शून्योदयास्तमयवस्तु तमःप्रकाशदिक्कालरूप्य् अपि सद् एकम् अनादिशुद्धम् । आद्यन्तमध्यरहितं स्थितम् अच्छम् अम्बुसोम्यत्ववीचिवलनाढ्यम् इवैकम् एव
अहं त्वम् इत्यादि जगत्स्वरूपा विशुद्धबोधैकविभा विभाति । आकाशकोशे निजशून्यतैव द्वैतैक्यसङ्कल्पविकल्पनाः क्व
अहं जगद् इति भ्रान्तिः परस्मात् कारणं विना । यथोदेति तथा ब्रह्मन् भूयः काथय साधु मे
समस्तास् समम् एवान्तस् संविदो विन्दते यतः । सर्वथा सर्वदा सर्वं सर्वात्मैकम् अजस् ततः
सर्वादिशब्दार्थकला ब्रह्मैवैताः पृथङ् न तु । सर्वार्थशब्दादिकलारूपम् आसां न विद्यते
कटकत्वं पृथग् घेम्नस् तरङ्गत्वं पृथग् जलात् । यथा न सम्भवत्य् एवं न जगत् पृथग् ईश्वरात्
ईश एव जगद्रूपं जगद्रूपं तु नेश्वरः । हेमैव कटकादित्वं कटकत्वं तु हेम नो
यथावयविनो रूपम् अनेकावयवात्मकम् । तथानवयवायास् तु चित्त्वं सर्वात्मकं चितः
यत् तुल्यकालम् अखिलं तन्मात्रावेदनं परे । अन्तस्स्थं तद् इदं भाति जगद् इत्य् अहम् इत्य् अपि
लेखौघानां यथा भेदी सन्निवेशश् शिलोदरे । तथानन्यज् जगद् अहं चेत्य् अन्तश् चिद्घने घनम्
स्थितास् तरङ्गास् सलिले यथान्तरतरङ्गिते । सृष्टिशब्दार्थरहितास् तथान्तस् सृष्टयः परे
नासर्गं तिष्ठति परं सर्गस् तिष्ठति नापरः । अवयवावयविवत् सत्तानवयवैतयोः
चिद्रूपेण खसंवित्त्या खतन्मात्रं विभाव्यते । स्वम् एव रूपं हृदयं वातेन स्पन्दनं यथा
तत्कालम् एष शब्दाणुश् चिच्चमत्काररूपधृत् । चेत्यते शमिनैवान्तस् सङ्कल्प इव चेतसा
तदैवानिलतां वेत्ति निजसत्तात्मिकां स्वयम् । अन्तर्गतस्पन्दरसां पवनस् स्पन्दताम् इव
तदैवाभासताम् एति निजसत्तात्मिकां स्वयम् । कोशस्थितालोकलवां तेजः प्रकटताम् इव
तदैवाप्तां चेतयते निजसत्तात्मिकाम् अजः । हृत्संस्थरसतन्मात्रां सलिलं द्रवताम् इव
तदैवावनितां वेत्ति स्वचित्तैकात्मिकाम् अजः । अन्तस्स्थगन्धतन्मात्राम् उर्वी स्थैर्यकलाम् इव
तुल्यकालनिमेषांशलक्षभागं प्रतीतयः । नित्यं चितः प्रकचनं तत् सर्गौघपरम्पराः
एवं सकृत् स्वभावान्तर् दृश्यमध्यम् अनामयम् । उदयास्तमयोन्मुक्तं ब्रह्म तिष्ठत्य् अनिष्ठितम्
बुद्धं सद् अपसर्गं तत् ससर्गम् अपि तत् समम् । अबुद्धं सर्गरूपात्म विसर्गम् अपि तत् सदा
चिद्ब्रह्म यद् यथा येन विन्दते स्वत्वम् आत्मनि । तत् तत् तथानुभवति सर्वं तत् सर्वशक्तिमत्
तत् सत्यं विद्विलासत्वान् नित्यानुभवरूपतः । तद् असत्यं मनष्षष्ठं सर्वाख्यातिगतं यतः
यथा तत् सरणं वायौ तथा सर्गस् स्थितः परे । असत्कल्पे त्व् असत्कल्पस् सत्ये ऽसत्य इवापि च
अन्यरूपा यथानन्या तेजस्य् आलोकतोदरे । तथा ब्रह्मणि विश्वश्रीस् सत्यासत्यात्मिकात्मनि
अनुत्कीर्णा यथा पङ्के पुत्रिका वाथ दारुणि । वर्णा यथा मषीकल्के तथा सर्गास् स्थिताः परे
अनन्यान्येव कचति ब्रह्मतत्त्वमरुस्थले । असत्यानित्यसत्तेयं त्रिजगन्मृगतृष्णिका
ब्रह्मणा चिन्मयेनात्मासर्गात्मैव विभाव्यते । न भाव्यते चानन्यत्वाद् बीजेनान्तर् इव द्रुमः
यथा क्षीरस्य माधुर्यं तीक्ष्णत्वं मरिचस्य च । द्रवत्वं पयसश् चैव स्पन्दो ऽन्तः पवनस्य च
स्थितो ऽनन्यो ऽप्य् अथान्यस् सन् न स्थितश् च तथात्मनि । सर्गो ऽनर्गलचिद्रूपः परमात्मात्मरूपधृत्