चोदयत्य् आशु तत् तस्य तदा सम्पादयाम्य् अहम् । यो यथा चोदयति मां तस्य तिष्ठामि तत्फला
न स्वभावोद्यतं धत्ते वह्नेर् औष्ण्यम् इवैष मे । जयस् स्यान् मम संग्राम इत्य् अनेनास्मि पूजिता
प्रतिमारूपिणी तेन फलम् आप्नोत्य् असौ तथा । विदूरथेनैतम् अर्थं असञ्चिन्त्यास्मि बोधिता
अनेन चैव मुक्तस् स्याम् अहम् इत्य् अस्मि भाविता । तस्माद् विदूरथो देहं तं प्राप्य सह भार्यया
त्वयानया च कालेन बाले मुक्तो भविष्यति । एतदीयस् त्व् अयं शत्रुस् सिन्धुनाम महीपतिः । हत्वैनं वसुधापीठे जयी राज्यं करिष्यति
चेलुस् तिमिरसंघाता बलानीवालिरूपिणः । असृजीव शवान्य् आसन् सन्ध्यायां तारका दिवि
शनैर् विकटतां जग्मू रणाकाशाद्रिभूमयः । भुवनं कज्जलाम्भोधेर् इवोत्क्षिप्तम् अराजत
पेतुः कनकनिष्ष्यन्दसुन्दरा रविरश्मयः । शैलेषु वरवीरेषु रणरक्तच्छटा इव
अदृश्यत ततो व्योम तथा रणमहीतलम् । बाहुभिर् भ्रान्तभुजगं प्रभाभिः कीर्णकाञ्चनम्
कुण्डलैः कीर्णरत्नौघं शिरोभिर् वृद्धपङ्कजम् । आयुधैः खगनीरन्ध्रं शरैश् शरभनिर्भरम्
रक्ताभास्थिरसन्ध्याढ्यं ससिद्धपुरुषं शवैः । हारैस् ससर्पनिर्मोकं पटैर् एवांशुसङ्कुलम्
लसल्लतापताकाभिर् ऊरुभिः कृततोरणम् । हस्तपादैः पल्लवितं शरैश् शरवनोपमम्
शस्त्रांशुशाद्वलश्यामं शस्त्रतार्णैस् ससैकतम् । कीर्णम् आयुधमालाभिर् उन्मत्तम् इव भैरवम्
फुल्लाशोकवनाकारं शस्त्रसंघट्टवह्निभिः । उद्घुङ्घुमं महाशब्दैर् विद्रवत्सिद्धनायकम्
सौवर्णरचिताकारं बालार्ककचितायुधैः । प्रासासिचक्रशक्त्यृष्टिमुद्गरारणितान्तरम्
एतस्मिन्न् अन्तरे सेनास् सर्वास् सङ्क्षयम् आययुः । आसीद् रणाङ्गनं शून्यम् इवाल्पोभयसैनिकम्
छिन्नभिन्नमृतध्वस्तयातविद्रुतमानवम् । पतच्छवमहाराशिपङ्कस्रवदसृक्सरित्
वहद्रक्तनदीरंहःप्रोह्यमानशवोत्करम् । भुसुण्डीशक्तिकुन्तासिस्थूलपाषाणसङ्कुलम्
शूरशस्त्राहतिच्छिन्नकबन्धपतनान्वितम् । तालताण्डविवेतालकुलारब्धकलारवम्
शून्ये रणाङ्गने दीप्तौ पद्मसिन्धुरथौ चलौ । अदृश्येतां नभश्चिह्नौ चन्द्रसूर्यौ दिवीव तौ
चक्रशूलभुसुण्डर्ष्टिप्रासायुधसमाकुलौ । सहस्रेण सहस्रेण वीराणां परिवारितौ
विचरन्तौ यथाकामं मण्डले विततावनौ । सचीत्कारमहाचक्रपिष्टानेकमृतामृतौ
तरन्तौ रक्तसरितो मत्तवारणलीलया । केशशेवलसञ्छन्नचक्ररक्तजलार्द्रकौ
वहच्चक्राहतिक्षोभपातिताकुलवारणौ । मणिमुक्ताझणत्काररणत्कूवरकोटरौ
वाताहतपताकाग्रपटत्पटपटारवौ । अनुयातौ महावीरैर् भूरिभिर् भीतसैनिकैः
भारान् दधद्भिः कुन्तानां शराणां धनुषाम् अपि । शक्तीनां प्रासशङ्कूनां चक्राणां कचतां रुचा
तत्र तौ क्षणम् आवृत्य मण्डलैर् भूरिमण्डलैः । उभौ व्यतिबभूवाते संमुखाव् आयुधाम्बुदौ
नाराचधारानिकरविक्षेपकरकाघनौ । अन्योऽन्यम् अभिगर्जन्तौ मत्ताब्धिजलदाव् इव
तयोः प्रहरतोर् बाणान् वसुधा नरसिंहयोः । पाषाणमुसुलाकारा व्योमविस्तारिणो ऽभवन्
करवालफलाः केचिन् मुद्गराननकाः परे । शितचक्रमुखाः केचित् केचित् परशुवक्त्रकाः