आपद्वद् उत्सवः खेदं करोति परिमोहिनः । कुड्ये ऽपि ख इवाचारो दृष्टो धातुविकारिणः
असद्यक्षो विमूढानां प्राणान् अप्य् अपकर्षति । वेदनात् स्वप्नवनिता जाग्रतीव रतिप्रदा
यद् यथाभ्यासम् आयातं तत् तथा स्थिरतां गतम् । असद् एव नभस्य् एव नभ एव चिदात्मनि
शतहस्तखुरच्छायानटवृत्तम् इवाततम् । गगने मानसं स्पन्दं जगद् विद्धि न वस्तु तत्
मिथ्याज्ञानपिशाचस्य सन्दर्शनम् अनाकृति । कायामात्रकम् एवेदम् अरोधकम् अभित्तिमत्
इदं भास्वरम् आभासं स्वप्नसन्दर्शनं चितः । अपूर्वम् एव सुप्ताया नरस्येवोदितं विदुः
अखाताश् चेतति स्तम्भो यादृशं सालभञ्जिकाः । परमार्थमहास्तम्भस् सृष्टीश् चेतति तादृशम्
यादृशो मानवः पार्श्वे स्वप्ने क्षुब्धो महाभटैः । तादृशो ब्रह्मणस् सर्गो बुद्ध एव सुषुप्तवत्
तृणगुल्मलतायुक्तश् शिशिरान्ते यथा रसः । वासन्तस् संस्थितो भूमौ तथा सर्गः परे पदे
यथा द्रवत्वं कनके स्थितम् अन्तर् अनुन्मिषत् । तथा स्थितः परे सर्गः खात्मा वल्गन्न् अणाव् अणौ
सन्निवेशो यथाङ्गानाम् अङ्गिनो ऽनन्यद् आत्मनः । जगद् एवम् अनङ्गस्य खात्मनः खात्म ब्रह्मणः
यादृग् एकनरस्वप्नयुद्धम् अन्यनरं प्रति । तादृशं सदसद्रूपं खात्मेदं व्योमगं जगत्
महाकल्पान्तसर्गादौ चित्स्वभाव इदं वपुः । कारणत्वं मिथः पश्चाद् असद् वेत्ति न वास्तवम्
मुक्ते ऽस्मिन् ब्रह्मणि यदि ब्रह्मान्यस् स्मृतिजो भवेत् । तत्स्मृतिर् ज्ञप्तिजे सर्गे स्थितेव ज्ञप्तिमात्रतः
पौराणां मन्त्रिमुख्यानां विदूरथकुलक्रमः । समम् एव कथं तत्र सर्वेषां प्रतिभासितः
चितस् समनुवर्तन्ते मुख्यायास् सर्वसंविदः । यथा विपुलवात्यायास् सामान्या वातलेखिकाः
परस्परानुभावेन तथारूपेण संविदः । कचितास् ताः प्रजापालप्रजावास्तव्यमन्त्रिणाम्
एवंरूपात् कुलाज् जातो राजास्माकम् अयं त्व् असौ । कचिता इति वास्तव्यविदो वैदूरथे पुरे
कचने चित्स्वभावस्य न च कारणमार्गणम् । युक्तं महामणेर् भासाम् इवान्यत् स्वस्वभावतः
अहम् एव कुलाचारो राजास्या भुव इत्य् अपि । विदूरथविदो रत्नाद् उदिता प्रतिभाप्रभा
यावन्तो जन्तवो यस्मिन् ये ये सर्गे यदा यदा । ते सर्वगत्वाच् चिद्धातोर् अन्योऽन्यादर्शतां गताः
तीव्रवेगवती या स्यात् तत्र संविद् अकल्पिता । सैवायाति परं स्थैर्यं सामोक्षत्वैकरूपिणी
बलवद्विद्विलासानाम् अनुवृत्त्या परस्परम् । स्वभावाः प्रतिबिम्बन्ति चिदादर्शस्वभावतः
तत्रातियत्ना जयति सान्यास् संविद आत्मसात् । कुर्वती सरिद् अम्भोधिगामिनीस् सरितो यथा
ये समास् त्व् अत्र ते तावद् यतन्ते चित्स्वभावतः । यावद् एको जयेत् तत्र द्वितीयस् सन्निमज्जति
जायमानेषु नश्यत्सु वर्तमानेषु भूरिशः । एवं सर्गसहस्रेषु परमाणुकणं प्रति
न किञ्चित् केनचिद् व्याप्तं न च किञ्चित् क्वचित् स्थितम् । चिदाकाशम् अजं शान्तम् एतत् सर्वम् अभित्तिमत्
अयम् आभासते स्वप्नो निर्निद्रो द्रष्टृवर्जितः । अवश्यम्भावबोधश् च सो ऽनुभूतो ऽप्य् असन्मयः
पुष्पपत्त्रफलांशात्मा यथैकस् स्वास्थितो द्रुमः । अनन्तसर्वशक्त्यात्मा चैक एव तथा विभुः
मातृमेयप्रमाणादिमयात्मकम् अजं पदम् । बुद्धं विस्मृतिम् आयाति न कदाचन कस्यचित्