देव्यौ विविशतुस् तत् ते व्योम व्योमात्मके जगत् । ब्रह्माण्डे ऽन्तर् यथा पक्वमृदुबिल्वं पिपीलिके
तत्र लोकान्तराण्य् अद्रीन् अन्तरिक्षम् अतीत्य ते । प्रापतुर् भूतलं शैलमण्डलाम्भोधिसङ्कुलम्
मेरुणालङ्कृतं जम्बुद्वीपं नवदलोदरम् । तत्राथ भारते वर्षे लीलानाथस्य मण्डलम्
एतस्मिन्न् अन्तरे तस्मिन् मण्डले मण्डितावनौ । चक्रे ऽवस्कन्दनं कश्चित् सीमान्तोद्रिक्तभूमिपः
तेन सङ्ग्रामसंरम्भप्रेक्षार्थं समुपागतैः । त्रैलोक्यभूतैस् तद् व्योम बभूवात्यन्तसङ्कटम्
अशङ्कितागते ते तु देव्यौ ददृशतुर् नभः । नभश्चरगणाक्रान्तम् अम्बुदैर् इव मालितम्
सिद्धचारणगन्धर्वगणविद्याधरान्वितम् । शूरग्रहणसंरब्धस्वर्गलोकाप्सरोवृतम्
रक्तमांसमुखोन्नृत्यद्भूतरक्षःपिशाचकम् । वृष्टिपुष्पभरापूर्णहस्तविद्याधराङ्गनम्
वेतालयक्षकुम्भाण्डैर् द्वन्द्वालोकनसादरैः । आयुधापातरक्षार्थगृहीताद्रितटैर् वृतम्
अस्त्रमार्गनभोभागविद्रवद्भूतमण्डलम् । स्वर्गार्हशूरानयनव्यग्रेन्द्रभटभासुरम्
शूरार्थालङ्कृतोत्तुङ्गलोकपालाग्र्यवारणम् । आगच्छच्छूरसङ्घातगन्धर्वोन्मुखचारणम्
शूरोत्सुकामरस्त्रैणकटाक्षेक्षितसद्भटम् । आहोपुरुषिकाक्षुब्धप्रेक्षकामोटनोद्भटम्
आसन्नभीमसङ्ग्रामकिंवदन्तीपरम्परम् । लीलाहासविलासोत्कसुन्दरीधूतचामरम्
धर्म्यपक्षप्रयुक्ताग्र्यमुनिस्वस्त्ययनस्तवम् । सम्पन्नानेकलोकेशवनितानवसंस्तवम्
वीरदोर्मण्डलाश्लेषलम्पटस्त्रीगणाकरम् । शुक्लेन शूरयशसा चन्द्रीकृतदिवाकरम्
भगवञ् शूरशब्देन कीदृशः प्रोच्यते भटः । स्वर्गे ऽलङ्करणं कस् स्यात् को वा डिम्बाहतो भवेत्
शास्त्रोक्ताचारयुक्तस्य प्रभोर् अर्थेन यो रणे । मृतो ऽथवा जयी वा स्यात् स शूरश् शूरलोकभाक्
अन्यथा तु निकृत्ताङ्गो रणे यो मृतिम् आप्नुयात् । डिम्बाहवहतः प्रोक्तस् स नरो नरकास्पदम्
अयथाशास्त्रसञ्चारवृत्तेनार्थेन युध्यते । यो नरस् तस्य सङ्ग्रामे मृतस्य निरयो ऽक्षयः
यथासम्भवशास्त्रार्थलोकाचारानुवृत्तिमान् । युध्यते तादृशस्यैव भक्त्या शूरस् स उच्यते
गोर् अर्थे ब्राह्मणस्यार्थे मित्रस्यार्थे च सन्मतिः । शरणागतयत्नेन मृतस् स्वर्गे विभूषणम्
परिपाल्य स्वदेशैकपालनीयस्थितिं सदा । राजा मृतस् तदर्थं यस् स वीरो वीरलोकभाक्
प्रजोपद्रवनिष्ठस्य यस्य राज्ञो ऽथवा प्रभोः । अर्थेन ये मृता युद्धे ते वै निरयगामिनः
धर्म्यं यथा तथा युद्धं यदि स्यात् तद् इमां स्थितिम् । नाशयेयुर् अलं मत्ता येन लोकभयोज्झिताः
यत्र यत्र हतश् शूरस् स्वर्ग्य इत्य् अधमोक्तयः । धर्म्यो योद्धा भवेच् छूर इत्य् एवं शास्त्रनिश्चयः
सदाचारवताम् अर्थे खड्गधारां सहन्ति ये । ते शूरा इति कथ्यन्ते शेषा डिम्बाहवाहताः
तेषाम् अर्थे रणव्योम्नि तिष्ठन्त्य् उत्कण्ठिताशयाः । सुरीभूतमहासत्त्वदयितोत्कास् सुराङ्गनाः
विद्याधरीमधुरमन्थरगीतगर्भं मन्दारमाल्यवलनाकुलमानिनीकम् । विश्रान्तकान्तसुरसिद्धविमानपङ्क्ति व्योमोत्सवे रचितशोभम् इवोल्ललास
अथ वीरवरोत्कण्ठनृत्यदप्सरसि स्थिता । लीला विलोकयाम् आस व्योम्नि विद्यान्वितावनौ
सुराष्ट्रमण्डले भर्तृपालिते वनमालिते । कस्मिंश्चिद् विततारण्ये द्वितीयाकाशभीषणे