आलोकलाञ्छिताभोगे मकुरे राजते सुखम् । ब्रह्मतत्त्वपरामृष्टे कर्तृत्वं मनसि स्फुटम्
गुणो गुणिनि शौक्ल्यादिः पटादौ संस्थितो यथा । तथा मनसि कर्तृत्वं जीवनाम्नि व्यवस्थितम्
यथा शैत्यादिरहितस् तुषारो नोपलभ्यते । तथा कर्म विना चित्तं न किञ्चिद् उपलभ्यते
कृष्णतासङ्क्षये यद्वत् क्षीयते कज्जलं स्वयम् । स्पन्दात्मकर्मविगमे तद्वत् प्रक्षीयते मनः
कर्मनाशो मनोनाशो मनोनाशो ह्य् अकर्मता । मुक्तस्यैव भवत्य् एष नामुक्तस्य कदाचन
वह्न्यौष्ण्ययोर् इव सदा श्लिष्टयोश् चित्तकर्मणोः । द्वयोर् एकतराभावे द्वयम् एव विलीयते
चित्तं सदा स्पन्दविलासम् एतत् स्पन्दैकरूपं ननु कर्म विद्धि । कर्माथ चित्तं किल धर्मधर्मि पदं गते राम परस्परेण
मनो हि भावनामात्रं भावना स्पन्दरूपिणी । क्रिया तद्भावितं रूपं फलं सर्वो ऽनुधावति
विस्तरेण मम ब्रह्मञ् जडस्याप्य् अजडाकृतेः । रूपम् आरूढसङ्कल्पं मनसो वक्तुम् अर्हसि
अनन्तस्यात्मतत्त्वस्य सर्वशक्तेर् महात्मनः । सङ्कल्पशक्तिसहितं यद् रूपं तन् मनो विदुः
जडाजडदृशोर् मध्ये दोलायितवपुस् स्थितम् । यत् तत्त्वं द्विपरामृष्टं तद् रूपं मनसो विदुः
नाहं चिदवभासात्मा कृपणो ऽस्मीति निश्चयः । यस् सदाक्रान्तकलनस् तद् रूपं मनसो विदुः
भावस् सदसतोर् मध्ये नॄणां स्फुरति निश्चलः । कलनोन्मुखतां यातस् तद् रूपं मनसो विदुः
कलनात्मिकया कर्मशक्त्या विरहितं मनः । न सम्भवति लोके ऽस्मिन् गुणहीनो गुणी यथा
यथानलौष्ण्ययोस् सत्ता न सम्भवति भिन्नयोः । तथैव कर्ममनसोस् तथात्ममनसोर् अपि
स्वेनैव चित्तरूपेण कर्मणा फलधर्मणा । सङ्कल्पैकशरीरेण नानाविस्तरशालिना
या येन वासना यत्र लतेवारोपिता यथा । सा तेन फलभूस् तत्र तद् एव प्राप्यते तथा
कर्मबीजं मनस् स्पन्दः कथ्यते ऽथानुभूयते । क्रियास् तु विविधास् तस्य शाखाश् चित्रफलास् तरोः
मनो यद् अनुसन्धत्ते तत् कर्मेन्द्रियवृत्तयः । सर्वास् सम्पादयन्त्य् एतास् तस्मात् कर्म मनस् स्मृतम्
मनो बुद्धिर् अहङ्कारश् चेतः कर्माथ कल्पना । संसृतिर् वासनाविद्या प्रयत्नस् स्मृतिर् एव च
इन्द्रियं प्रकृतिर् माया क्रिया चेतीतरा अपि । चित्राश् शब्दश्रियो बह्व्यस् संसारभ्रमहेतवः
काकतालीययोगेन त्यक्तस्फारचमत्कृतेः । चितेश् चेत्यानुपातिन्यः कृताः पर्यायवृत्तयः
परायास् संविदो ब्रह्मन्न् एताः पर्यायवृत्तयः । कल्प्यमानविचित्रार्थाः कथं रूढिम् उपागताः
गतेव सकलङ्कत्वं यदा चित् कलनात्मकम् । उन्मेषरूपिणी जाता तदैव हि मनस्स्थितिः
भावानाम् अनुसन्धानं यदा निश्चित्य संस्थिता । तदैषा प्रोच्यते बुद्धिर् नियता ग्रहणक्षमा
यदा मिथ्याभिमानेन सत्तां कलयति स्वयम् । अहङ्काराभिधा तेन प्रोच्यते भवबन्धनी
इदं त्यक्त्वेदम् आयाति बालवत् पेलवा यदा । विचारं सम्परित्यज्य तदा सा चित्तम् उच्यते
यदा स्पन्दैकधर्मत्वात् कर्मपैशुन्यशंसिनी । आधावति स्पन्दफलं तदा कर्मेत्य् उदाहृता
काकतालीययोगेन त्यक्त्वैकद्रव्यनिश्चयम् । यदेहितं कल्पयति भावं तेनेह कल्पना
पूर्वं दृष्टम् अदृष्टं वा प्राग् सृष्टम् इति निश्चयम् । यदैषेहां विधत्ते ऽन्तस् तदा स्मृतिर् उदाहृता