उत्तिष्ठ सिद्धलोकेषु निवसावो यथास्थितम् । स्वास्पदस्थितयस् सौम्यास् स्वात्मसिद्धौ सुसाधनम्
इति निर्णीय ताव् आवाम् उत्प्लुतौ तारकोपमौ । समम् एकपुटोड्डीनौ व्योम यन्त्रोपलाव् इव
प्रणामपूर्वम् अन्योऽन्यम् अथ कृत्वा विसर्जनम् । गतस् सो ऽभिमतं देशम् अहं चाभिमतं गतः
इति वृत्तान्तम् अखिलम् उक्तवान् अस्मि राघव । तवाश्चर्यमयीं पश्य संसृतीनां विचित्रताम्
भगवंस् तव देहो ऽसौ पृथिव्याम् अणुतां गतः । भ्रान्तẖ केन शरीरेण सिद्धलोकांस् ततो भवान्
आं स्ंर्तं शृणु किं वृत्तं ततो मम जगद्गृहे । भ्रमतस् सिद्धसेनासु लोकपालपुरीषु च
अहम् इन्द्रपुरं प्राप्तो न कश्चित् तत्र दृष्टवान् । माम् इमं देहरहितम् आतिवाहिकदेहिनम्
अहं किल तदा राम सम्पन्नो गगनाकृतिः । न चाधारो न चाधेयश् चिदाकाशमयात्मकः
न ग्रहीता न च ग्राह्यस् त्वादृशार्थावबोधिनाम् । न चैव देशकालानां क्वचिद् आवृतिकारकः
अरुद्धश् च पदार्थौघैस् स्वयं स्वानुभवोन्मुखः । व्यवहर्ता तथाभूतैर् एव पुम्भिर् मनोमयैः
स्वप्नानुभूतयो राम दृष्टान्तो ऽत्राविखण्डितः । अनुभूत्यपलापं तु यẖ कुर्यात् तेन ते ऽस्त्व् अलम्
यथा स्वप्ने नरो गेहे व्यवहर्ता न दृश्यते । तथा तदा न दृष्टो ऽस्मि पुरस्स्थो ऽपि नभोगतैः
अहम् अन्यं प्रपश्यामि पार्थिवाकारभावनम् । माम् आतिवाहिकात्मानं न कश्चिद् अपि पश्यति
न दृश्यते विदेहत्वाद् भवान् व्योमवपुर् यदि । तत् कथं तेन सिद्धेन दृष्टो ऽसि कनकावनौ
अस्मदादिर् जनो राम यथासङ्कल्पितार्थभाक् । नासङ्कल्पितम् आप्नोति सत्यकामवपुर् यतः
व्यवहारेषु मग्नेन लौकिकेष्व् अमलात्मना । क्षणाद् विस्मार्यते पुंसा स्वातिवाहिकतात्मनः
मया पश्यतु माम् एष इति सङ्कल्पितं तदा । तेन मां दृष्टवान् एष स्वसङ्कल्पार्थभाजनम्
जनो जरढभेदत्वान् न सङ्कल्पार्थभाजनम् । स एव जीर्णभेदत्वात् सत्यकामत्वभाजनम्
द्वयोस् तु सिद्धयोस् सिद्ध विरुद्धेप्सितयोर् मिथः । अधिकैकावदातात्मा जयी पुरुषयत्नवान्
भ्रमतस् सिद्धसेनासु लोकपालपुरीषु मे । विस्मृता व्यवहारौघैस् सातिवाहिकतात्मनः
यदा तदाहम् अमरैर् व्यवहर्तुं सहाम्बरे । प्रवृत्तो न च मां कश्चित् तत्र पश्यति चञ्चलम्
अत्यन्तम् अप्य् आरटतश् शब्दो न श्रूयते मम । केनचित् सुरलोकेषु स्वप्नपुंस इवानघ
अवष्टब्धुं प्रवृत्तस्य नान्यावष्टब्धये मम । सम्पद्यते किञ्चिद् अपि मनोमननदेहिनः
एवं व्योमपिशाचो ऽहं सम्पन्नो रघुनन्दन । मयानुभूता काप्य् एषा देवागारपिशाचता
पिशाचास् सन्ति लोके ऽस्मिन् किमाकाराẖ किमास्पदाः । किंजातियाẖ किमाचाराẖ कीदृशाẖ कीदृशाशयाः
पिशाचास् सन्ति लोकेषु यादृशास् तान् इमाञ् शृणु । न सभ्यो ऽसौ न यो वक्ति प्रसङ्गापतितं वचः
पिशाचाẖ केचिद् आकाशसदृशाश् शून्यदेहकाः । हस्तपादादिसंयुक्तां पश्यन्ति त्वम् इवाकृतिम्
छायया भयदायिन्या त्व् अन्यार्थभ्रमरूपया । ते चित्ताक्रमणं कृत्वा वेधयन्ति नराशयम्
घ्नन्त्य् अदन्ति पिबन्त्य् आशु लघुसत्त्वं चलं जनम् । बलमांसम् अथो जीवान् हिंसन्त्य् आक्रम्य चित्तकम्
आकाशसदृशाẖ केचित् केचिन् नीहारसन्निभाः । केचित् स्वप्ननराकारास् साकारा अपि खात्मकाः