क्वचिच् चपलसामन्तकृतलुण्ठनमण्डलम् । क्वचिद् उद्दामदौरात्म्यरक्षḫपैशाचमण्डलम्
क्वचिज् जलाशयोल्लासवेल्लनोत्पुलकाङ्गकम् । कन्दरोदरनिष्क्रान्तवातवेल्लितवारिदम्
संविद्बोधोन्नमत्स्वाङ्गकोशोत्थाङ्कुरलोमकम् । वारिवारणविक्षोभनतोन्नतलसत्तलम्
सशृङ्गभैरवश्वभ्रपुराद्रिवनझम्पनम् । सन्धिमण्डलसञ्चाललेखाङ्कमृदुकम्पनम्
क्वचित् सामन्तसङ्क्षुब्धसैन्यसंहरणं रणे । क्वचित् सोम्यसुखासीनसर्वसामन्तमण्डलम्
अरण्यं क्वचिद् आशून्यम् उल्लसद्वातभाङ्कृति । जङ्गलं क्वचिद् आलूनव्युप्तसम्पन्नसस्यकम्
हंसकारण्डवाकीर्णसरḫ फुल्लाम्बुजं क्वचित् । क्वचिन् मरुस्थलं स्थूलस्तम्भाभार्जुनमारुतम्
क्वचिद् ध्रदनदीवाहहेलानिकषघर्घरम् । क्वचिद् अङ्कुरकार्यङ्गसिक्तबीजास्यजृम्भणम्
क्वचिद् अन्तस्स्थकीटास्यमृदुस्पन्दनवेदनम् । मां त्वम् एवाशु बुद्ध्वेह त्रायस्वेतीव बोधनम्
शाखापरिकराभोगमृद्भागाङ्गनिपीडनैः । मूलजालम् अवष्टभ्य क्वचिद् विटपिधारणम्
अन्योऽन्यम् अलम् आक्रम्य दिक्तटाङ्गनिपीडनैः । क्वचिद् अद्र्यस्थिनिबिडैर् अर्णवोल्लासवेल्लितम्
शुष्कपल्लवसङ्कोचनिबिडाङ्गनिपीडनम् । अमर्षणैẖ करैर् आर्कैस् स्वरसाकर्षणं क्वचित्
शृङ्गमन्दिरमातङ्गप्रहाराशनिभूरुहाम् । निबिडाङ्गोत्कटस्थैर्यपरुषं पतनं क्वचित्
निमीलितेक्षणामन्दतनून्नामसमक्रमम् । क्वचित् सूक्ष्मरसोल्लेखम् अङ्कुरोल्लसनं नवम्
मक्षिकायौकमषकनिकाषसदृशं क्वचित् । कुद्दालशङ्कुतुङ्गारिहलहेलानिकर्षणम्
शीतं शीतविशीर्णाङ्गजर्जरत्वग्विकीर्णमृत् । पाषाणीभूतसलिलं क्वचित् परुषमारुतम्
उद्गालीभूतमृद्वङ्गमज्जदन्तẖक्रिमिव्रजम् । क्वचिद् उद्भवदब्जादिमूलं जलनिमज्जनम्
शनैर् अन्तर्निलीनाम्बुकृताह्लादं बहिẖखरम् । सोन्नामाङ्कुररोमौघं क्वचिद् धर्षविजृम्भितम्
तनुतरपवनविकम्पितकोमलनलिनीदलास्तरणैः । विरहिण इव मे विहितं सरोभिर् अङ्गेषु निर्वाणम्
पार्थिवीं धारणां बद्ध्वा जगन्ति समवेक्षितुम् । सम्पन्नस् त्वम् अयं भूमेर् लोकẖ किम् उत मानसः
इदं च मानसं चाहं सम्पन्नḫ पृथुभूतलम् । नेदं न मानसं चैव सम्पन्नो वस्तुतस् त्व् अहम्
अमानसं महीपीठं न सम्भवति किञ्चन । यद् असद् वेत्सि यत् सद् वा मनोमात्रकम् एव तत्
चिदाकाशम् अहं शुद्धं तस्य मे ऽनन्यद् आत्मनः । यच् चिन्मात्रात्मकचनं तत् सङ्कल्पाभिधं स्मृतम्
तन् मनस् तन् महीपीठं तज् जगत् स पितामहः । सङ्कल्पपुरवद् व्योम्नि कचत्य् एतन् मनोनभः
एवं सङ्कल्पमात्रं मे मनोमात्रं तद् आततम् । धारणाभ्याससम्पुष्टं भूमण्डलम् इति स्थितम्
नेदं भूमण्डलं तद् वै तदन्यद् धि मनोमयम् । आकाशमात्रकचनम् अचेत्यं कचनं चितेः
तद् एवाकाशमात्रात्म तथाभूतं चिरस्थितेः । इदम्प्रत्ययलब्धत्वान् मानसत्वं समुज्झति
इदं स्थिरं सुकठिनं विततं भूमिमण्डलम् । अस्तीति जायते बुद्धिर् व्योम्न्य् एव चिरवेदनात्
न्यायेनेदम् इवानेन तत् स्थितं वसुधातलम् । इदं न चैवम् एवाद्य सर्गस्यादाव् उपागतम्
यथा स्वप्ने पुरत्वेन चिद् एव व्योम्नि भासते । तथा चिद् एव सर्गादाव् इदं जगद् इति स्थिता