मोहो ऽद्य मान्द्यम् आयातो देहो नेहोपपद्यते । अनास्थैवोत्तमावस्था स्थानास्थैवाधमस्थितिः
आपद् आपतितैवेयं महामोहविधायिनी । नित्यम् इत्य् एव मन्तव्यं सक्तव्यं नेह संसृतौ
विधिभिḫ प्रतिषेधैश् च शास्त्रितैर् अप्य् अशास्त्रितैः । यथेष्टं नीयते लोको जलं निम्नोन्नतैर् इव
विवेकामोदसर्वस्वं चेतẖकुसुमकोशतः । हृत्वा मूर्छां प्रयच्छन्ति विषया विषवायवः
असद् एव तथा नाम दृश्यं सत्ताम् उपागतम् । यथा सद् एवासद्रूपं सम्पन्नम् असद् एव सत्
दोलयन्त्यो ऽवनौ देहं सागरान् सागराङ्गनाः । यथा धावन्ति धावन्ति जनता विषयांस् तथा
धावन्ति विषयं लक्ष्यम् उन्मुक्ताश् चित्तसायकाः । स्पृशन्ति न गुणं भूयẖ कृतघ्नास् सौहृदं यथा
उत्पातवायुर् एवायुर् मित्राण्य् एवातिशत्रवः । बन्धवो बन्धनान्य् एव धनान्य् एवातिनैधनम्
सुखान्य् एवातिदुẖखानि सम्पदḫ परमापदः । भोगा भवमहारोगा रतिर् एव परारतिः
आपदस् सम्पदस् सर्वास् सुखं दुẖखाय केवलम् । जीवितं मरणायैव बत माया विजृम्भते
बहून् कालपरावर्तान् इष्टानिष्टान् सुखं मनाक् । पश्यन् प्रियवियोगांश् च याति जर्जरतां जनः
भोगा विषयसम्भोगा भोगा इव फणावताम् । दशन्त्य् अपि मनाक् स्पृष्टा दृष्टनष्टाḫ प्रतिक्षणम्
आयुर् याति निरायासपदसम्प्राप्तिवर्जितैः । उदर्कभङ्गुराकारैẖ करालैẖ कष्टचेष्टितैः
भोगाशाबद्धतृष्णानाम् अवमानḫ पदे पदे । आलानपरिलीनानां वन्यानाम् इव दन्तिनाम्
सम्पदḫ प्रमदाश् चैव तरङ्गोत्सङ्गभङ्गुराः । कस् तास्व् अहिफणाच्छत्त्रच्छायासु रमते बुधः
सत्यं मनोरमाẖ कामास् सत्यं रम्या विभूतयः । किं तु मत्ताङ्गनापाङ्गभङ्गलोलं हि जीवितम्
आपातरमणीयेषु रमन्ते विषयेषु ये । अत्यन्तविरसान्तेषु पतन्ति नरकेषु ते
द्वन्द्वदोषोपरुद्धानि दुस्साधान्य् अस्थिराणि च । धनान्य् अभव्यसेव्यानि मम जातु न तुष्टये
आपातमात्रमधुरा दुẖखपर्यवसायिनी । मोहनायैव लोकस्य लक्ष्मीẖ क्षणविनाशिनी
आपातरमणीयानि विमर्दविरसान्य् अति । सुखान्य् आपत्प्रधानानि सङ्गतानि खलैर् इव
शरदम्बुधरच्छायागत्वर्यो यौवनश्रियः । आपातरम्या विषयाḫ पर्यन्तपरितापिनः
अन्तकḫ पर्यवस्थाता जीविते महताम् अपि । चलान्य् आयूंषि शाखाग्रलम्बाम्बूनीव देहिनाम्
जीर्यन्ते जीर्यतẖ केशा दन्ता जीर्यन्ति जीर्यतः । क्षीयते जीर्यतस् सर्वं तृष्णैवैका न जीर्यते
भोगाभोगातिगहने सर्वस्मिन् कायकानने । परम् उल्लासम् आयाति तृष्णैका विषमञ्जरी
बाल्यं यौवनवद् याति यौवनं याति बाल्यवत् । उपमानोपमेयत्वं भङ्गुरत्वे मिथो ऽनयोः
जीवितं गलति क्षिप्रं जलम् अञ्जलितो यथा । प्रवाह इव वाहिन्या गतं न विनिवर्तते
झगित्य् एवागतो देहẖ कुतो ऽप्य् अर्जुनवातवत् । याति पश्यत एवास्तं तरङ्गाम्बुददीपवत्
रम्येष्व् अरम्यता दृष्टा स्थिरेष्व् अस्थिरतापि च । सत्येष्व् असत्यतार्थेषु तेनेह विरसा वयम्
सुखं यद् आत्मविश्रान्तौ गते मनसि सत्त्वताम् । पाताले भूतले स्वर्गे तन् न भोगेषु केषुचित्
अपि सम्पूर्णहृद्यार्थाḫ पञ्चापीन्द्रियवृत्तयः । नावर्जयन्ति माम् एता भृङ्गं चित्रलता इव