चन्द्रभित्तिपरिस्रोतःप्रपतत्काञ्चनाङ्कुरम् । मुक्ताझणझणत्कारचारुविद्रुमकूवरम्
सुग्रीवैर् लक्षणोपेतैः प्रशस्तैर् धवलैः कृशैः । जवोन्नयनवेगेन प्रस्रवद्भिः खुरान् इव
वायून् अपीव सहजान् असहद्भिर् गतिक्रमैः । प्रोज्झद्भिर् इव पश्चार्धम् आपिबद्भिर् इवाम्बरम्
योजितैर् इव संपूर्णैश् चन्द्रैश् चामरदीप्तिभिः । अश्वैर् अष्टभिर् आबद्धम् आशापूरकहेषितैः
अथोदभूत् तदोद्दामनागाभ्ररवनिर्भरः । शैलभित्तिप्रतिध्वानदारुणो दुन्दुभिध्वनिः
मत्तसैनिकनिर्मुक्तैर् व्याप्तैः कलकलारवैः । किङ्किणीजालनिध्वानैर् हेतिसङ्घट्टटाङ्कृतैः
धनुश्चटचटाशब्दैश् शरशीत्कारगायनैः । परस्परांसनिष्पिष्टकवचौघझणज्झणैः
ज्वलदग्निटणत्कारैर् आर्तिमत्क्रन्दनारवैः । परस्परं भटाह्वानैर् बन्दीविक्षुब्धरोदनैः
शिलाघनीकृताशेषब्रह्माण्डकुहरो ध्वनिः । हस्तग्राह्यो भवद्भीमो दशाशाकुञ्जपूरकः
अथोदपतद् आदित्यपथपीवररोधकम् । रजोनिभेन भूपीठम् अम्बरोड्डयनोन्मुखम्
गर्भवासम् इवापन्नं तेनासीत् तन्महापुरम् । मूर्खत्वं यौवनेनेव घनताम् आययौ तमः
प्रययुः क्वापि दीपौघा दिवसेनेव तारकाः । आययुर् बलम् आलोला नैशभूतपरम्पराः
ददृशुस् तन्महायुद्धं द्वे लीले सा कुमारिका । प्रस्फुरद्धृदयेनैता देवीदत्तमहादृशा
प्रशेमुर् अथ गेहेषु प्रोद्यत्कटकटारवाः । एकार्णवपयःपूरैर् वाडवा इव वह्नयः
शरैस् सेनां समाकर्षन् राजा परबलान्तरम् । विवेश पक्षप्रोड्डीनो मेरुर् एकम् इवार्णवम्
अथोदभूद् गुणध्वानश् चटच्चटद् इति स्फुटम् । रचितात्ममयाम्भोदास् तेरुश् शरपरम्पराः
ययुर् अम्बरम् आश्रित्य नानाहेतिविहङ्गमाः । प्रसस्रुर् अलम् आशासु मिहिकाश् शस्त्रदीप्तयः
बभ्रमुश् शस्त्रसङ्घट्टज्वलना उल्मुकाग्निवत् । जगर्जुश् शरधारौघान् वर्षन्तो वीरवारिदाः
विलेगुः कङ्कवत्क्रूरा वीराङ्गेषु च हेतयः । पेतुः पटपटारावं हेतिनिष्पिष्टयो ऽम्बरे
जग्मुश् शमं तमांस्य् आशु शस्त्रज्वलनदीपकैः । बभूवुर् अखिलास् सेना नवनाराचरोमशाः
उत्तस्थुर् नृत्तयात्रायां कबन्धनटपङ्क्तयः । जगुर् उच्चै रणद्रोहं पिशाच्यो रणदारिकाः
उदगुर् मत्तसङ्घट्टत्क्रेङ्कारा दन्तिनां बले । ऊहुः क्षेपणपाषाणमत्तनद्यो नभस्तले
पेतुश् च रथसङ्घातास् संशुष्कवनपर्णवत् । निर्ययुर् लोहिता नद्यो रणाद्रेर् मृतिवर्षिणः
प्रशेमुः पांसवो रक्तैस् तमांस्य् आयुधवह्निभिः । युद्धैकध्यानतश् शब्दा भयानि मृतिनिश्चयैः
अभवत् केवलं युद्धं सशब्दम् असमं भ्रमम् । अनाकुलाम्बुवाहाभखड्गवीचिसझाङ्कृतम्
षवषवरवसंवहच्छरौघं कटकटरवसंपतद्भुसुण्डि । झणझणरवसंमिलन्महास्त्रं निशि नवरणम् आस सुप्तवत् तत्
एतस्मिन् वर्तमाने तु घोरे समरसम्भ्रमे । लीलाद्वयम् उवाचेदं ज्ञप्तिं भगवतीं पुरः
देवि कस्माद् अकस्मान् नो भर्ता जयति नो रणे । वद त्वय्य् अपि तुष्टायाम् अस्मिन् विद्रुतवारणे
चिरम् आराधितानेन विदूरथनृपारिणा । अहं प्रतिजयार्थेन न विदूरथभूभुजा
तेनासाव् एव जयति जीयते न विदूरथः । ज्ञप्तिर् अन्तर्गता संविद् एषासौ यद् यथा यदा