प्रभुत्वं समदृष्टित्वं तच् च स्याद् राजविद्यया । ताम् एव यो न जानाति नासौ मन्त्री न सो ऽधिपः
भवन्तौ तद्विदौ साधू यदि तच् छ्रेय आप्स्यथः । नो चेद् अनर्थदौ स्वस्याः प्रकृतेर् नाद्म्य् अहं युवाम्
एकोपायेन मत्पार्श्वाद् बालकाव् उत्तरिष्यथः । मत्प्रश्नपञ्जरं सारं चेद् विचारयथो धिया
प्रश्नानि मां कथय पार्थिव नाथ मन्त्रिन्न् अत्रार्थिनी भृशम् अहं परिपूरयार्थम् । अङ्गीकृतार्थम् अददत् क इवास्ति लोके दोषेण सङ्क्षयकरेण न युज्यते यः
इत्य् उक्त्वा राक्षसी प्रश्नान् सा वक्तुम् उपचक्रमे । उच्यताम् इति राज्ञोक्ते तान् इमाञ् शृणु राघव
एकस्यानेकसङ्ख्यस्य कस्याणोर् अम्बुधेर् इव । अन्तर् ब्रह्माण्डलक्षाणि लीयन्ते बुद्बुदा इव
किम् आकाशम् अनाकाशं नकिञ्चित् किञ्चिद् एव किम् । को ऽहम् एवापि सम्पन्नः को भवान् अप्य् अहं स्थितः
गच्छन् न गच्छति च कः को ऽतिष्ठन्न् एव तिष्ठति । कश् चेतनो ऽपि पाषाणः कश् चिद्व्योमनि चित्रकृत्
वह्निताम् अजहच् चैव कश् च वह्निर् न दाहकः । अवह्नेर् जायते वह्निः कस्माद् राजन् निरन्तरम्
अचन्द्रार्काग्नितारो ऽपि को ऽविनाशः प्रकाशकः । अनेत्रलभ्यात् कस्माच् च प्रकाशश् च प्रवर्तते
लतागुल्माङ्कुरादीनां जात्यन्धानां तथैव च । अन्येषाम् अप्य् अनक्षाणाम् आलोकः क इवोत्तमः
जनकः को ऽम्बरादीनां सत्तायाः कस् स्वभावदः । को जगद्रत्नकोशस् स्यात् कस्य कोशे मणेर् जगत्
को ऽणुस् तमः प्रकाशश् च को ऽणुर् अस्ति च नास्ति च । को ऽणुर् दूरे ऽप्य् अदूरे च को ऽणुर् एव महागिरिः
निमेष एव कः कल्पः कः कल्पो ऽपि निमेषकः । किं प्रत्यक्षम् असद्रूपं किं चेतनम् अचेतनम्
कश् चावायुश् च वायुश् च कश् शब्दो ऽशब्द एव च । कस् सर्वं च नकिञ्चिद् च को ऽहं नाहं च किं भवेत्
किं प्रयत्नशतप्राप्तं लब्ध्वापि बहुजन्मभिः । लब्धं नकिञ्चिद् भवति ननु सर्वं च लभ्यते
स्वस्थेन जीवतैवोच्चैः केन स्वात्मापहारितः । केनाणुनान्तर् व्रियते मेरुस् त्रिभुवनं तृणम्
केनाणुकणमात्रेण पूरिता शतयोजनी । को ऽणुर् एव भवन् माति न योजनशतेष्व् अपि
केनालोकनमात्रेण जगद्बालः प्रनाट्यते । कस्याणोर् अन्तरे सन्ति कुलावनिभृतां घटाः
अणुत्वम् अजहत् को ऽणुर् मेरोस् स्थूलतराकृतिः । वालाग्रशतभागात्मा को ऽणुर् उच्चैश् शिलोच्चयः
को ऽणुः प्रकाशतमसोर् दीपः प्रकटनप्रदः । कस्याणोर् अन्तरे सन्ति समग्रानुभवाणवः
को ऽणुर् अत्यन्तनिस्स्वादुर् अपि संस्वदते भृशम् । केन सन्त्यजता सर्वम् अणुना सर्वम् आश्रितम्
केनात्माच्छादनाशक्तेर् अणुनाच्छादितं जगत् । जगन् नयेन कस्याणोस् सद्भूतम् अभिजीवति
अजातावयवः को ऽणुस् सहस्रकरलोचनः । को निमेषो महाकल्पो महाकल्पशतानि वा
अणौ जगन्ति तिष्ठन्ति कस्मिन् बीज इव द्रुमाः । बीजाद्यानि फलान्तानि स्फुटान्य् अनुदितान्य् अपि
कल्पः कस्य निमेषस्य जीवस्येवान्तरे स्थितः । कः प्रयोजककर्तृत्वम् अप्य् अनाश्रित्य कारकः
दृश्यसम्पत्तये द्रष्टाप्य् आत्मानं दृश्यतां नयेत् । दृश्यं पश्यन् स्वम् आत्मानं को न पश्यति नेत्रवत्
अन्तर्गलितदृश्यं च क आत्मानम् अखण्डितम् । दृश्यासम्पत्तये पश्यन् पुरो दृश्यं न पश्यति
आत्मानं दर्शनं दृश्यं को भासयति दृश्यवत् । कटकादीनि हेम्नेव निगीर्णं केन च त्रयम्
कस्मान् न किञ्चिच् च पृथग् ऊर्म्यादीव महाम्भसः । कस्येच्छया पृथक् चास्ति वीचितेव महाम्भसः