सुदूराद् दीपवद् दृष्टं सुतन्मात्रत्वम् आगतम् । दूराद् एव मनोज्ञेन प्रोद्गिरन्ती मुखेन खम्
कुञ्चितेक्षणसन्दृश्यदीर्घदीपांशुकोमला । सद्यस्स्नानसमुच्छूनभालबालविलासिनी
तन्तुर् बिसाद् इवोड्डीना बाह्यसञ्चारकौतुकात् । ब्रह्मनाडिर् इवोद्युक्ता बहिर् इन्द्वंशसुन्दरी
नियतेन्द्रियशक्तिस् स्वा जीवेनेव बहिष्कृता । बौद्धतीर्थिकविज्ञानसन्तानवद् अलक्षिता
शून्यसिद्धान्तशिसिका रन्ध्रानिललवाभया । क्षीणदीपांशुसूच्येव तीक्ष्णयानुपलभ्यया
ग्रासार्थं सूचितां याता स चास्या नोपयुज्यते । विचारितं तया नैतद् अहो मौर्ख्यविजृम्भितम्
साग्रा सञ्चिन्तयाम् आस न सूची तुच्छरूपताम् । चैत्तम् ईहितम् एवैकं पश्यन्त्य् आस्ते यथासुखम्
अविचार्यैव सूचित्वं तया मूढधियार्थितम् । नानार्थबुद्धेस् स्फुरति पूर्वापरविचारणा
सार्थक्रियो ऽग्र्यसामर्थ्यो याति भावनयान्यताम् । पदार्थो ऽभिमतार्थाढ्यां निश्श्वासेनेव दर्पणः
सूचीभावं प्रपन्नायास् त्यजन्त्याः पीवरं वपुः । महामरणम् अप्य् अस्या राक्षस्यास् सुसुखं स्थितम्
एकवस्त्वनुरागाणाम् अहो नु विषमा गतिः । देहो ऽपि तृणवत् त्यक्तो राक्षस्या निजयेच्छया
एकवस्त्वतिगर्वेण नश्यन्त्य् अन्या हि संविदः । राक्सस्या ग्रासगर्वेण देहनाशो ऽपि नेक्षितः
नाशो ऽपि सुखयत्य् अज्ञम् एकवस्त्वतिरागिणम् । सूचीभूता विदेहापि परितुष्टैव राक्षसी
अन्या बभूव तल्लग्ना सा तथा जीवसूचिका । व्योमात्मिका निराकारा व्योमवृत्तिशरीरका
तेजस्तन्तुप्रवाहाभा प्राणतन्तुमयात्मिका । शूलसंवेदनाकारा तद्रन्ध्रार्कांशुसुन्दरी
पृथक्स्थेवासिधारा सा परमाण्वावलीव च । कौसुमी गन्धलेखेव कलाकलनरूपिणी
पापात्मिका मनोवृत्तिस् सा हि तस्यास् तथा स्थिता । परप्राणदशावेधपरमार्थपरायणा
एवम् अस्यास् तनुर् जाता सूचिद्वयमयी हि सा । नीवारशूकवत् तन्वी कर्पासांशुसुपेलवा
तनुद्वयेन तेनासौ प्रविश्य हृदयं नृणाम् । वेधयन्ती ततः क्रूरा प्रबभ्राम दिशो दश
सर्वस् स्वसङ्कल्पवशाल् लघुर् भवति वा गुरुः । कर्कट्योग्रं वपुस् त्यक्त्वा सूचीत्वम् उररीकृतम्
तुच्छो ऽप्य् अर्थो ऽल्पसत्त्वानां यात्य् अतिप्रार्थनीयताम् । सूचीवृत्तपिशाचीत्वं राक्षस्या तपसार्जितम्
अपि पुण्यशरीराणां जातिबन्धो न शाम्यति । अनुसूचि पिशाचीत्वं राक्षस्या समुपार्जितम्
तस्यां दिगन्तभ्रमणे प्रवृत्तायां सहानिलैः । तत्रैव सा तनुस् स्थूला गलिता शारदाभ्रवत्
कस्यचिद् विवशाङ्गस्य क्षीवस्य विपुलस्य वा । प्रविश्यान्तर् वातसूची भवत्य् अति विषूचिका
कस्यचित् तनुदेहस्य स्वच्छस्य सुधियो ऽपि च । प्रविश्य जीवसूचित्वे भवत्य् अन्तर् विषूचिका
एवं क्वचित् तृप्यति सा दुर्बुद्धिहृदयस्थिता । क्वचिद् उच्छिद्यते पुण्यैर् मन्त्रौषधिकृतक्रमैः
आसीद् बहूनि वर्षाणि भ्रमणैकपरायणा । देहद्वयेन गच्छन्ती व्योम्नि भूमितले तथा
रजस्तिरोहिता भूमौ हस्ते ऽङ्गुलितिरोहिता । प्रभातिरोहिता व्योम्नि वस्त्रे सूत्रतिरोहिता
अन्तस्स्था स्नायुसरिति दुर्भगे पांसुपाण्डुनि । शुष्करेखासरित्खाते सूक्ष्मरेखाजरत्तृणे
अर्थहीने गतच्छाये शून्ये उच्छ्वासकारिणि । मक्षिकावातहरणे श्रीवृक्षपरिवर्जिते