सर्गादाव् एव मे वैषा जङ्गमे ऽधिष्ठिता स्थितिः । चेतना अपि निस्स्पन्दास् तेन ते पादपादयः
चिदाकाशो ऽयम् एवांशं कुरुते चेतनोदितम् । स एव संविद् भवति शेषं तद् अपि नैव तत्
नरो यदि खुरप्रान्तं चेतत्य् अक्षिपटं न तु । तत् तस्य नाक्षिणिर्जीवं नाजीवत्य् एव सर्वतः
तथा खं खतया भूमिर् भूमित्वेनाप्तया जलम् । यद् यथा चेतति स्वैरं तद् वेत्त्य् एव तथावपुः
इति सर्वशरीरेण जङ्गमत्वेन जङ्गमम् । स्थावरं स्थावरत्वेन सर्वात्मा भावयन् स्थितः
तस्माद् यज् जङ्गमं नाम तत् सचोपनरूपधृत् । तेन बुद्धं ततस् तद्वत् तद् एवाद्यापि संस्थितम्
यज् जडाभिधम् आबुद्धं स्थावरं तेन वै पुनः । जडम् अद्यापि संविद्धि शिलातरुतृणादि तत्
न तु जाड्यं पृथक् किञ्चिद् अस्ति नापि च चेतनम् । नास्ति भेदो ऽत्र सर्गादौ सत्तासामान्यकेन तु
वृक्षाणाम् उपलानां या नामान्तस्स्थास् स्वसंविदः । बुद्ध्यादीनीहितान्य् एव तानि तेषाम् इह स्थितिः
विदो ऽन्तस् स्थावरादेर् यास् तस्या बुद्ध्यादयो हि ते । अन्याभिधानास् त्व् अन्यार्थास् सङ्केतैर् अपरैस् स्थिताः
क्रिमिकीटपतङ्गानां येषाम् अन्तस् स्वसंविदः । तान्य् एव तेषां बुद्ध्यादीन्य् अन्याभिख्यार्थकानि तु
यथोत्तराब्धिजनता दक्षिणाब्धिजनस्थितिम् । न किञ्चिद् अपि जानाति निजसंवेदनाद् ऋते
स्वसंज्ञानुभवे लीनास् तथा स्थावरजङ्गमाः । परस्परजडास् सर्वे स्वसङ्केतपरायणाः
यथा शिलान्तस्संस्थानां बहिस्स्थानां च वेदनम् । असज् जडं च भेकानां मिथोऽन्तस् तस्थुषां तथा
तत्र सर्वगतं चित्त्वाच् चिद्व्योम्ना यत् प्रचेतितम् । सर्गादौ चोपनं वायुस् स इहाद्यापि संस्थितः
विदितं यत् तु सौशिर्यं तन् नभस् तत्र मारुतः । स्पन्दात्मेत्यादि स महान् पदार्थेष्व् इति चोपनम्
चित्त्वं तु परमार्थेन स्थावरे जङ्गमे स्थितम् । चोपनान्य् अनिलैर् एव भवन्ति न भवन्ति च
एवं भ्रान्तिमयं विश्वं पदार्थास् संविदंशवः । सर्गादिषु यथैवासंस् तथैवाद्यापि संस्थिताः
यथा विश्वपदार्थानां स्वभावस्य विजृम्भणम् । असत्यम् एव सत्याभं तद् एतत् कथितं तव
अयम् अस्तङ्गतप्रायः पश्य राजा विदूरथः । मालाशवस्य पद्मस्य पत्युस् ते याति हृद्गुहाम्
केन मार्गेण देवेशि यान्त्यौ वै शवमण्डपम् । एनम् एवाशु पशन्त्याव् आवां गच्छाव उत्तमे
मनुष्यवासनान्तस्स्थं मार्गम् आश्रित्य गच्छति । एषो ऽहम् अपरं लोकं दूरं यामीति चिन्मयम्
मार्गेणावासनेनैव या वस् तेनैव सम्मतम् । परस्परेच्छा संवित्तिर् न हि सौहार्दबन्धिनी
इति विहितकथाशमक्रमायां परमदृशि प्रसृते प्रबोधभानौ । नृपतिवरसुतामनस्य् उदारे विगलितविज् जरढो विदूरथो ऽभूत्
एतस्मिन्न् अन्तरे राजा परिवृत्ताक्षितारकः । बभूवैकतनुप्राणस् सद्यश् शुष्कसिताधरः
जीर्णपर्णसवर्णाभः क्षीणपाण्डुमुखच्छविः । भृङ्गकूजितसच्छायाश्वासकूटाविकूणितः
महामरणमूर्छान्धकूपे निपतिताशयः । अन्तर्निलीननिश्शेषनेत्रादीन्द्रियवृत्तिमान्
चित्रन्यस्त इवाकारमात्रदृश्यो विचेतनः । निस्स्पन्दसर्वावयवस् समुत्कीर्ण इवोपले
बहुनात्र किम् उक्तेन तालुदेशेन तं जहौ । प्राणः पिपतिषुं वृक्षं सुपक्षीवान्तरिक्षगः
तं ते ददृशतुर् बाले दिव्यदृष्टी नभोगतम् । जीवं प्राणमयं संविद्गन्धलेशम् इवानिले