व्यवहारमहावाहलेखा जडरयाकुला । रागद्वेषघनोल्लासा भूतलालोलदेहिका
लोभमोहमहावर्ता पातोत्पातविवर्तिनी । हा तप्ता जीविताख्येयं नदी नदनशीतला
अपूर्वाण्य् उपगच्छन्ति तथा पूर्वाणि यान्त्य् अलम् । संसारसरिदम्बूनि सङ्गतानि धनानि च
प्रवृत्ता ये निवर्तन्ते तैर् अलं हतभावकैः । अपूर्वा ये प्रवर्तन्ते तेष्व् अप्य् आस्थेह कीदृशी
सर्वस्यास् सरितो वारि प्रयात्य् आयाति चाकरात् । देहनद्याḫ पयस् त्व् आयुḫ प्रयात्य् आयाति नो पुनः
शतशḫ परिवर्तन्ते प्रतिपिण्डं क्षणं प्रति । कुलालचक्रिकाभावा इव भावा भवाम्बुधौ
चरन्ति चतुराश् चौरा विषमा विषयारयः । हरन्ति भावसर्वस्वं जागर्मि स्वपिमीह किम्
आयुषẖ खण्डखण्डाश् च निपतन्तḫ पुनḫ पुनः । न कश्चिद् वेत्ति कालेन कृतानि दिवसान्य् अहो
इदम् अद्य तथेदं श्वस् तथेदम् इदम् अद्य मे । एवंकलनया लोको गतं प्राप्तं न वेत्त्य् अहो
भुक्तं पीतम् अनन्तासु भ्रान्तं च भवभूमिषु । दृष्टानि सुखदुẖखानि किम् अन्यद् इह साध्यते
सुखदुẖखानुभवनाद् भूयो भूयो विवर्तनात् । अनित्यत्वाच् च भावानां स्थिता निष्कौतुका वयम्
भुक्तानि भोगवृन्दानि दृष्टा चानित्यता भृशम् । नोपलभ्यत एवातिविश्रान्तिर् इह कुत्रचित्
भ्रान्तम् उत्तुङ्गशृङ्गासु मेरूपवनभूमिषु । लोकपालपुरीषूच्चैस् सम्प्राप्तं किम् अकृत्रिमम्
सर्वत्र दारुभिर् वृक्षा मांसैर् भूतानि भूर् मृदा । दुẖखान्य् अनित्यता चेति कथम् आश्वास्यते वद
न धनानि न मित्राणि न सुखानि न बन्धवः । शक्नुवन्ति परित्रातुं कालेन कलितं जनम्
जनो जरढजीमूतजालवद् गिरिकुक्षिषु । यात्य् अन्तश्शून्य एवास्तं पांसूपचयपेलवः
नेमे मनोरमाẖ कामा न च रम्या विभूतयः । इदं मत्ताङ्गनापाङ्गभङ्गलोलं च जीवितम्
क्वेव कस्य कथं नाम कुत आश्वासनं मुने । अद्य श्वो वा पदं पापो मृत्युर् मूर्ध्नि नियच्छति
शरीरं पर्णवद् भ्रंशि जीवितं जीर्णसंस्थिति । धीरधीरतया ग्रस्ता रसा नीरसतां गताः
नीतं मनोरथैर् एव नीरसैर् आयुर् आततम् । न मनस्वि चमत्कारकारि किञ्चिद् अपीहितम्
मोहो ऽद्य मान्द्यम् आयातो देहो नेहोपपद्यते । अनास्थैवोत्तमावस्था स्थानास्थैवाधमस्थितिः
आपद् आपतितैवेयं महामोहविधायिनी । नित्यम् इत्य् एव मन्तव्यं सक्तव्यं नेह संसृतौ
विधिभिḫ प्रतिषेधैश् च शास्त्रितैर् अप्य् अशास्त्रितैः । यथेष्टं नीयते लोको जलं निम्नोन्नतैर् इव
विवेकामोदसर्वस्वं चेतẖकुसुमकोशतः । हृत्वा मूर्छां प्रयच्छन्ति विषया विषवायवः
असद् एव तथा नाम दृश्यं सत्ताम् उपागतम् । यथा सद् एवासद्रूपं सम्पन्नम् असद् एव सत्
दोलयन्त्यो ऽवनौ देहं सागरान् सागराङ्गनाः । यथा धावन्ति धावन्ति जनता विषयांस् तथा
धावन्ति विषयं लक्ष्यम् उन्मुक्ताश् चित्तसायकाः । स्पृशन्ति न गुणं भूयẖ कृतघ्नास् सौहृदं यथा
उत्पातवायुर् एवायुर् मित्राण्य् एवातिशत्रवः । बन्धवो बन्धनान्य् एव धनान्य् एवातिनैधनम्
सुखान्य् एवातिदुẖखानि सम्पदḫ परमापदः । भोगा भवमहारोगा रतिर् एव परारतिः
आपदस् सम्पदस् सर्वास् सुखं दुẖखाय केवलम् । जीवितं मरणायैव बत माया विजृम्भते