स्कन्धवस्त्रजवप्रोता वेधाक्ष्णा सुखम् ईक्षते । कथम् एनं भिनद्मीति तीक्ष्णानाम् एतद् ईप्सितम्
समम् एव च कौशेये क्षौमे च वसने शिता । जडः क इव वा नाम गुणागुणम् उपेक्षते
सा दधानोज्ज्वलं सूत्रम् अङ्गुष्ठाङ्गुलिपीडिता । अन्त्रतन्तुम् इवानन्तम् उद्गिरन्ती निरीक्षते
तीक्ष्णास्यहृदयत्वेन सरसेषु न केषुचित् । सूत्रितापि पदार्थेषु विशत्य् अलसगामिनी
अगर्दभीमुखप्रोता सुतीक्ष्णापि न चापि धीः । अवेधिताप्य् अहृदया राजपुत्र्य् अपि दुर्भगा
विना परापकारेण तीक्ष्णे सरणम् ईहते । वेधनाद् रोधिता सूचिः कर्णपाशे प्रलम्बते
शेते किं चारु मैत्र्येव बुसे करपरिच्युता । स्वरूपसदृशं मित्रं कस्मै नाम न रोचते
मिश्रिता मूढचित्तानां वृत्तिभिः प्राकृते जने । तिष्ठत्य् आत्मसमां को हि सङ्गतिं त्यक्तुम् इच्छति
भवत्य् अयस्कारचितौ सन्त्यक्तान्तर्धिगामिनी । भस्त्रावातैर् विवलिता गगनोड्डयनोन्मुखी
प्राणापानप्रवाहस्था हृत्पद्मान्तरगामिनी । दुःखशक्तिर् महाघोरा जीवशक्तिर् इवोद्यता
समानवैपरीत्येन समानसमगामिनी । उदानविपरीतत्वाद् उदानसमगामिनी
व्यानस्था व्याधिजननी सर्वाङ्गरसचारिणी । हृत्कण्टशूलोत्प्लवनवैवर्ण्योन्मादकारिणी
प्रायस् सौचिकहस्तस्था सुप्तोर्णागण्डकोटरे । बालहस्ते ऽङ्गुलीतल्पवेधनैकविलासिनी
पादप्रविष्टा रुधिरपानपाजिरविस्तृता । तुष्यत्य् अतितरां तुच्छभोजना तुच्छभोजनैः
शेते कर्दमकोशस्था चिरकालम् अधोमुखी । इच्छानुरूपम् आसाद्य क इवास्पदम् उज्झति
क्रौर्येणापहृतात्मानं दर्शयत्य् उपवेधनैः । उत्सवाद् अपि नीचानां कलहो हि सुखायते
कपर्दिका वलभ्यान्तरात्मानं बहु मन्यते । दुरुच्छेदा हि भूतानाम् अहङ्कारचमत्कृतिः
श्वेतिकायुग्मलभ्येन साहृतेनात्मना नृणाम् । मृतिम् आधास्यते चित्रा स्वार्थे नोदेति मूढता
वस्त्रतन्तुविभेदेन परमारणम् आशु मे । इदं सम्पद्यत इति भवत्य् अत्यन्तनिर्मला
स्थापिता मलम् आदत्ते सूची यद् घर्षणं विना । परापवेधविरहाद् व्याधिस् सो ऽस्याः प्रवर्तते
सूक्ष्मदृश्या वेधदात्री क्षणाद् विस्मृतिम् एति वा । तीक्ष्णा भेदकरी क्रूरा सूचिचेष्टेव दैविकी
तन्तुवेधनमात्रेण हतो ऽन्य इति तोषिता । दुर्जनो येन तेनैव नाशितो वेत्ति दुष्टताम्
पङ्के मज्जति याति खे विहरति व्योमानिलैर् दिक्तटाञ् शेते पांसुषु भूतले पथि गृहे हट्टे वने ऽन्तःपुरे । हस्ते श्रोत्रसरोरुहे ऽथ मृदुनि स्वस्थोर्णिकागण्डके रन्ध्रे काष्ठमृदां च नाडिहृदये द्रव्यात्मसत्तैव सा
इत्य् उक्तवत्य् अथ मुनौ दिवसो जगाम सायन्तनाय विधये ऽस्तम् इनो जगाम । स्नातुं सभा कृतनमस्करणा जगाम श्यामाक्षये रविकरैश् च सहाजगाम
अथ सा बहुकालेन कर्कटी नाम राक्षसी । सर्वेषां नरमांसानां नूनं तृप्तिम् उपाययौ
पूर्वेणैव किलाह्ना सा तृप्ता रुधिरबिन्दुना । सूच्यां किम् इव मात्य् अन्तस् तृष्णासूचिस् तु दुर्भरा
चिन्तयाम् आस हा कष्टं किम् इदं सूचितां गता । सूक्ष्मास्मि हतशक्तिश् च मयि ग्रासो न माति च
क्व मे तानि विशालानि गतान्य् अङ्गानि दुर्धियः । कालमेघविलासानि वने शीर्णानि पर्णवत्
मय्य् अस्यां मन्दभाग्यायां मनाग् अपि न माति च । स्वादुमांसरसग्रासो वसावासित आसवः
पङ्के ऽन्तर् विनिमज्जामि पतामि धरणीतले । हतास्मि जनपदौघैस् तस्करैर् दलितास्मि च