मत्तवेतालकलहे चितालातरणोज्ज्वलम् । वहद्रक्तवसामिश्रगन्धबन्धुरमारुतम्
रूपिकापेटके वेगरणद्रुटरुटारवम् । अर्धपक्वशवास्वादलुब्धयक्षोल्लसत्किलि
तुङ्गवङ्गकलिङ्गाङ्गतङ्गनाङ्गलगत्खगम् । तारापातोपमभवत्संमुखज्वालरूपिकम्
पतद्वेतालसोल्लासमध्यस्थासृक्सुरूपिकम् । पिशाचाकर्णिताभ्यर्णयोगिनीगणगायनम्
प्रसृतान्त्रमहातन्त्रीप्रायसम्पन्नवादनम् । पिशाचवासनोत्क्रान्तपिशाचीभूतमानवम्
रूपिकालोकनापूर्वत्रासार्धमृतसद्भटम् । क्वचिद्वेतालरक्षोभिर् अहनीवोन्नमद्रणम्
खरूपिकास्कन्धपतच्छवत्रस्तनिशाचरम् । नभस्सङ्घटितापूर्वभूतपेटकसङ्कटम्
अतिप्रयत्नापहृतम्रियमाणनराधिपम् । सुभक्षापेक्षियक्षेक्षाविक्षिप्तशवराशिमत्
शिवामुखानलशिखाखण्डैश् छमितनक्तगैः । समुड्डीननवाशोकपुष्पगुच्छम् इवाभितः
कबन्धकन्धराबद्धव्यग्रवेतालबालकम् । यक्षरक्षःपिशाचाजिकचदाकाशगोल्मुकम्
आकाशभूधरनिकुञ्जगुहान्तराल पिण्डोपमस्थिततमोऽम्बुदपीठपूरम् । व्यालोलभूतरभसाकुलकल्पवात व्याधूतलोककरकाण्डकवाटकल्पम्
एवं निशाचराचारचिरघोरे रणाङ्गने । उल्लसन्तीषु वेतालक्ष्वेडासूड्डामरारवैः
नभःप्रेक्षकसेनासु प्रगतासु यथागतम् । विश्रान्तेष्व् इव भूपेषु रथादिषु निजास्पदे
महासरोजल इव जने दृश्ये रणाङ्गने । अहनीव जनाचारे स्थिते श्यामाचरेहिते
हस्तहार्यतमःपिण्डस्फुटकुड्ये निशागृहे । लाभोत्सवोच्छलच्चित्ते भूतसङ्घे प्रनृत्यति
निश्शब्दशान्तसञ्चारे निद्रामुद्रे ककुब्गणे । लीलापतिर् उदारात्मा किञ्चित् खिन्नमना इव
प्रातःकार्यं विचार्याशु मन्त्रिभिर् मन्त्रकोविदैः । दीर्घचन्द्रसमाकारे शयने हिमशीतले
चन्द्रोदयनिभे वासगृहे शिशिरकोटरे । निद्रां मुहूर्तम् अगमन् मुद्रितेक्षणपुष्करः
अथ ते ललने व्योम तत् परित्यज्य तद् गृहम् । रन्ध्रैर् विविशतुर् वातलेखो ऽब्जमुकुलं यथा
इयन्मात्रम् इदं स्थूलं शरीरं वाग्विदां वर । रन्ध्रेण तन्तुतनुना कथं प्रविशति प्रभो
आधिभौतिकदेहो ऽयम् इति यस्य मतिभ्रमः । तस्यासाव् अणुरन्ध्रेण गन्तुं शक्नोति नानघ
रोधितो ऽहम् अनेनेति न माम्य् अत्रेति यस्य धीः । अनुभूतानुभविनी भवतीत्य् अनुभूयते
येनानुभूतं पूर्वार्धं गच्छामीति स तत्क्रियः । कथं भवति पश्चार्धगमनोन्मुखचेतनः
वारि नैवोर्ध्वम् आयाति नाधो गच्छति पावकः । या यथैव प्रवृत्ता चित् सा तथैवावतिष्ठते
छायायाम् उपविष्टस्य कुतस् तापानुभूतयः । अन्यसंवेदनो ऽन्योऽर्थः केनचिन् नानुभूयते
या यथा सम्प्रवृत्ता चित् सा तथैव स्थितिं गता । परमेण प्रयत्नेन नीयते ऽन्यां दशां पुनः
सर्पैकप्रत्ययो रज्ज्वाम् असत्यप्रत्ययाद् बलात् । निवर्तते ऽन्यथा त्व् एष तिष्ठत्य् एव यथास्थितम्
यथा संवित् तथा चित्तं यथा चित्तं तथेहितम् । बालं प्रत्य् अपि संसिद्धम् एतत् को नानुभूयते
यः पुनस् स्वप्नसङ्कल्पपुरुषप्रतिमाकृतिः । आकाशमात्रकाकारस् स कथं केन रोध्यते
चित्तमात्रशरीरं तु सर्वस्यैव हि सर्वतः । विद्यते वेदनात्वे तत् क्वचिद् एतीव हृद्गतात्