जगन्मृगतृडम्बूनि भान्ति संविदि संविदः । न बाह्यम् अस्ति नाबाह्यं खे तद् व्योम तथा स्थितम्
मरौ नास्त्य् एव सलिलं संवित् पश्यति तत् तथा । निर्मूलम् अन्तस्सन्तप्ता स्वसम्भ्रमवती भ्रमम्
नास्त्य् एव ब्रह्मणि जगत् संवित् पश्यति तत् तथा । निर्मूलम् एव संवित्त्वाद् एव भ्रान्तेश् च सम्भ्रमम्
असद् एवेदम् आभाति हृद्य् एव जगद् आततम् । सङ्कल्पनमनोराज्यकथास्वप्नपुरादिवत्
पार्श्वसुप्तजनस्वप्नस् तच्चित्तावेशनं विना । यथा न किञ्चित् तच्चित्तावेशनात् त्व् अनुभूयते
तथा न किञ्चित् एवेदं चित्तावेशेन वेद्यते । आदर्शबिम्बिताकारं दृष्टम् अप्य् अन्यथा त्व् असत्
आधिभौतिकभावेन नेत्रेण यदि लक्ष्यते । तत् तन् न दृश्यते किञ्चिद् गिरिर् एवोपदृश्यते
आतिवाहिकदेहेन परबोधदृशा यदि । प्रेक्ष्यते दृश्यते सर्गḫ परमात्मैव वामलः
सर्वत्र सर्गनिर्माणं प्रज्ञालोकेन लक्ष्यते । ब्रह्मात्मैवान्यथा त्व् एतन् न किञ्चिद् अपि लक्ष्यते
यत् पश्यत्य् अवदाता धीस् सोपपत्तिविचारणा । न तन् नेत्रैस् त्रिभिश् शर्वो नेन्द्रो नेत्रशतैर् अपि
यथा खम् आवृतं सर्गैस् तथा भूर् इति बुद्धवान् । तदाहम् अभवं ध्याता धराधारणया युतः
तया धराधारणया धरारूपधरो ऽभवम् । अत्यजन्न् एव चिद्व्योमवपुस् सम्राड् इवाचिरात्
धराधारणयाश्व् एव धराधातूदरं गतः । द्वीपाद्रितृणवृक्षादि देहे ऽहम् अनुभूतवान्
सम्पन्नो ऽस्म्य् अथ भूपीठं नानावनतनूरुहम् । नानारत्नावलीव्याप्तं नानानगरभूषणम्
ग्रामगह्वरपर्वाढ्यं पातालसुषिरोदरम् । कुलाचलभुजाश्लिष्टद्वीपाब्धिवलयान्वितम्
तृणौघतनुरोमाढ्यं गिरिषण्डकगुल्फकम् । दिग्वारणकटव्यूढं धृतं शेषशिरश्शतैः
ह्रियमाणं महीपालैश् शोभमानं तथर्तुभिः । प्राणिभिर् भुज्यमानाङ्गं वर्धमानं व्यवस्थया
हिमवद्विन्ध्यसुस्कन्धं सुमेरूदारकन्धरम् । गङ्गादिसरिदापूरमुक्ताहाररणत्तनु
गुहागहनकच्छादि सागरादर्शमण्डलम् । मरूषरस्थलश्वैत्र्यम् अम्बराम्बरसुन्दरम्
भूतपूरैḫ परापूर्णं परिधूतं महार्णवैः । अलङ्कृतं पुष्पवनैस् समालब्धं रजोगणैः
नित्यं कृषीवलैẖ कृष्टं वीजितं शिशिरानिलैः । तापितं तपनैस् तप्तैर् उक्षितं प्रावृडम्बुभिः
विपुलाग्रस्थलोरस्कं पद्माकरशतेक्षणम् । सितासितघनोष्णीषं दशाशोदरमन्दिरम्
लोकालोकमहाखातवलयोग्रास्यभीषणम् । अनन्तभूतसङ्घातपरिस्पन्दैकचेतनम्
व्याप्तम् अन्तर् बहिश् चैव नानाभूतगणैḫ पृथक् । देवदानवगन्धर्वैर् बहिर् अन्तस् तु कीटकैः
पातालेन्द्रियरन्ध्रेषु नागासुरक्रिमिव्रजैः । सप्तस्व् अर्णवकोशेषु नानाजातिजलेचरैः
व्याप्तं नदीवनसमुद्रदिगन्तशैलद्वीपाब्दजन्तुविजयस्थलजङ्गलौघैः । नानावनावलितमण्डलकोट्टषण्डवल्लीसरस्सरिदरातिरणाब्जषण्डैः
भूपीठेन सता तत्र मया तदनु मानद । अनुभूतं नदनदीनादिनेदं दिने दिने
क्वचिन् मरणसाक्रन्दनारीकरुणवेदनम् । क्वचिद् उत्ताण्डवस्त्रैणमहोत्सवमहासुखम्
क्वचिद् दुर्वारदुर्भिक्षदुराक्रन्ददुरीहितम् । क्वचित् सकलसस्यौघसम्पन्नघनसौहृदम्
क्वचिद् अग्निमहादाहदग्धदेशोग्ररोदनम् । क्वचिज् जलप्लवालूनपुरपत्तनखण्डकम्