बभुः प्रज्वालिताकारा गिरयः काञ्चना इव । प्रफुल्लनवनीरन्ध्रचण्पकौघवना इव
ययुर् व्योमाद्रिदिक्कुञ्जा ज्वालाजालजटालताम् । कुङ्कुमेनोत्सवे मृत्योस् समालब्धा इवासृजा
ज्वलिता जनतान्तैकशङ्किनासन्नभस्स्पृशा । सहस्राकृतिनोर् वेणवलिता इव सागराः
जित्वा रिपुं पुनर् असौ यथा प्रहरते तथा । वारुणं विससर्जास्त्रं पूजयित्वा विदूरथः
आययुस् सलिलापूरास् तमःपूरा इवाभितः । अधस्ताद् ऊर्ध्वतो दिग्भ्यो द्रवरूपा इवाद्रयः
भागा इव शरद्व्योम्नो द्रुतपाता इवाम्बुदाः । महार्णवा इवोर्ध्वस्थाः कुलशैलशिला इव
तमालौघा इवोड्डीनास् सञ्चिता इव रात्रयः । कज्जलौघा इवोद्धूता लोकालोक इवोत्तटः
रसातलगुहाभोगा इव व्योमदिदृक्षवः । महाघुरघुरारावरंहोबृंहितमूर्तयः
तापाग्निसन्ततिलतां सा चचामाम्बुसंहतिः । भुवनव्यापिनी सन्ध्याम् आशु कृष्णेव यामिनी
ताम् अग्निसन्ततिं पीत्वा पूरयाम् आस भूतलम् । जलश्रीस् सन्ततं देहं निर्द्रवव्यक्तिम् ईयुषी
एवंविधान् अस्त्रमोहान् विरुद्धान् एव नेतरे । मिथो मायामयान् अग्रे पश्यन्त्य् अनुभवन्ति च
हेतिभारवहास् सिन्धोश् चक्ररक्षास् ततो ऽम्भसा । तृणानीव गताः प्रोह्य रथश् चास्याभवत् प्लुतः
एतस्मिन्न् अन्तरे सिन्धुर् अस्त्रं सस्मार शोषणम् । आपत्त्राणकरं देवं ददौ च शररूपिणम्
शशामाम्बुमयी माया तेन यामेव भास्वता । ये मृतास् ते मृता एव बभूवुश् शोषिता भुवः
अथ मूर्खरुषा तुल्यतापस् सन्तापयन् प्रजाः । जजृम्भे जर्जराजीर्णवनविस्तारकर्कशः
कचत्कनकनिष्ष्यन्दसुन्दराङ्गच्छविर् दिशाम् । आसीद् राजवरस्त्रीणाम् इवाङ्गोपाङ्गसङ्गिनी
तेन घर्ममयीं मूर्छाम् आजग्मुस् तद्विरोधिनः । ग्रीष्मदावानलोत्तप्ता मृदवः पल्लवा इव
विदूरथो रणद्दीर्घतारक्रेङ्कारमानसम् । कोदण्डं कुण्डलीकृत्य पर्जन्यास्त्रम् अथादधे
उदगुः पङ्क्तयो ऽब्दानां यामिन्य इव सञ्चिताः । तमालविपिनोड्डीनसंरम्भारम्भमन्थराः
वासनावारिपूरेण गर्जनोद्दामसञ्चराः । मिहिकामन्थराशेषककुब्मण्डलकुण्डलाः
ववुर् आवलितासारा मेघाडम्बरभेदिनः । कीर्णशीकरनीहारहारोदारास् समीरणाः
प्रस्फुरुस् त्रस्तसौवर्णसर्पापसरणोपमाः । विद्युतो दिवि दैत्यस्त्रीकटाक्षवलना इव
जुघूर्णुर् गर्जनोच्छूनप्रतिश्रुद्घनकन्दराः । दिशश् चलितमातङ्गसिंहर्क्षवनघर्घराः
महामुसुलधाराभिः पेतुर् आसारवृष्टयः । कष्टटाङ्कारकठिनाः कृतान्तस्येव दृष्टयः
उदभूत् प्रथमं बाष्प उष्णोष्णो ऽद्रिनिभो भुवः । पातालाद् अभ्रवृन्दानां युद्धायेवाभ्रविभ्रमाः
ततो निमेषमात्रेण प्रशेमुर् मृगतृष्णिकाः । परबोधरसापूरैर् यथा संसारवासनाः
आसीत् पङ्काङ्कम् अखिलं भूमण्डलम् असञ्चरम् । पूरितः पूर्णधाराभिस् सिन्धुस् सिन्धुम् इवाम्बुना
वायव्यम् अस्त्रम् असृजद् घूर्णिताकाशकोटरम् । कल्पान्तनृत्तसंपन्नरणद्भैरवभीषणम्
ववुर् अशनिनिपातपिण्डिताङ्गा दलितशिलाशकलाः ककुम्मुखेषु । प्रलयसमयसूचका भटानां कृतकटुटाङ्कृतटङ्किनस् समीराः
ववुर् वलितनीहारा विकीर्णघनपल्लवाः । वायवो धूतवृक्षौघाः पतनोत्पाटनोद्भटाः