अनायसी चायसी च विकल्पय च मे वरम् । एवम् अस्त्व् इति ताम् उक्त्वा पुनर् एव पितामहः
सूचिकाम् आह सर्गे त्वं भविष्यसि विषूचिका । सूक्ष्मया मायया सर्वलोकहिंसां करिष्यसि
दुर्भोजना दुरारम्भा मूर्खा दुस्स्थितयश् च ये । दुर्देशवासिनो धृष्टास् तेषां हिंसां करिष्यसि
प्रविश्य हृदयं प्राणैः पद्मप्लीहादिवेधनात् । वातलेखात्मिका व्याधिर् भविष्यसि विषूचिका
सगुणं विगुणं वापि जनम् आसादयिष्यसि । गुणिनि त्वच्चिकित्सार्थं मन्त्रो ऽयं तु मयोच्यते
हिमाद्रेर् उत्तरे पार्श्वे कर्कटी नाम राक्षसी । विषूचिकाभिधाना या कन्या सा न्यायबाधिका
इति मन्त्रं महामन्त्रं न्यस्य वामकरोदरे । मार्जयेद् आतुराकारं तेन हस्तेन संयतः
हिमशैलाभिमुख्येन विद्रुतां तां विचिन्तयेत् । कर्कटीं कर्कशाक्रन्दां मन्त्रमुद्गरचूर्णिताम्
आतुरं चिन्तयेच् चन्द्रे रसायनह्रदे स्थितम् । अजरामरणं मुक्तं सर्वाधिव्याधिविभ्रमैः
साधको हि शुचिर् भूत्वा स्वाचान्तस् सुसमाहितः । क्रमेणानेन सकलाः प्रोच्छिनत्ति विषूचिकाः
इति गगनगतस् त्रिलोकनाथो गगनगसिद्धगृहीतसिद्धमन्त्रः । गत इभगतशक्रवन्द्यमानो निजपुरम् अक्षयम् अग्र्यम् उज्ज्वलश्रि
अथ वैडूर्यशृङ्गाभा सा महाकृष्णा राक्षसी । कज्जलाम्बुदलेखेव तानवं गन्तुम् उद्यता
बभूवाभ्रोपमाकारत्यागे विटपिरूपिणी । पुम्प्रमाणा ततो ऽप्य् आसीत् ततो ऽभूद् धस्तमात्रकम्
ततः प्रादेशमात्राभा ततो ऽप्य् अङ्गुलरूपिणी । ततो माषशिमीतुल्या ततस् सूची बभूव ह
ततः कौशेयसूचीत्वं पद्मकेसरसुन्दरम् । प्राप्ता सा शिखराकारा सङ्कल्पाद्रिर् इवातता
रराज सूचिका कृष्णा श्लक्ष्णायसकलामयी । पुर्यष्टकेन वलिता व्योमगा वातवाहिनी
सूचिर् दृश्यत एवासौ न त्व् अयो नाम विद्यते । संविद्भ्रमकलैवैषा स्वप्नसूचीव लक्ष्यते
रत्नसूचीव मसृणा मनोमननसंयुता । वैडूर्यरश्मिलेखेव दण्डसन्तानसुन्दरी
कज्जलाम्भोजकिञ्जल्कलतेव पवनाहृता । सूक्ष्मरन्ध्रेक्षणस्वच्छदृष्टव्योमकनीनिका
स्वमुखग्राह्यसूत्रेण श्लक्ष्णपुच्छशिखाणुना । दृश्या वैपुल्यशान्त्यर्थं परं मौनव्रतं गता
सुदूराद् दीपवद् दृष्टं सुतन्मात्रत्वम् आगतम् । दूराद् एव मनोज्ञेन प्रोद्गिरन्ती मुखेन खम्
कुञ्चितेक्षणसन्दृश्यदीर्घदीपांशुकोमला । सद्यस्स्नानसमुच्छूनभालबालविलासिनी
तन्तुर् बिसाद् इवोड्डीना बाह्यसञ्चारकौतुकात् । ब्रह्मनाडिर् इवोद्युक्ता बहिर् इन्द्वंशसुन्दरी
नियतेन्द्रियशक्तिस् स्वा जीवेनेव बहिष्कृता । बौद्धतीर्थिकविज्ञानसन्तानवद् अलक्षिता
शून्यसिद्धान्तशिसिका रन्ध्रानिललवाभया । क्षीणदीपांशुसूच्येव तीक्ष्णयानुपलभ्यया
ग्रासार्थं सूचितां याता स चास्या नोपयुज्यते । विचारितं तया नैतद् अहो मौर्ख्यविजृम्भितम्
साग्रा सञ्चिन्तयाम् आस न सूची तुच्छरूपताम् । चैत्तम् ईहितम् एवैकं पश्यन्त्य् आस्ते यथासुखम्
अविचार्यैव सूचित्वं तया मूढधियार्थितम् । नानार्थबुद्धेस् स्फुरति पूर्वापरविचारणा
सार्थक्रियो ऽग्र्यसामर्थ्यो याति भावनयान्यताम् । पदार्थो ऽभिमतार्थाढ्यां निश्श्वासेनेव दर्पणः
सूचीभावं प्रपन्नायास् त्यजन्त्याः पीवरं वपुः । महामरणम् अप्य् अस्या राक्षस्यास् सुसुखं स्थितम्