कुम्भाण्डकोत्ताण्डवदण्डपादक्षुब्धासृगुत्क्षिप्ततरङ्गसिक्तैः । सन्ध्याभ्रधारोत्करकोटिकान्तैर् भूतैर् असृक्स्रोतसि दत्तसेतु
तस्मिंस् तदा वर्तमाने घोरे सम्रम्भविभ्रमे । सर्वारिसैन्यनाशार्थम् एकस् स्वबलशान्तये
सस्मार स्मृतिमान् अन्तर् अनन्तोदारधैर्यभृत् । अस्त्रम् अस्त्रेश्वरं श्रीमद् वैष्णवं शङ्करोपमम्
अथ यो ऽसौ शरस् तेन वैष्णवास्त्राभिमन्त्रितः । मुक्तस् तस्य फलप्रान्ताद् उल्मुकानीव निर्ययुः
पङ्क्तयस् स्फारचक्राणां शतार्कीकृतदिक्तटाः । गदानाम् अभियान्तीनां शतवंशीकृताम्बराः
वज्राणाम् उरुधाराणां शरच्छृङ्गीकृताम्बराः । पट्टिसानां च पट्टानां तीरवृक्षीकृताम्बराः
अथ राजा द्वितीयो ऽपि वैष्णवास्त्रप्रशान्तये । ददौ वैष्णवम् एवास्त्रं शस्त्रनिष्ठीवपूरकम्
ततो ऽपि निर्ययुर् नद्यो हेतीनां हतहेतयः । शरशक्तिगदाप्रासपट्टिसादिपयोरयाः
शस्त्रास्त्रसरितां तासां व्योम्नि युद्धम् अवर्तत । रोदोरन्ध्रक्षयकरं कुलशैलेन्द्रदारणम्
शरशातितशूलाश्रिखड्गाकुट्टितपट्टिसम् । सुप्रासप्रहतप्रासं शूलशातितशक्तिकम्
शराम्बुराशिमथनमत्तमुद्गरमन्दरम् । गदावदलनोद्युक्तदुर्वाराद्रिनिभाशनि
ऋष्टिवृष्टिप्रशमनभ्रमत्कुन्तेन्दुमण्डलम् । प्रासग्रसनसंरब्धप्रोद्यच्छङ्कुकृतान्तकम्
चक्रार्धचटितोच्चाद्रिवज्रविज्वरपर्वतम् । शङ्कुशङ्कितशूत्कारकाशिशूलशिलातलम्
भुसुण्डीभण्डितोद्दण्डभिण्डिपालोडुमण्डलम् । परशूलकरानेकपरशूलूकलङ्घितम्
वहत्कचक्रकचवच्छिन्नचञ्चुरचामरम् । स्फुटच्चटचटास्फोटत्रुट्यत्त्रिपथगारयम्
हेत्यश्रिचूर्णसंभारमहाभ्रमवितानकम् । अन्योऽन्यशस्त्रसंघट्टभ्रमज्ज्वालोल्लसत्तडित्
शब्दस्फुरद्विरिञ्चाण्डं घातभग्नकुलाचलम् । धारानिकृत्तशस्त्रौघम् अस्त्रयोर् युध्यमानयोः
सदस्त्रवारणेनैव यातः कालो बलात्मनः । स्वयं कियद्बल इति सिन्धौ तिष्ठति हेलया
विदूरथो ऽस्त्रम् आग्नेयं तत्याजाशनिशब्दवत् । ज्वालयाम् आस स रथं सिन्धोः कक्षम् इवारसम्
एतस्मिन्न् अन्तरे व्योम्नि हेतिनिर्विवरोदरे । स सन्नाह इव प्रावृट्पयोदपटिनीव वा
अस्त्रराजेक्षणं कृत्वा युद्धं परमदारुणं । अन्योऽन्यं शमम् आयातौ सवीर्यौ सुभटाव् इव
एतस्मिन्न् अन्तरे ऽस्त्राग्नी रथं कृत्वाशु भस्मसात् । प्राप दग्ध्वा वनं सिन्धुं मृगेन्द्रम् इव कन्दरात्
सिन्धुर् अभ्याशतो ऽग्न्यस्त्रं वारुणास्त्रेण शातयन् । रथं त्यक्त्वावनिं प्राप्य खड्गखेटकवान् अभूत्
अक्ष्णोर् निमेषमात्रेण रथाश्वानां रिपोः खुरान् । लुलाव करवालेन मृणालानीव लाघवात्
विदूरथो ऽपि विरथो बभूव खेटकासिमान् । समायुधौ समोत्साहौ चेरतुर् मण्डलान्वितौ
खड्गौ क्रकचतां यातौ मिथः प्रहरतोस् तयोः । दन्तमालेयम् अस्येव चलेचर्चयतः प्रजाः
शक्तिम् आदाय चिक्षेप खड्गं त्यक्त्वा विदूरथः । सिन्धाव् उद्घर्घरारावं महोत्पात इवाशनिम्
अविच्छिन्नं समायान्ती पतिता सास्य वक्षसि । अप्रियस्य यथा भर्तुर् अनिच्छन्ती स्वकामिनी
तेन शक्तिप्रहारेण नासौ मरणम् आप्तवान् । केवलं रुधिरस्रोतो नागो जलम् इवात्यजत्
तद्देशलीला तं दृष्ट्वा भग्नं तम इवेन्दुना । सविकासा घनानन्दा पूर्वलीलाम् उवाच ह