लक्षयोजनविस्तीर्णाम् आकीर्णां च रजोलवैः । नानाजनपदव्यूहस्थिरावश्यायशीकराम्
द्वीपात् तु द्विगुणं सालं लवणार्णवलेखया । दधत्या वलितां बाह्ये प्रकोष्ठम् इव कम्बुना
ततो ऽपि द्विगुणं देहं दधत्या वलयाकृतिम् । जगद्भुजलताव्याप्तां शाकाख्यद्वीपलेखया
ततो ऽपि द्विगुणाकारधारिण्या परिवेष्टिताम् । प्रत्यग्रक्षीरपूर्णाब्धिलेखया स्वादुशीतया
ततो ऽपि द्विगुणाकारधारिण्या परिवेष्टिताम् । नानाजनालङ्कृतया कुशाख्यद्वीपलेखया
ततो ऽपि द्विगुणाकारं धारयन्त्या विवेष्टिताम् । दध्यब्धिलेखया नित्यं सन्तर्पितसुरौघया
ततः क्रौञ्चाभिधद्वीपलेखयैवम्प्रमाणया । वेष्टितां खातखदया नवां नृपपुरीम् इव
ततो ऽपि च घृताम्भोधिलेखयैवम्प्रमाणया । ततो ऽपि शल्मलिद्वीपलेखयामरपूर्णया
ततस् सुरामहाम्भोधिलेखया पुष्पशुभ्रया । शेषस्य देहलतया हरिमूर्तिम् इवाश्रिताम्
ततो गोमेदकद्वीपलेखयैवम्प्रमाणया । इक्षूदलेखयाप्य् एवं हिमवत्सानुशुद्धया
ततो ऽपि पुष्करद्वीपलेखया द्विगुणस्थया । अन्ते स्वादूदकाम्भोधिलेखयैवम्प्रमाणया
सप्तस्व् अर्णवलेखासु नैरृते ककुबन्तरे । जलेन्धनज्वलज्ज्वालवडवाग्निकणाङ्किताम्
ततो ऽपि कोटिदशकं तप्तकाञ्चनकान्तया । वलितां कान्तिशालिन्या भुवा गीर्वाणभोग्यया
अथ सप्तार्णवद्वीपहेमोर्वीणां प्रमाणतः । ततो दशगुणेनाधः पातालतलगामिना
निखातवलयेनोच्चैश् श्वभ्रसम्भाररूपिणा । पातालगममार्गेण वलितां भयदात्मना
एतस्मात् खलु सर्वस्मात् ततो दशगुणोच्चया । आव्योम सचतुर्दिक्कं श्वभ्रसम्भारभीमया
अर्धे म्लानतमोरूपलग्ननीलोत्पलस्रजा । नानामाणिक्यशिखरकल्हारकुमुदाब्जया
लोकालोकाचलोत्तालविपुलाट्टालमालया । वलितां त्रिजगल्लक्ष्मीधम्मिल्लवलनाम् इव
एतस्माद् अथ सर्वस्मात् ततो दशगुणात्मना । अज्ञातभूतसञ्चारनाम्नारण्येन पालिताम्
एतस्माद् अथ सर्वस्मात् ततो दशगुणात्मना । नभसेव चतुर्दिक्कं व्याप्तां निर्मलवारिणा
एतस्माद् अथ सर्वस्मात् ततो दशगुणात्मना । मेर्वादिद्रावणोत्केन ज्वालाजालेन मालिताम्
एतस्माद् अथ सर्वस्मात् ततो दशगुणात्मना । मेर्वाद्य् अप्य् अचलनीकं नयता तृणपांसुवत्
वहताद्रीन्द्रविस्फोटकारिदार्वाग्निहारिणा । निश्शून्यत्वाद् अशब्देन मरुता परितो वृताम्
एतस्माद् अथ सर्वस्मात् ततो दशगुणात्मना । परितो वलितां व्योम्ना निश्शून्येनैकरूपिणा
अथ योजनलक्षाणां शतेन घनरूपिणा । व्याप्तां ब्रह्माण्डखण्डेन हैमेन रविपर्वणा
इति जलधिमहाद्रिलोकपाल त्रिदशपुराम्बरभूतलप्रणीतम् । जगदुदरम् अवेक्ष्य मानुषी प्राग् भुवि निजमन्दिरकोटरं ददर्श
ततो ददृशतुस् सद्म स्वम् एव सिद्धयोषितौ । अदृश्ये एव लोकस्य मण्डपं ब्राह्मणास्पदम्
चिन्ताविधुरदासीकं बाष्पक्लिन्नाङ्गनामुखम् । विध्वस्तप्रायरचनं शीर्णपत्त्राम्बुजोपमम्
नष्टोत्सवपुरप्रायम् अगस्त्यान्तम् इवार्णवम् । ग्रीष्मदग्धम् इवोद्यानं विद्युद्दग्धम् इव द्रुमम्
वातच्छिन्नम् इवाम्भोदं हिमदग्धम् इवाम्बुजम् । स्वल्पस्नेहदशं दीपम् इवालोकनखेददम्