भोगकल्लोलवलनाविकलाकुलचेतनः । जाड्यजर्जरचिद्वृत्तिस् संसाराम्भोधिकच्छपः
चित्राणि राजकार्याणि कुर्वन्न् अत्याकुलान्य् अपि । सुप्तः तेजस्स्थिततया न जागर्ति भवभ्रमे
ईश्वरो ऽहम् अहं भोगी सिद्धो ऽहं बलवान् सुखी । इत्य् अनन्तमहारज्ज्वा वलितो वशतां गतः
तत् कस्य वद भर्तुस् त्वां समीपे वरवर्णिनि । वात्या वनान्तरं गन्धलेखाम् इव वनान् नये
अन्य एव स संसारस् सेव्यो ब्रह्माण्डमण्डपः । अन्या एव च ता वत्से व्यवहारपरम्पराः
संसारमण्डलानीह तानि पार्श्वे स्थितान्य् अपि । नूनं योजनकोटीनां कोटयस् तेष्व् इहान्तरम्
आकाशमात्रम् एतेषाम् इदं पश्य वपुः पुरः । मेरुमन्दरकोटीनां कोटयस् तेष्व् इह स्थिताः
परमाणौ परमाणौ सर्गवर्गा निरर्गलम् । महाचितस् स्फुरन्त्य् अन्ता रुचीव त्रसरेणवः
महारम्भगुरूण्य् एवम् अपि ब्रह्माण्डकानि च । तुलायां धानकामात्रम् अपि तानि भवन्ति नो
नानारत्नाचलोद्द्योतो वनवद् भाति खे यथा । पृथ्व्यादिभूतरहिता जगद्वद् भाति चित् तथा
कचति ज्ञप्तिर् एवेयं जगद् इत्यादिनामभिः । न तु पृथ्व्यादि सम्पन्नं सर्गादाव् एव किञ्चन
यथा तरङ्गस् सरिति भूत्वा भूत्वा पुनर् भवेत् । विचित्राकारकलनादेशा जातास्य् अलं तथा
एवम् एतज् जगन्मातर् मया मृतम् इहाधुना । ममेदं राजसं जन्म तामसं नो न सात्त्विकम्
ब्रह्मणस् त्व् अवतीर्णाया अष्टौ जन्मशतानि मे । नानायोनीन्य् अतीतानि पश्यामीवाधुना पुरः
संसारमण्डले देवि कस्मिंश्चिद् अभवं पुरा । लोकान्तराब्जभ्रमरी विद्याधरवराङ्गना
दुर्वासनाकलुषिता ततो ऽहं मानुषी स्थिता । संसारमण्डले ऽन्यस्मिंस् तङ्गणेश्वरकामिनी
करञ्जकुञ्जजम्बीरकदम्बवनवासिनी । पत्त्राम्बरधरा श्यामा शबर्य् अहम् अथाभवम्
वनवासनया मुग्धा सम्पन्नाहम् अथो लता । गुलुच्छनयना पत्त्रहस्ता वननिवासिनी
पुण्याश्रमलता साहं मुनिसङ्गपवित्रिता । वनाग्निदग्धा तस्यैव कन्याभूवं महामुनेः
अस्त्रीत्वफलदातॄणां कर्मणां परिणामतः । राजाहं चाभवं श्रीमान् सुराष्ट्रेषु समाश् शतम्
तालीनां तलकच्छेषु राजदुष्कृतदोषतः । नकुली नववर्षाणि कुष्ठनष्टाङ्गिकाभवम्
वर्षाण्य् अष्टौ सुराष्ट्रेषु देवि गोत्वं मया कृतम् । सोढुं दुर्जनदुष्टाज्ञबालगोपाललीलया
विहङ्ग्या वैरिविन्यस्ता वागुरा विपिनावनौ । क्लेशेन महता च्छिन्ना अद्येमा वासना इव
कर्णिकाक्रोडशय्यासु विश्रान्तम् अलिना सह । पद्मकुड्मलकोशेषु भुक्तकिञ्जल्कया रहः
भ्रान्तम् उत्तुङ्गशृङ्गासु हरिण्या हारिनेत्रया । वनस्थलीषु रम्यासु किरातहतमर्मया
दृष्टम् अष्टासु दिक्ष्व् अब्धिकल्लोलैर् उह्यमानया । मत्स्याश्वकच्छपास्फोटरटनाटनताडनम्
पीतं चर्मण्वतीतीरे गायन्त्या मधुरस्वनम् । सारतस् सुरते स्वैरं समन्तात् साधुरञ्जितः
तालीतमालकुञ्जेषु तरलानननेत्रया । क्षीवयेक्षणविक्षोभैः कृतं कान्तावलोकनम्
कनकस्यन्दसन्दोहसुन्दरैर् अङ्कपङ्कजैः । स्वर्गाप्सरोऽम्बुजिन्याशुतोषिता सुरषट्पदा
मणिकाञ्चनमाणिक्यमुक्तानिकरभूतले । कल्पद्रुमवने मेरोर् यूना सह रतं कृतम्