क्षणेन पक्कणं प्राप्तास् सन्ध्यायां दीर्घजङ्गलात् । श्मशानाद् इव वेतालाश् श्मशानम् इतरन् महत्
विकर्तितवराहाश्वकपिकुक्कुटवायसम् । रक्तसिक्तोर्वराभागप्रभ्रमन्मक्षिकागणम्
शोषार्थप्रसृतार्द्रान्त्रतन्द्रीजालपतत्खगम् । निष्कुटास्थितजम्बीरषण्डलग्नश्वजाघनि
शुष्यद्गुरुवसापिण्डपूर्णालिन्दलसत्खगम् । दृतिप्रसक्तरक्ताक्तचर्मस्रवदसृग्लवम्
बालहस्तस्थितक्रव्यपिण्डारणितमक्षिकम् । जर्जरज्येष्ठचण्डालतर्जितारटितार्भकम्
तत् प्रविष्टा वयं कीर्णशिरोऽन्त्रं भीमपक्कणम् । मृतभूतं जगत् कल्पे कृतान्तानुचरा इव
सम्भ्रमोपहितानल्पकदलीदलपीठके । अहम् आस्थितवांस् तत्र नवे श्वशुरमन्दिरे
श्वश्र्वा मे केकराक्ष्यास् तु तेनास्रुलवचक्षुषा । जामातायम् इति प्रोक्तं तया तद् अभिनन्दितम्
अथ विश्रम्य चण्डालभोजनान्य् अजिनासने । सञ्चितान्य् उपभुक्तानि दुष्कृतानीव भूरिशः
अनन्तदुःखबीजानि नमनोज्ञतराण्य् अपि । तानि प्रणयवाक्यानि श्रुतान्य् असुभगान्य् अलम्
निरभ्राम्बरनक्षत्रे कस्मिंश्चिन् दिवसे ततः । तैस् तैर् आरम्भसंरम्भैस् तैर् वस्त्रविभवार्पणैः
दत्ताथ तेन सा मह्यं कुमारी भयदायिनी । सुकृष्णा कृष्णवर्णेन दुष्कृतेनेव शासना
सरभसम् अभितो विनेदुर् अत्र प्रसृतमहामदिरासवाश् श्वपाकाः । हतपटुपटहा विलासवन्तस् स्वयम् इव दुष्कृतराशयो महान्तः
बहुनात्र किम् उक्तेन स्वोत्सवावर्जिताशयः । ततःप्रभृति तत्राहं सम्पन्नः पुष्टपुक्कसः
सप्तरात्रोत्सवस्यान्ते क्रमान् मासाष्टकं गतम् । पुष्पिता साथ सम्पन्ना स्थिता गर्भवती ततः
प्रासूत दुःखदां कन्यां विपद् दुःखक्रियाम् इव । सा कन्या ववृधे शीघ्रं मूर्खचिन्तेव पीवरी
पुनः प्रासूत सा वर्षैस् त्रिभिः पुत्रम् अशोभनम् । अनर्थम् इव दुर्बुद्धिर् आशापाशविधायकम्
पुनः प्रासूत कन्यां च पुनर् अप्य् अर्भकं ततः । कलत्रवान् अहं जातो वने जरढपुक्कसः
तया सह समास् तत्र मया बह्व्यो ऽतिवाहिताः । नरके चिन्तया सार्धं ब्रह्मघ्नेनेव नश्यता
शीतवातातपक्लेशविवशेन वनान्तरे । चिरं विलुलितं वृद्धकच्छपेनेव पल्वले
कलत्रचिन्ताहतया धिया सन्दह्यमानया । दृष्टाः कष्टसमारम्भा दिशः प्रज्वलिता इव
क्षौमानेकसमाक्षीणपटखण्डकधारिणा । काष्ठभारो वने व्यूढो यो मूर्तम् इव दुष्कृतम्
यौककीर्णजरक्लिन्नगन्धिकौपीनवाससा । आढ्यास्पदवलीकानां तले नीता घनागमाः
कलत्रापूरणोत्केन जर्जरेण हिमानिलैः । हेमन्ते दुर्दुरेणेव निलीनं वनकुक्षिषु
नानाकलहकल्लोलतापप्रसरविद्रुताः । बाष्पव्याजेन निर्मुक्ता नेत्राभ्यां रक्तबिन्दवः
यामिन्यो विपिने क्लिन्नवराहामिषभोजिना । शिलातलकुटीकोणे नीता जलदविप्लुताः
काले क्षयं गते स्नेहे कलत्रे ऽघनतां गते । असौहार्देन बन्धूनां कलहैश् चातिसन्ततैः
सर्वत्र जातशङ्केन कुलीलामुखरार्भके । मया कृपणचित्तेन नीताः परगृहे समाः
चण्डालीकलहोद्विग्नचण्डचण्डालतर्जनैः । मुखं जर्जरतां यातम् इन्दू राहुरदैर् इव
चर्विताः खर्वितोष्ठेन द्वीपीपिशितपेशयः । नरकाहृतविक्रीता नारक्यो रसना इव