यावत् पश्यामि गगनं न तमोभिर् न तेजसा । व्याप्तम् अत्यन्तविततं शून्यम् अन्तविवर्जितम्
सर्गं सङ्कल्पयामीमम् इति निश्चित्य तन् मया । खम् एवेक्षितुम् आरब्धं शुद्धसूक्ष्मेण चेतसा
अथाहं दृष्टवांस् तत्र मनसा वितते ऽम्बरे । पृथक्स्थितान् महारम्भान् सर्गान् स्थितिनिरर्गलान्
परस्परेण चादृष्टान् ब्रह्मविष्ण्विन्द्रसंयुतान् । ससुरासुरगन्धर्वकिन्नरोरगमानवान्
मेरुमन्दरकैलासमहेन्द्रमलयाचलान् । साद्रिद्यूर्वीनदीशांश् च सङ्ख्यया दशभासुरान्
तेषु तत्प्रतिबिम्बाभाः पद्मकोशाधिवासिनः । राजहंसरथारूढास् संस्थिता दशपद्मजाः
पृथक्स्थितेषु दशसु तेषूद्यद्भूतपङ्क्तिषु । ज्वलज्ज्वालेषु दीर्घेषु जगत्सूज्ज्वलदीप्तिषु
प्रवहन्ति महानद्यः प्रध्वनन्ति तथाब्धयः । प्रतपन्त्य् उष्णरुचयः प्रस्फुरन्त्य् अम्बरे ऽनिलाः
दिवि क्रीडन्ति विबुधा भुवि क्रीडन्ति मानवाः । दानवा भोगिनश् चैव पातालेषु सुखं स्थिताः
कालचक्रपरिप्रोताष् षट् छुभास् सकलर्तवः । यथाकालं फलपूर्णां भूषयन्त्य् अभितो महीम्
प्रौढिं शुभाशुभाचारस्थितयः ककुभां प्रति । नरकस्वर्गफलदास् सर्वत्र समुपागताः
भोगमोक्षफलार्थिन्यस् समस्ता भूतजातयः । समीहितं यथाकालं प्रयतन्ते यथाक्रमम्
सप्तलोकास् तथा द्वीपास् समुद्रा गिरयस् तथा । अवेक्षमाणाः कल्पान्तं स्फुरन्त्य् उरुतरारवम्
क्वचिद् रात्रित्वम् आयातं क्वचित् स्थिरतया स्थितम् । स्थितं पर्वतकुञ्जेषु तमस् तेजोलवद्रुतम्
नभोनीलोत्पलस्यान्तर् भ्रमदभ्रमधुव्रतम् । प्रस्फुरत्तारकाजालं केसरापूरतां गतम्
कल्पान्तघननीहारो मेरुकुञ्जेषु संस्थितः । शल्मलेर् अमलं तूलम् अष्ठीलाकोटरेष्व् इव
लोकालोकाद्रिरशनां रणदर्णवघुर्घुराम् । तमःखण्डेन्द्रनीलाढ्यां निजरत्नविराजिताम्
दधाना वसुधा भूतरवकाकलिघुङ्घुमाम् । संस्थिता भुवनाभोगे स्वान्तःपुर इवाङ्गना
गौराहःपङ्क्तिमध्यस्थरजनीराजिराजिताः । पद्मोत्पलस्रज इव लक्ष्यन्ते वत्सरश्रियः
बहुगर्भविभागस्थभूतलोकाः पृथक् पृथक् । तेजोऽरुणा विलोक्यन्ते दाडिमानीव षण्डके
त्रिप्रवाहा त्रिपथगा कृत्वोर्ध्वाधोगमागमा । जगद्यज्ञोपवीताभा स्फुरन्तीन्दुकलामला
इतश् चेतश् च गच्छन्ति शीर्यन्ते प्रोद्भवन्ति च । दिग्लतासु तडित्पुष्पा वातान्ते मेघपल्लवाः
गन्धर्वनगरोद्यानविमानावलिमालिता । समुद्रभूमिनभसां पदवी प्रविराजते
लोकान्तरेषु सङ्घेन देवासुरनरोरगाः । उदुम्बरेषु मषका इव घुङ्घुमितास् स्थिताः
युगकल्पक्षणलवकलाकाष्टाकलङ्कितः । कालो वहत्य् अकलितस् सर्वनाशप्रतीक्षकः
एवम् आलोक्य शुद्धेन परेण स्वेन तेजसा । भृशं विस्मयम् आपन्नः किम् एतत् कथम् इत्य् अहम्
कथं मांसमयेनाक्ष्णा यन् न पश्यामि किञ्चन । तन् मायाजालम् अतुलं पश्यामि मनसाम्बरे
अथालोक्य चिरं कालं मनसैवाहम् अम्बरात् । अर्कं तस्माज् जगज्जालाद् एकम् आनीय पृष्टवान्
आगच्छ देवदेवेश भो भास्कर महाद्युते । स्वागतं ते ऽस्त्व् इति प्रोक्तं मयासौ कथितो ऽप्य् अथ
कस् त्वं कथम् इदं जातं जगद् एकं जगन्ति वा । यदि जानासि भगवंस् तद् एतत् कथयानघ