अस्त्रराजेक्षणं कृत्वा युद्धं परमदारुणं । अन्योऽन्यं शमम् आयातौ सवीर्यौ सुभटाव् इव
एतस्मिन्न् अन्तरे ऽस्त्राग्नी रथं कृत्वाशु भस्मसात् । प्राप दग्ध्वा वनं सिन्धुं मृगेन्द्रम् इव कन्दरात्
सिन्धुर् अभ्याशतो ऽग्न्यस्त्रं वारुणास्त्रेण शातयन् । रथं त्यक्त्वावनिं प्राप्य खड्गखेटकवान् अभूत्
अक्ष्णोर् निमेषमात्रेण रथाश्वानां रिपोः खुरान् । लुलाव करवालेन मृणालानीव लाघवात्
विदूरथो ऽपि विरथो बभूव खेटकासिमान् । समायुधौ समोत्साहौ चेरतुर् मण्डलान्वितौ
खड्गौ क्रकचतां यातौ मिथः प्रहरतोस् तयोः । दन्तमालेयम् अस्येव चलेचर्चयतः प्रजाः
शक्तिम् आदाय चिक्षेप खड्गं त्यक्त्वा विदूरथः । सिन्धाव् उद्घर्घरारावं महोत्पात इवाशनिम्
अविच्छिन्नं समायान्ती पतिता सास्य वक्षसि । अप्रियस्य यथा भर्तुर् अनिच्छन्ती स्वकामिनी
तेन शक्तिप्रहारेण नासौ मरणम् आप्तवान् । केवलं रुधिरस्रोतो नागो जलम् इवात्यजत्
तद्देशलीला तं दृष्ट्वा भग्नं तम इवेन्दुना । सविकासा घनानन्दा पूर्वलीलाम् उवाच ह
देवि पश्य नृसिंहेन हतो भर्तायम् आवयोः । शक्तिकोटिनखैर् दैत्यस् सिन्धुर् उद्धुरकन्धरः
सरस्तलस्थनागेन्द्रवरहूङ्कृतवारिवत् । दिष्ट्योरस्य् अस्य निर्याति रक्तं शुलुशुलारवैः
हा कष्टं रथम् आनीतं सिन्धुर् आरोढुम् उद्यतः । सौवर्णं मैरवं शृङ्गं पुष्करावर्तको यथा
पश्य देवि रथो ऽस्यासौ मुद्गरेणावचूर्णितः । भ्रमत्पर्वतपातेन सौवर्णं नगरं यथा
प्रवृत्तो रथम् आनीतम् आरोढुं पतिर् एष मे । कष्टं वज्रम् इवेन्द्रेण मुसुलं सिन्धुनेरितम्
वञ्चयित्वा विलासेन रथम् आरुह्य लाघवात् । पश्य भर्ता मदीयो ऽसौ चकास्ति नितरां रणे
हा धिक् कष्टम् असौ सिन्धुर् आर्यपुत्ररथं बलात् । हरिश् श्वभ्रम् इवरूढः प्लवेनोन्तर् इव द्रुमम्
खड्गेनारोहतो ऽस्यांसच्छिन्नो भर्ता विलोकय । पद्मरागगिरिर् द्योतम् इव मुञ्चति शोणितम्
हा हा धिक् कष्टम् एतेन सिन्धुना खड्गधारया । जङ्घयोर् मे पतिश् छिन्नः क्रकचेनेव पादपः
हा हा हतास्मि दग्धास्मि मृतास्म्य् अपहतास्मि च । मृणाले इव लूने मे पत्युर् द्वे अपि जानुनी
इत्य् उक्त्वा सा तदालोक्य भर्तृभावभयातुरा । लता परशुकृत्तेव मूर्छिता पतिता भुवि
विदूरथो ऽपि निर्जानुः प्रहरन्न् एव विद्विषि । पपात स्यन्दने ऽप्य् आशु छिन्नमूल इव द्रुमः
पतन्न् एवैष सूतेन रथेनैवापवाहितः । यदा तदाहतिं तस्य कण्ठे ऽदात् सिन्धुर् उद्धतः
अर्धविच्छिन्नकण्ठो ऽसाव् अनुयातो ऽथ सिन्धुना । स्यन्दनेनाविशत् सद्म पद्मम् एवेन्दिरा यथा
सरस्वतीप्रभावाढ्यं तत् प्रवेष्टुम् असौ गृहम् । नाशकन् मषको मत्तो महाज्वालान्तरं यथा
खड्गावकृत्तगलगर्तगलत्सवातरक्तच्छटाच्छुरितवस्त्रतनुत्रगात्रम् । तत्याज तं भगवतीम् अभितो गृहान्तस् सूतः प्रविश्य मृतितल्पतले गतारिम्
हतो राजा हतो राजा प्रतिराजेन संयुगे । इति शब्दे समुद्भूते राष्ट्रम् आसीद् भयाकुलम्
भाण्डोपस्करभाराढ्यविद्रवत्सकलप्रजम् । साक्रन्दार्तकलत्राढ्यद्रवन्नागरं दुर्गमम्
पलायमानसाक्रन्दमार्गाहृतवधूगणम् । अन्योऽन्यलुण्ठनव्यग्रलोकलग्नमहाहवम्
परराष्ट्रजनानीकताण्डवोल्लासनारवम् । निरधिष्ठितमातङ्गहयचारपतज्जनम्