शिवयोर् व्योमरूपत्वाद् असितं लक्ष्यते वपुः । नभो हि मांसम् एताभ्यां दृष्टिकृष्टं विलोक्यते
आस्ते नभो नभस्य् एव तेन तौ नभसि स्थितौ । नभोनिभाव् अभूताङ्गाव् अच्छौ व्योम्न इवाग्रजौ
हस्तपादांसमूर्ध्नां यद् बहुत्वाल्पत्वभेदतः । नानात्वं हलशूर्पादिस्रग्धरत्वं च तच् छृणु
सा हि क्रिया भगवती परिस्पन्दैकरूपिणी । दद्यात् स्नायाच् च जुहुयाद् इत्याद्युग्रशरीरिणी
चितिशक्तिर् अनाद्यन्ता तथाभातात्मनात्मनि । साकाशरूपिणी शान्ता दृश्यश्रीस् स्पन्दरूपिणी
देव्यास् तस्या हि याẖ काल्या नानाभिनयवर्तनाः । ता इमा ब्रह्मणस् सर्गजरामरणरीतयः
क्रियासौ ग्रामनगरद्वीपमण्डलमालिकाः । स्पन्दात् करोति धत्ते ऽन्तẖ कल्पितावयवात्मिकाः
काली कमलिनी काली क्रिया ब्रह्माण्डकालिका । धत्ते स्वावयवीभूतां दृश्यलक्ष्मीम् इमां हृदि
न कदाचन चिद्देवी निर्दृश्यावयवा क्वचित् । शिवत्वव्यतिरेकेण शिवतैव विदृश्यता
यथाङ्गं शून्यता व्योम्नस् स्पन्दनं मातरिश्वनः । ज्योत्स्नायाश् शैत्यम् अङ्गं हि दृश्यम् एवं चितेẖ क्रिया
शिवं शान्तम् अनायासम् अवाच्यं विद्धि निर्मलम् । न मनाग् अपि तत्रास्ति स्तैमित्यात् स्पन्दधर्मता
सा क्रियैव तथारूपा सती बोधवशाद् यदा । व्यावृत्त्यैव तथैवास्ते शिव इत्य् उच्यते तदा
चितिशक्तेẖ क्रियादेव्याḫ प्रतिष्ठानं यदात्मनि । तथाभूतस्थितेर् एव तदैव शिव उच्यते
देव्याẖ क्रियायाश् चिच्छक्तेẖ खरूपिण्या महाकृतेः । कल्पिताकारधारिण्या अनन्यावयवा इमे
सर्गास् सजनतावर्गा लोका आलोकभासुराः । सद्वीपसागराḫ पृथ्व्यस् सवनावनयो ऽद्रयः
साङ्गोपाङ्गास् त्रयो वेदास् सविद्यास्थानगीतयः । सविधिप्रतिषेधार्थास् सशुभाशुभकल्पनाः
सदक्षिणाग्नयो यज्ञाḫ पुरोडाशाज्यशंसिनः । कुणालोलूखलबृसीशूर्पयूपादिसंयुताः
सङ्ग्रामास् सायुधग्रामास् सशूलशरशक्तयः । सभुसुण्डिगदाप्रासहयेभभटभासुराः
जातयो भूतसङ्घानां चतुर्दश सुरादिकाः । चतुर्दशाब्धिद्वीपोर्व्यस् तथा लोकाश् चतुर्दश
चितेẖ कालीशरीरिण्यास् सर्गा ये ऽङ्गे स्थितास् तथा । ते किम् आत्मनि सत्यास् स्युर् उतासत्या वदेति मे
रामासौ किल चिच्छक्तिस् तया यच् चोदितं तथा । तत् प्रचेतितम् एवान्तस् सत्यं चेदम् इवाखिलम्
न तत् प्रबिम्बितं बाह्यान् मकुरप्रतिबिम्बवत् । सत्यं तद् अन्तर् एवास्ति चितेर् नासत्यम् अर्थतः
चिद्रूपस्य तथाप्य् अन्तस् सत् सङ्कल्पपुरं भवेत् । दृढध्यानाद् विशुद्धायाश् चितेर् भवतु मा कथम्
आदर्शे ऽस्त्व् अथ वा स्वप्ने सर्गस् सङ्कल्पने ऽस्तु वा । स आत्मन्य् अर्थकारित्वात् सत्य इत्य् एव मे मतिः
मम नार्थाय स इति वक्षि चेत् तत् कथं न ते । देशान्तरगतास् सर्वे भवन्त्य् अर्थाय सम्प्रति
यथा देशान्तरग्रामस् तद्गतस्यार्थकृद् भवेत् । सर्वे तथैते तद्भावं गतस्यार्थाय निश्चयात्
यद् यथाभूतसर्वार्थक्रियाकारि प्रदृश्यते । तत् सत्यम् आत्मनो ऽन्यस्य नैव तत्ताम् उपेयुषः
तस्माच् चिच्छक्तिकोशस्थास् सर्वास् सर्गपरम्पराः । सत्या आत्मनि तद्भावं गतस्यान्यस्य नाखिलाः
भूतभव्यभविष्यत्स्थास् सङ्कल्पस्वप्नपूर्गणाः । सर्वे सत्याḫ परं तत्त्वं सर्वात्म कथम् अन्यथा
चालितस्य यथा गाढनिद्रस्य स्वप्नपत्तनम् । न लुठत्य् एव लुठितम् इत्य् अप्य् अनुमितं स्फुटम्