येनैव मनसा सर्गो निर्मितः परमेश्वर । स एव मांसनेत्रेण तं पश्यति हि नेतरः
न चैतान् दश संसारान् दशनीरजसम्भवान् । कश्चिन् नाशयितुं शक्तश् चितो दार्ढ्याच् चिरं स्थितान्
कर्मेन्द्रियैर् यत् क्रियते तद् रोद्धुं किल युज्यते । न मनोनिश्चयकृतं कश्चिद् रोधयितुं क्षमः
यो बद्धपदतां यातो जन्तोर् मनसि निश्चयः । स तेनैव विना ब्रह्मन् नान्येन विनिवार्यते
बहुकालं यद् अभ्यस्तं मनसा दृढनिश्चयम् । शापेनापि न तस्यास्ति क्षयो नष्टे ऽपि देहके
यद् बद्धपीठम् अभितो मनसि प्ररूढं तद्रूप एव पुरुषो भवतीह नान्यः । तद्बोधनाद् इतरम् अत्र किलाभ्युपायं शैलौघम् एकम् इव निष्फलम् एव मन्ये
श्रूयते हि पुरा देव मगधेषु महीपतिः । इन्द्रद्युम्न इति ख्यात इन्द्रद्युम्न इवापरः
तस्येन्दुबिम्बप्रतिमा भार्या कमललोचना । अहल्या नाम तत्रासीच् छशाङ्कस्येव रोहिणी
तस्मिन्न् एव पुरे शिड्गः किलासीद् बलवान् इति । इन्द्रनामापरः कश्चिच् छ्रीमान् विप्रकुमारकः
अहल्या पूर्वम् इन्द्रस्य बभूवेष्टेत्य् अहल्यया । श्रुतं राजमहिष्याथ कथाप्रस्तावतः क्वचित्
आकर्ण्य तद् अहल्या सा बभूवेन्द्रानुरागिणी । अहल्यां मां न कस्मात् स शक्रो ऽभ्येतीति सोत्सुका
मृणालहारकदलीपल्लवास्तरणेषु सा । अतप्यत भृशं बाला लतालूना वनेष्व् इव
खेदम् आप समग्रासु तासु भूपविभूतिषु । मत्सी निदाघतप्तासु परिलोला स्थलेष्व् इव
अयम् इन्द्रो ऽयम् इन्द्रश् चेत्य् एवं जातप्रलापया । लज्जापि हि तया त्यक्ता वैवश्यम् उपयातया
इत्य् आर्ताया घनस्नेहम् अथ तस्या वयस्यया । उक्तम् आलि तवाविघ्नम् इन्द्रम् अप्य् आनयाम्य् अहम्
इन्द्रं तवानयामीति श्रुत्वा विकसितेक्षणा । पपात पादयोस् सख्या नलिन्या नलिनी यथा
ततः प्रयाते दिवसे समायाते निशागमे । सा वयस्या तम् इन्द्राख्यं ययौ विप्रकुमारकम्
बोधयित्वा यथायुक्तं सा तम् इन्द्रकुमारकम् । अहल्यानिकटं रात्राव् आनयाम् आस सत्वरम्
सा ततस् तेन शिड्गेन महेन्द्रेण रतिं ययौ । कस्मिंश्चित् सदने गुप्ते बहुमाल्यविलेपना
हाराङ्गदमनोज्ञेन तेन सा तरुणी तदा । रतेनावर्जिता वल्ली रसेन मधुना यथा
ततस् तदनुरक्ता सा पश्यन्ती तन्मयं जगत् । न सानन्तगुणाकीर्णं भर्तारं बह्व् अमन्यत
केनचित् त्व् अथ कालेन तस्या इन्द्रानुरागिता । सा ज्ञाता राजसिंहेन तन्मुखव्योमचन्द्रिका
इन्द्रं ध्यायति सा यावत् तावत् तस्या विराजते । मुखं पूर्णेन चन्द्रेण प्रबुद्धम् इव कैरवम्
एवम् अन्योऽन्यम् आसक्तभावम् आलोक्य भूपतिः । चकार बहुभिर् दण्डैस् स द्वयोर् अथ शासनम्
ताव् उभाव् अपि सन्त्यक्तौ हि सन्तौ सलिलाशये । तुष्टौ जहसतुस् तत्र न खेदं समुपागतौ
अपृच्छत् तौ ततो राजा खिन्नौ स्थः किं न दुर्मती । ताव् ऊचतुर् महीपालं जलाशयसमुद्धृतौ
संसृत्यावाम् इहान्योऽन्यं मुखकान्तिम् अनिन्दिताम् । मुह्यावो न महीपाल स्वाङ्गैर् अपि विकर्तितैः
वह्नाव् अपि परिक्षिप्ताव् अखिन्नाव् एवम् एव तौ । ऊचतुर् मुदितात्मानाव् अन्योऽन्यं स्मृतिहर्षितौ
ग्रथितौ गजपादेषु नखिन्नाव् एव संस्थितौ । एवम् एवोचतुर् भूपम् अन्योऽन्यं स्मृतिहर्षितौ
कषाहताव् अखिन्नौ ताव् एवम् एव किलोचतुः । पङ्कमग्नाव् अखिन्नौ ताव् एवम् एव किलोचतुः