स एष हरिर् इत्य् आस्ते भवत्य् एष पितामहः । चन्द्रो ऽर्क इन्द्रो वरुणो यमो वैश्रवणो ऽनिलः
अनलो जलदो ऽम्भोधिर् ह्यो ऽद्य श्वश् चास्ति नास्ति च । इत्य् एते चिन्मयाकाशकोशलेशास् स्फुरन्त्य् अलम्
एवंविधाभिस् सञ्ज्ञाभिर् मुधाभावनयेदृशाः । स्वभावमात्रबोधेन भवन्त्य् एते तु तादृशाः
अबोधो बोध इत्य् एवं चिद्व्योमैवात्मनि स्थितम् । तस्माद् भेदोद्भेदम् ऐक्यं नास्त्य् एवेति प्रशाम्यताम्
तावत् तरङ्गत्वम् अयं करोति जीवस् स्वसंसारमहासमुद्रे । यावन् न जानाति परं स्वभावं निरामयं तन्मयताम् उपेतः
ज्ञाते तु शान्तिं स तथोपयाति यथा न सो ऽब्धिर् न तरङ्गको ऽसौ । यथास्थितं सर्वम् इदं च शान्तं भवत्य् अनन्तं परम् एव तस्य
चिन्मात्रपरमाकाश एष यẖ कथितो मया । एषो ऽसौ शिव इत्य् उक्तस् तदा रुद्रḫ प्रनृत्यति
यासौ तस्याकृतिर् नासाव् आकृतिẖ कृतिनां वर । तच् चिन्मात्रघनं व्योम तथा कचति तादृशम्
मया दृष्टं तद् आकाशम् एव शान्तं तदाकृति । मयैव तत् परिज्ञातं नान्यḫ पश्यति तत् तथा
यथा नाम स कल्पान्तस् स रुद्रस् सा च भैरवी । मायामात्रं तथा सर्वं परिज्ञातम् अलं मया
चिद्व्योमैव परं शून्यं सन्निवेशेन नेतरत् । तथा संलक्ष्यते राम भैरवाकारतां गतम्
वाच्यवाचकसम्बन्धं विना बोधो न जायते । यस्मात् तस्मात् त्वयि मया दृष्टम् एवं प्रवर्णितम्
यद् एव वाच्य् उपारूढम् एतद् राम तद् एव ते । रूढाधिभौतिकदृशẖ क्षणात् सत्यात्मतां गतम्
न भैरवी सा नैवासौ भैरवो नैव स क्षयः । समस्तम् एव तद् भ्रान्तिमात्रं चिद्व्योम भासते
स्वप्ननिर्माणपुरवत् सङ्कल्परणवेगवत् । कथार्थसार्थरसवन् मनोराज्यविलासवत्
यथा स्वप्नपुरं स्वच्छे व्योम्नि मौक्तिकधीर् यथा । यथा केशोण्डुकं व्योम्नि तथा चिद् भाति चिद्घने
चिन्मात्राकाशम् एवाच्छं कचति स्वात्मनात्मनि । यथा नाम तथाभाति तदात्मैव जगत्तया
यथा चिद्व्योम्नि कचति स्व एवात्मा जगत्तया । तथा कचति तत् तत्र कल्पान्तशिवनर्तनम्
शिवयोर् एवम् आकारो निराकारो ऽङ्ग वर्णितः । अधुना शृणु वक्ष्ये ते नृत्तस्यानृत्ततास्थितिम्
चेतनं चेतनाद् धेतोẖ किञ्चित् संस्पन्दनं विना । क्वचित् स्थातुं न शक्नोति वस्त्व् अवस्तुतया यथा
स्वभावाच् चेतनं तस्माद् रुद्रत्वेन तथा स्थितम् । हेमेव रूपकत्वेन सन्निवेशविलासिना
यन् नाम चेतनं यत्र तद् अवश्यं स्वभावतः । स्पन्दधर्मि भवत्य् एव वस्तुता हि स्वभावजा
यस् स्पन्दश् चिद्घनस्य स्वश् शिवस्यास्य स एव नः । स्ववासनावेशवशान् नृत्तम् इत्य् एव राजते
अतस् स कल्पान्तशिवो रुद्रो रौद्राकृतिर् द्रुतम् । यन् नृत्यति हि तद् विद्धि चिद्घनस्पन्दनं निजम्
प्रामाणिकदृशा दृश्यम् इदं नास्त्य् एव वस्तुतः । यदि वास्त्य् एव तत् सर्वं कल्पान्ते प्रविनश्यति
तत् कल्पान्तमहाशून्ये एतस्मिन् परमाम्बरे । कथं किं नाम वा चेत्यं चेत्ता चेतति चिद्घनः
एतद् एव तदाप्य् अङ्ग द्वैतैक्याम्भोदशान्तये । यदि चिन्मात्रनभसश् चेत्यम् अस्ति न किञ्चन
न किञ्चिच् चेतति ततẖ क्वचित् कश्चित् कदाचन । सर्वं शान्तं दृषन्मौनं विज्ञानघनम् अम्बरम्
यच् चेदं चेत्यते नाम तत् स्वभावो ऽस्य वल्गति । चित्स्वभावस्य शान्तस्य स्वसत्तायाम् अवस्थितेः
यथा स्वप्ने चिद् एवान्तḫ पुरपत्तनवद् भवेत् । पुरादि न तु तत् किञ्चिद् विज्ञानाकाशम् एव तत्