर्मुक्ता सा स्वरूपस्थितिस् स्मृता
अहन्तादाव् अलं शान्ते भेदे निस्स्पन्दचित्तता । अजडा यत् प्रतपति तत् स्वरूपम् इति स्मृतम्
बीजजाग्रत् तथा जाग्रन् महाजाग्रत् तथैव च । जाग्रत्स्वप्नस् तथा स्वप्नस् स्वप्नजाग्रत् सुषुप्तकम्
इति सप्तविधो मोहः पुनर् एष परस्परम् । श्लिष्टो भवत्य् अनेकाख्यं शृणु लक्षणम् अस्य च
प्रथमं चेतनं यत् स्याद् अनाख्यं निर्मलं चितः । भविष्यच्चितिजीवादिनामशब्दार्थभाजनम्
बीजरूपं स्थितं जाग्रद् बीजजाग्रत् तद् उच्यते । एषा ज्ञप्तेर् नवावस्था त्वं जाग्रत्संस्थितिं शृणु
एवं प्रसूतस्य पराद् अयं चाहम् इदं मम । इति यः प्रत्ययस् स्वच्छस् तज् जाग्रत् प्रागभावना
अयं सो ऽहम् इदं तन् मे इति जन्मान्तरोदितः । पीवरः प्रत्ययः प्रोक्तं महाजाग्रद् इति स्फुरत्
अरूढम् अथ वारूढम् अनिद्रम् अबहिर्मयम् । यज् जाग्रतो मनोराज्यं जाग्रत्स्वप्नस् स उच्यते
द्विचन्द्रशुक्तिकारूप्यमृगतृष्णादिभेदतः । अभ्यासं प्राप्य जाग्रत्त्वं तद् अनेकविधं भवेत्