एवं ब्रह्म महाजीवो विद्यते ऽन्तादिवर्जितः । जीवत् कोटिमहाकोटीभवत्य् अथ न किञ्चन
चेत्यसंवेदनाज् जीवो भवत्य् आयाति संसृतिम् । तदसंवेदनाद् रूपं शमम् आयाति संसृतेः
एवं कनिष्ठजीवानां ज्येष्ठजीवक्रियाक्रमैः । समुदेत्य् आद्यजीवत्वं ताम्राणाम् इव हेमता
अत्रानन्ते पराकाशे इत्थम् एष गणो ऽप्य् असन् । खात्मैव सन्न् इवोदेति चिच्चमत्करणात्मकः
स्वयम् एव चमत्कारो यस् समागम्यते चिता । भविष्यन्नामदेहादि तद् अहम्भावनं विदुः
चितो यस् स्याच् चिदालोकस् तन्मयत्वाद् अनन्तकः । स एष भुवनाभोग इति तस्याः प्रबिम्बति
परिणामविकारादिशब्दैस् सैव चिद् अव्यया । तादृग्रूप्याद् अभेद्यापि स्वशक्त्यैव विबुध्यते
अविच्छिन्नविलासात्म स्वतो यत् स्वदनं चितः । अचेत्यस्य प्रकाशस्य जगद् इत्य् एव तत् स्थितम्
आकाशाद् अपि सूक्ष्मैषा या शक्तिर् वितता चितः । सा स्वभावत एवैनाम् अहन्तां परिपश्यति
आत्मन्य् आत्मात्मनैवास्या यत् प्रस्फुरति वारिवत् । जगदन्तम् अहन्ताणुं तद् एवासौ प्रपश्यति
चमत्कारकरी चारु यच् चमत्कुरुते चितिः । इयं स्वात्मनि तस्यैव जगन्नाम ततं कृतम्
चितश् चित्त्वम् अहङ्कारस् सैव राघव कल्पना । तन्मात्रादि चिद् एवातो द्वित्वैकत्वे क्व संस्थिते
जीवहेताव् असन्त्यागे त्वं चाहं चेति सन्त्यज । शेषं सदसतोर् मध्ये भवेत्य् अर्थात्मको भवेत्
चिता यथादौ कलिता स्वसत्ता सा तथोदिता । अभिन्ना दृश्यते व्योम्नस् सत्तासत्ते ऽथ वेद्म्य् अहम्
चित्खं खं जगदीहाः खं खम् अब्धिविबुधाचलाः । खाकारचिच्चमत्काररूपत्वान् नान्यद् अस्ति हि
यो यद्विलासस् तस्मात् स न कदाचन भिद्यते । अपि सावयवात् तत्त्वात् कैवानवयवे कथा
चितेर् नित्यम् अचेत्यायाश् चिन् नास्त्य् अवितताकृतेः । यद् रूपं जगतो रूपं तत् तत्स्फुरणरूपिणः
मनो बुद्धिर् अहङ्कारो भूतानि गिरयो दिशः । इति पर्यायरचना चितस् तत्त्वाज् जगत्स्थितेः
चितश् चित्त्वं जगद् विद्धि नाजगच् चित्त्वम् अस्ति हि । अजगत्त्वाद् अचिच् चित् स्याद् भावाभेदाज् जगत् कुतः
चितेर् मरिचबीजस्य निजा यान्तश् चमत्कृतिः । सैवैषा जीवतन्मात्रमात्रं जगद् इति स्थिता
चित्त्वात् स्वशक्तिकचनं यद् अहम्भावनं चितेः । जीवस् स्पन्दात्मकर्मात्मा भविष्यदभिधो ह्य् असौ
यच् चिच् चित्त्वेन कलनं स्वसम्पाद्याभिधार्थदिक् । व्यवच्छेदविकारैस् तद् भिद्यते ऽतो न विद्यते
चित्स्पन्दरूपिणोर् अस्ति न भेदः कर्तृकर्मणोः । स्पन्दमात्रं भवेत् कर्म स एव पुरुषस् स्मृतः
जीवश् चित्त्वे परिस्पन्दः पुंसां चित्तं स एव च । मनस् त्व् इन्द्रियरूपं सन् नानानानैव गच्छति
शान्ताशेषविशेषं हि चित्प्रकाशच्छटा जगत् । कार्यकारणतादित्वं तस्माद् अन्यन् न विद्यते
अच्छेद्यो ऽहम् अदाह्यो ऽहम् अक्लेद्यो ऽशोष्य एव च । नित्यस् सततगस् स्थाणुर् अचलो ऽहम् इति स्थितम्
विवदन्ते यथा ह्य् अत्र विवदन्तु तथा भ्रमैः । भ्रमन्तो न वयं त्व् एते जाता विगतविभ्रमाः
दृश्ये मूर्ते ऽज्ञसंरूढे विकारादि पृथग् भवेत् । नामूर्ते तज्ज्ञकचिते चित्खे सदसदात्मनि
चित्तरुश् चेत्यरसतश् शक्तीः कालादिनामिकाः । तनोत्य् आकाशविशदाश् चिन्मधुश्रीस् स्वमञ्जरीः
स्वयं विचित्रं स्फुरति चित्कर्मुकम् अनाहतम् । स्वयं विचित्रं कचति चिद्रत्नम् अपकारणम्