अमितोपान्तपर्यन्तां लोकपालेक्षितैर् अपि । केवलं पवनस्पन्दप्रचलद्धूलिकुण्डलाम्
सूर्यांशुकुङ्कुमैर् लिप्तां लग्नचन्द्रांशुचन्दनाम् । विलासिनीम् इव व्योम्नो वातशीत्कारगायनाम्
सप्तद्वीपसमुद्रमुद्रणसमुच्छूनैकदेशाश्रयं भूपीठं परितो विहृत्य पवनो दीर्घाध्वना जर्जरः । तां प्राप्याग्रगिरिस्थलीम् अलिवपुर्व्योमाङ्गलग्नाम् इव व्यात्तानन्तदिगन्तपूरकबृहद्देहो विशश्राम सः
तत्र तस्योर्ध्वशृङ्गस्य तस्यां मूर्धमहावनौ । ददर्श मध्ये तां सूचीं प्रोत्थितां सशिखाम् इव
एकपादं तपस्यन्तीं शुष्यन्तीं चिरम् ऊष्मपाम् । सततानशनाच् छुष्कां पिण्डीभूतोदरत्वचम्
सकृद्विकासिनास्येन गृहीत्वैव तम् आनिलम् । पश्चात् त्यजन्तीं हृदये ऽप्य् एव मान्तीम् अनारतम्
शुष्कां चण्डांशुकिरणैर् जर्जरां वनवायुभिः । अचलन्तीं निजात् स्थानात् स्नपिताम् इन्दुरश्मिभिः
पूर्वं रजोऽणुनैकेन समधिष्ठितमस्तकाम् । कृतार्थत्वं कलयता ददतान्यस्य नास्पदम्
अरण्येनेव दत्तार्घां चिराज् जातशिखाम् इव । मूर्ध्नीव स्थापितप्राणां जटाकूटवतीम् इव
तां वीक्ष्य पवनस् सूचीं विस्मयाकुलचेतनः । प्रणम्यालोक्य चरितं भीतभीत इवाग्रतः
महातपस्विनी सूचि किमर्थं तप्यसे तपः । नेति वक्तुं शशाकासौ तत्तेजोराशिनिर्जितः
भगवत्या महासूच्या अहो चित्रं महत् तपः । इत्य् एव केवलं ध्यायन् मारुतो गगनं ययौ
समुल्लङ्घ्याभ्रमार्गं तु वातस्कन्धान् अतीत्य च । सिद्धवृन्दान्य् अधः कृत्वा सूर्यमार्गम् उपेत्य च
ऊर्ध्वम् एत्य विचारेभ्यः प्राप शक्रपुरान्तरम् । सूचिदर्शनपुण्यं तम् आलिलिङ्ग पुरन्दरः
पृष्टश् च कथयाम् आस दृष्टं सर्वं मयेत्य् असौ । सहदेवनिकायाय शक्रायास्थानवासिने
जम्बुद्वीपे ऽस्ति शैलेन्द्रो हिमवान् नाम सून्नतः । जामाता यस्य भगवान् साक्षाच् छशिकलाधरः
तस्योत्तरे महाशृङ्गपृष्ठे परमरूपिणी । स्थिता तपस्विनी सूची तपश् चरति दारुणम्
बहुनात्र किम् उक्तेन वाताद्यशनशान्तये । तया स्वोदरसौषिर्यं पिण्डीकृत्य निवारितम्
शान्तसङ्कोचम् ऊष्मार्थं विकास्यास्यं रजोऽणुना । तयाद्य स्थगितं शीतवाताशननिवृत्तये
तस्यास् तीव्रेण तपसा तुहिनाकारम् उत्सृजन् । अग्न्याकारम् अगो गृह्णन् देवदुस्सेव्यतां गतः
तद् उत्तिष्ठाशु गच्छामस् सर्व एव पितामहम् । तद्वरार्थम् अनर्थाय विद्धि तद्दुस्सहं तपः
इति वातेरितश् शक्रस् सह देवगणेन सः । जगाम ब्रह्मणो लोकं प्रार्थयाम् आस तं प्रभुम्
सूच्या अहं वरं दातुं गच्छामि हिमवच्छिरः । ब्रह्मणेति प्रतिज्ञाते शक्रस् स्वर्गम् उपाययौ
एतावताथ कालेन सा बभूव च पावनी । सूची निजतपस्तापतापितामरमन्दिरा
मुखरन्ध्रस्थितार्कांशुदृशा स्वच्छाययैव सा । विस्मयिन्या विवर्तिन्या आदिनान्तम् उपेक्षिता
कौशेयसूच्या तृणवन् मेरुस् स्थैर्येण निर्जितः । मज्जनित्र्येति वृद्ध्येव युक्तयाद्यन्तयोर् दिने
मध्याह्ने तापभीत्येव विशन्त्या मातुर् अन्तरम् । अन्यदा गौरवाद् दृष्ट्या दूरतः प्रेक्ष्यमाणया
सा ताम् अवेक्षिते ऽक्ष्णारात् तापाद् अङ्गे निमज्जति । सङ्कटे विस्मरत्य् एव जनो गौरवसत्क्रियाम्
छायासूचिस् तापसूचिस् तयेत्य् आत्मतृतीयया । त्रिकोणं तपसा पूतं वाराणस्यास् समं कृतम्
गतास् तेन त्रिकोणेन त्रिवर्णपरिखावता । वायवः पांसवो ये ऽपि ते परां मुक्तिम् आगताः