यथाभिमतम् एवास्य भवत्य् अस्तमयोदयम् । आदिसर्गे स्वभावोत्थं पश्चाद् द्वैतैक्यभावनम्
चित्ताकाशं चिदाकाशम् आकाशं च तृतीयकम् । विद्ध्य् एतत् त्रयम् एवैकम् अविनाभावतावशात्
एतच् चित्तशरीरं त्वं विद्धि सर्वगतोदयम् । यथा संवेदनेच्छत्वाद् यथा संवेदनोदयम्
वसति त्रसरेण्वन्तर् नीयते गगनोदरे । लीयते ऽङ्कुरकोशेषु रसीभवति पल्लवे
उल्लसत्य् अम्बुवीचित्वे प्रनृत्यति शिलोदरे । प्रवर्षत्य् अम्बुदो भूत्वा शिलीभूयावतिष्ठते
यथेच्छम् अम्बरे याति जठरे ऽपि च भूभृताम् । अनन्तम् आकाशवपुर् धत्ते ऽथ परमाणुताम्
भवत्य् अद्रिवराधारो बद्धपीठो नभश्शिरः । देहस्यान्तर् बहिर् अपि दधद्वरतनूरुहम्
भवत्य् आकाशम् आधत्ते कोटीः पद्मजसद्मनाम् । अनन्यास् स्वात्मनाम्भोधिर् आवर्तरचन इव
अनुद्भिन्नप्रबोधो ऽसौ सर्गादौ चित्तदेहकः । आकाशात्मा महान् भूत्वा वेत्ति प्रकृतितां गतः
असत्यम् एव वारित्वं बुद्ध्वोदेतीव तत्तया । वन्ध्यापुत्रो ऽयम् अस्मीति यथा स्वप्नभ्रमे नरः
किं चित्तम् एतद् भवति किं वा भवति नो कथम् । कथम् एवंमयाद् रूपान् नान्यद् भवति वा क्षणात्
प्रत्येकम् एव यच् चित्तं तद् एवंरूपशक्तिमत् । पृथक् प्रत्येकम् उदिताः प्रतिचित्तं जगद्भ्रमाः
क्षणकल्पजगत्सङ्गात् समुद्यन्ति गलन्ति च । निमेषात् कस्यचित् कल्पात् कस्यचित् तत् क्रमं शृणु
मरणादेर् महामोहाद् अनन्तरम् इयं स्थितिः । क्षणाच् चिराद् वोदेत्य् आशु तत्रेमं त्वं क्रमं शृणु
मरणादिमयी मूर्छा प्रत्येकेनानुभूयते । यैवैतां विद्धि सुमते महाप्रलययामिनीम्
तदन्ते तनुते सर्गं सर्व एव पृथक् पृथक् । सहजस्वप्नसङ्कल्पसम्भ्रमाचलवृत्तिवत्
महाप्रलयरात्र्यन्ते विराडात्मा मनोवपुः । यथेदं तनुते तद्वत् प्रत्येकं मृत्यनन्तरम्
मृतेर् अनन्तरं सर्गो यथा स्मृत्यानुभूयते । विराट् तथानुभवति नातो विश्वम् अकारणम्
महति प्रलये राम सर्वे हरिहरादयः । विदेहमुक्ततां यान्ति स्मृतेः क इव सम्भवः
अस्मदादिप्रबुद्धात्मा किलावश्यं विमुच्यते । कथं भवन्तु वामुक्ता विदेहाः पद्मजादयः
अद्यत्वे ते हि ये जीवास् तेषां मरणजन्मसु । स्मृतिः कारणताम् एति मोक्षाभाववशाद् इह
जीवो हि मृतिमूर्छान्ते यद् अन्तः प्रोन्मिषन्न् इव । अनुन्मिषित एवास्ते तत् प्रधानम् उदाहृतम्
तद् व्योम प्रकृतिस् सोक्ता तद् अव्यक्तं जडाजडम् । संसृतेर् अस्मृतेश् चैव क्रम एष भवोदये
बोधोन्मुखत्वे हि महत् तत् प्रबुद्धं यदा भवेत् । तदा तन्मात्रदिक्कालक्रियाभूताद्य् उदेति खात्
तद् एवोच्छूनम् आबुद्धं भवतीन्द्रियपञ्चकम्। तद् एव बुध्यते देहं स एषो ऽस्त्य् आतिवाहिकः
चिरकालप्रत्ययतः कल्पनापरिपीवरः । आधिभौतिकताबोधम् आधत्ते ऽथैष एव वः
यदैव म्रियते जन्तुः पश्यत्य् आशु तदैव सः । तत्रैव भुवनाभोगम् इदम् इत्थम् अवस्थितम्
व्योम्नैवानुभवत्य् अच्छम् अहं जगद् इति भ्रमम् । व्योमरूपं व्योमरूपी जीवो जात इवात्मवान्
पुरपत्तनशैलार्कतारानिकरदन्तुरम् । जरामरणवैक्लव्यव्याधिसङ्कटकोटरम्
सभावाभावसंरम्भस्थूलसूक्ष्मचलाचलम् । साद्रिद्यूर्वीनदीशाहोरात्रिकल्पक्षयोदयम्