न वर्षति घनव्राते दृष्टनष्टे क्वचित् स्थिते । पूताङ्गारकणोन्मिश्रगतौ वहति मारुते
शीर्णमर्मरपर्णासु दावाग्निवलितासु च । वनस्थलीषु शून्यासु चिरप्रव्रजितास्व् इव
अकाण्डम् अभवद् भीमम् उद्दामदवपावकम् । शोषिताशेषगहनं भस्मशेषतृणोलपम्
पांसुधूसरसर्वाङ्गं क्षुधिताशेषमानवम् । निरन्नतृणपानीयदेशोद्यद्दावमण्डलम्
कचन्मरुमरीच्यम्बुमज्जन्महिषमण्डलम् । वातोत्थसैकतव्यूहवारिवाहावृताम्बरम्
पानीयशब्दमात्रैकश्रवणोत्कनरव्रजम् । आतपाद् अतिसंशोषसीदत्सकलमानवम्
पुत्रग्रसनसंरब्धक्षुधितोज्झितजीवितम् । स्वाङ्गचर्वणसंरम्भलुठद्दशनमण्डलम्
मांसशङ्कानिगीर्णोग्रखदिराग्निकणोत्करम् । मण्डूकाशावशग्रस्तवनपाषाणखण्डकम्
अन्योऽन्यद्रुतसंसक्तमातृपुत्रपितृव्रजम् । गृध्रोदररटत्साग्रनिगीर्णवनशारिकम्
परस्पराङ्गविच्छेदरक्तसिक्तधरातलम् । हरिग्रसनसंरब्धमत्तक्षुभितवारणम्
दरीनिगिरणैकोत्कसिंहभ्रमणभीषणम् । अन्योऽन्यग्रसनोद्युक्तलोकमल्लकृताहवम्
निष्पत्त्रपादपोड्डीनपूताङ्गारमयानिलम् । रक्तपानोत्कमार्जारलीढधातुतलावनि
ज्वालाघनघनाटोपसावतंसवनानिलम् । सर्वस्खलज्ज्वलद्वह्निपुञ्जपिञ्जरजङ्गलम्
दग्धाजगरकुञ्जोत्थधूममांसलगुल्मकम् । मारुतावलितज्वालासन्ध्याभ्रवलिताम्बरम्
उड्डामरमरुद्भ्रान्तभास्मनस्तम्भमण्डलम् । साक्रन्दनरदन्ताग्रशीर्णार्भककृतारवम्
सम्भ्रान्तपुरुषव्यूहदन्तकृत्तमहाशवम् । मांसभोगजवग्रस्तरक्तरक्तनिजाङ्गुलि
नीलपत्त्रलताशब्दपीतधूमघनच्छवि । भ्रमद्गृध्रनिगीर्णोग्रनभोभ्रान्तोल्मुकामिषम्
इतरेतरभिन्नाङ्गलोकविद्रवणाकुलम् । ज्वलिताग्निटनत्कारविदीर्णहृदयोदरम्
गतमारुतभाङ्कारभीमदावाग्निवल्गनम् । भीताजगरफूत्कारपतदङ्गारपादपम्
तद् अकाण्डं स्फुटं प्राप्य स देशश् शुष्ककोटरः । द्वादशार्काग्निदग्धस्य जगतो ऽनुकृतिं ययौ
ज्वलदनलजटालवृक्षषण्डः प्रसृतमरुत्प्रसरापनुन्नलोकः । ज्वलनतपनभास्करात्मजानां रमणगृहानुकृतिं जगाम देशः
तस्मिंस् तदा वर्तमाने कष्टे विधिविपर्यये । अकालोल्बणकल्पान्ते नितान्तातपदायिनि
जनाः केचन निष्क्रम्य सकलत्रसुहृज्जनाः । गता देशान्तरं व्योम्नश् शरदीव पयोधराः
देहावयवसंलीनपुत्रदाराग्र्यबान्धवाः । शीर्णाः केचन तत्रैव च्छिन्ना इव वने द्रुमाः
भुक्ताः केचन दिग्व्याघ्रैर् निर्गच्छन्तस् स्वमन्दिरात् । अजातपक्षकाश् श्येनैः खगा नीडोद्गता इव
प्रविष्टाः केचिद् अनलं ज्वलितं शलभा इव । केचिच् छ्वभ्रेषु पतिताश् शिलाश् शैलच्युता इव
अहं तु तान् परित्यज्य श्वशुरादीन् स्वकाञ् जनान् । कलत्रमात्रम् आदाय कृच्छ्राद् देशाद् विनिर्गतः
अनलान् अनिलांश् चैव रक्षकान् भक्षकान् अपि । वञ्चयित्वा भयान् मृत्योस् सदारो ऽहं विनिर्गतः
प्राप्य तद्देशपर्यन्तं तत्र तालतरोस् तले । अवरोप्य सुतान् स्कन्धात् तान् अनर्थान् इवोल्बणान्
विश्रान्तो ऽस्मि चिरश्रान्तो रौरवाद् इव निर्गतः । ग्रीष्मदावनिदाघार्तो ग्रीष्मे पद्म इवाजलः