स्थितास् तरङ्गास् सलिले यथान्तरतरङ्गिते । सृष्टिशब्दार्थरहितास् तथान्तस् सृष्टयः परे
नासर्गं तिष्ठति परं सर्गस् तिष्ठति नापरः । अवयवावयविवत् सत्तानवयवैतयोः
चिद्रूपेण खसंवित्त्या खतन्मात्रं विभाव्यते । स्वम् एव रूपं हृदयं वातेन स्पन्दनं यथा
तत्कालम् एष शब्दाणुश् चिच्चमत्काररूपधृत् । चेत्यते शमिनैवान्तस् सङ्कल्प इव चेतसा
तदैवानिलतां वेत्ति निजसत्तात्मिकां स्वयम् । अन्तर्गतस्पन्दरसां पवनस् स्पन्दताम् इव
तदैवाभासताम् एति निजसत्तात्मिकां स्वयम् । कोशस्थितालोकलवां तेजः प्रकटताम् इव
तदैवाप्तां चेतयते निजसत्तात्मिकाम् अजः । हृत्संस्थरसतन्मात्रां सलिलं द्रवताम् इव
तदैवावनितां वेत्ति स्वचित्तैकात्मिकाम् अजः । अन्तस्स्थगन्धतन्मात्राम् उर्वी स्थैर्यकलाम् इव
तुल्यकालनिमेषांशलक्षभागं प्रतीतयः । नित्यं चितः प्रकचनं तत् सर्गौघपरम्पराः
एवं सकृत् स्वभावान्तर् दृश्यमध्यम् अनामयम् । उदयास्तमयोन्मुक्तं ब्रह्म तिष्ठत्य् अनिष्ठितम्
बुद्धं सद् अपसर्गं तत् ससर्गम् अपि तत् समम् । अबुद्धं सर्गरूपात्म विसर्गम् अपि तत् सदा
चिद्ब्रह्म यद् यथा येन विन्दते स्वत्वम् आत्मनि । तत् तत् तथानुभवति सर्वं तत् सर्वशक्तिमत्
तत् सत्यं विद्विलासत्वान् नित्यानुभवरूपतः । तद् असत्यं मनष्षष्ठं सर्वाख्यातिगतं यतः
यथा तत् सरणं वायौ तथा सर्गस् स्थितः परे । असत्कल्पे त्व् असत्कल्पस् सत्ये ऽसत्य इवापि च
अन्यरूपा यथानन्या तेजस्य् आलोकतोदरे । तथा ब्रह्मणि विश्वश्रीस् सत्यासत्यात्मिकात्मनि
अनुत्कीर्णा यथा पङ्के पुत्रिका वाथ दारुणि । वर्णा यथा मषीकल्के तथा सर्गास् स्थिताः परे
अनन्यान्येव कचति ब्रह्मतत्त्वमरुस्थले । असत्यानित्यसत्तेयं त्रिजगन्मृगतृष्णिका
ब्रह्मणा चिन्मयेनात्मासर्गात्मैव विभाव्यते । न भाव्यते चानन्यत्वाद् बीजेनान्तर् इव द्रुमः
यथा क्षीरस्य माधुर्यं तीक्ष्णत्वं मरिचस्य च । द्रवत्वं पयसश् चैव स्पन्दो ऽन्तः पवनस्य च
स्थितो ऽनन्यो ऽप्य् अथान्यस् सन् न स्थितश् च तथात्मनि । सर्गो ऽनर्गलचिद्रूपः परमात्मात्मरूपधृत्
कचनं ब्रह्मरत्नस्य जगद् इत्य् एव यत् स्थितम् । तद् अकारणकं तस्मात् तेन न व्यतिरिच्यते
वासनाचित्तजीवादिवेदनं वेदनोदितम् । नोदेत्य् अवेदनाद् एव यन् नानात्मैव पौरुषम्
नास्तम् एति न चोदेति क्वचित् किञ्चित् कदाचन । सर्वं शान्तम् अजं ब्रह्म चिद्घनं सुशिलाघणम्
पराणुं प्रति सर्गौघाश् चित्त्वाद् भान्ति सहस्रशः । तेष्व् अन्ये ऽणाव् अणाव् अन्तः कैवात्र गणना कथम्
यथा जलान्तर् ऊर्म्याद्या गुप्तागुप्तास् स्वशक्तयः । जाग्रत्स्वप्नसुषुप्ताद्यास् तथा जीवे ऽन्तर् आस्थिताः
जाता चेद् अरतिर् भोगान् प्रति मनाग् अपि । तदासौ तावतैवोच्चैः पदं प्राप्त इति श्रुतिः
यतो यतो वियुज्यते ततस् ततो विमुच्यते । अतो ऽहम् इत्य् असंविदः क एति जन्मसंविदम्
चितं परापराम् अजाम् अरूपिकाम् अनामिकाम् । चराचराधरामयीं विदन्ति ये जयन्ति ते
परे चिद् अस्त्य् अप्रकटाद्वितीया स्वावर्तलेखेव जलद्रवे ऽन्तः । सा हन्त येन त्रिजगन्ति धत्ते न सन्ति नासन्ति परात्मकानि
अहम्मयी पद्मजभावना चित् सङ्कल्पभेदात् प्रतनोति विश्वम् । अन्तर् मुधैवानुभवत्य् अनन्तं निमेषकोट्यंशविधौ युगान्तम्