तम् एव मण्डपाकाशकोणकं शून्यमात्रकम् । चतुस्समुद्रपर्यन्तं भूतलं सो ऽनुभूतवान्
आकाशात्मनि भूपीठे तस्मिंस् तद् राजपत्तनम् । राजसद्मानुभवति स च सा चाप्य् अरुन्धती
लीलाभिधाना सञ्जाता तया च ज्ञप्तिर् अर्चिता । ज्ञप्त्या सह समुल्लङ्घ्य खम् आश्चर्यमनोरमम्
प्रादेशमात्रे नभसि सा तत्रैव गृहोदरे । ब्रह्माण्डान्तरम् आसाद्य गिरिं वासवमन्दिरम्
ब्रह्माण्डात् परिनिर्गत्य स्वगृहे स्थितिम् आययौ । स्वप्नात् स्वप्नान्तरं प्राप्य यथा तल्पगतः पुमान्
प्रतिभामात्रम् एवैतत् सर्वम् आकाशमात्रकम् । न ब्रह्माण्डं न संसारो न कुड्यादि न दूरता
स्वचित्तम् एव कचति तयोस् तादृङ् मनोहरम् । वासनामात्रसोल्लेखं क्व ब्रह्माण्डं क्व संसृतिः
निरावरणम् एवेदं ज्ञप्त्याकाशम् अनन्तकम् । किञ्चित् स्वचित्तेनोन्नीतं स्पन्दयुक्त्येव मारुतः
चिदाकाशम् अजं शान्तं सर्वत्रैव हि सर्वदा । चित्त्वाज् जगद् इवाभाति स्वयम् एवात्मनात्मनि
येन बुद्धं तु तस्यैतद् आकाशाद् अपि शून्यकम् । न बुद्धं येन तस्यैतद् वज्रसाराचलोपमम्
गृह एव यथा स्वप्ने नगरं भाति भास्वरम् । तथैतद् असद् एवान्तश् चिद्धातौ भाति भास्वरम्
यथा मरुजले ऽम्बुत्वं कटकत्वं च हेमनि । असत् सद् इव भातीदं तथा दृश्यत्वम् आत्मनि
एवम् आकलयन्त्यौ ते ललने ललनाकृती । गृहान् निर्ययतुर् बाह्यं चारुचङ्क्रमणक्रमैः
अदृश्ये ग्रामलोकेन प्रेक्षमाणे पुरो गिरिम् । चुम्बिताकाशकुहरं संस्प्र्ष्टादित्यमण्डलम्
नानावर्णाखिलोत्फुल्लविचित्रवनकम्बलम् । नानानिर्झरनिर्धूतकूजद्वनविहङ्गमम्
विचित्रमञ्जरीपुञ्जपिञ्जराम्बुदमण्डलम् । अभ्रकच्छगुलुच्छाग्रविश्रान्तखगसारवम्
सारवञ्जुलविस्तारगुप्ताखिलसरित्तटम् । असमाप्तशिलाश्वभ्रलतानर्तनमारुतम्
पुष्पाभ्रपिहिताकाशकोशकुट्टकवारिदम् । पतद्दीर्घसरित्स्रोतस्सितमुक्ताकलापकम्
चलद्वृक्षवनव्यूहवातघट्टितदिक्तटम् । नानावनाकुलोपान्तच्छायासततशीतलम्
अथ ते ललने तत्र तदा ददृशतुस् स्वयम् । तं गिरिग्रामकं व्योम्नस् स्वर्गखण्डम् इव च्युतम्
वहत्प्रणालीपटलं पूर्णपुष्करिणीजलम् । द्विजैः कुरुकुचैः कूजत् सुषिरश्वभ्रकच्छलम्
गर्जद्गोवृन्दहुङ्कारकरालाखिलकुञ्जकम् । गुञ्जागुल्मकषण्डाढ्यं सच्छायघनमारुतम्
दुष्प्रवेशार्ककिरणं पृथङ् नीहारधूसरम् । उदञ्चन्मञ्जरीपुञ्जजटालविशिखान्तरम्
शिलाफलहकस्फारप्रोच्छलच्छुक्लनिर्झरैः । स्मारिताचलनिर्धूतक्षीरोदधिजलश्रियम्
फलमालामहाभारभासुरैर् अजिरद्रुमैः । आनीय पुष्पसम्भारं तिष्ठद्भिर् इव सङ्कुलम्
तरत्तरलझाङ्कारकारिमारुतकम्पितैः । कीर्णपुष्पमहावृष्टिं द्रुमैर् इव रसाकुलैः
अशङ्कितशिलाकूटस्रवदब्बिन्दुझाङ्कृतैः । किञ्चित्कृतरवं गुप्तैर् अशङ्कैश् शङ्कितैः खगैः
उत्फाललहरीप्रान्तशीकरास्वादनाकुलैः । नद्याम् उड्डयनावर्तवृत्तिभिर् विहगैर् वृतम्
उत्तालतालविश्रान्तकाकालोकनशङ्कितैः । बालैः प्रगोपितामिक्षाखण्डं जीर्णस्वभूप्तकैः
पुष्पशेखरसम्भारवसनग्रामबालकम् । कदम्बनिम्बजम्बीरगहनोपान्तशीतलम्